Uzasadnienie
- 1. Prezydent Miasta Krakowa decyzją nr [...] z dnia [...].04.2016 ([...]) zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi [...] Sp. z o.o. w K. pozwolenie na budowę inwestycji pod nazwą: "Budynek mieszkalno-usługowy wielorodzinny z garażem podziemnym (...) przy ul. K. /S. w Krakowie - jako II etap zamierzenia budowlanego." 2.
- I. B. wnioskiem z dnia 27.02.2017 r. domagała się wznowienia postępowania zakończonego wymienioną wyżej decyzją. Jako podstawę wznowienia wskazała art. 145 par. 1 pkt 4 k.p.a. Jednocześnie zgłosiła żądanie wstrzymania wykonania decyzji objętej wnioskiem.
- 3. Prezydent Miasta Krakowa postanowieniem z dnia [...].06.2017 r. (znak: [...]) orzekł o odmowie wstrzymania wykonania własnej decyzji nr [...] z dnia [...].04.2016 r. Wskazał Prezydent Miasta Krakowa, iż dokonał ponownej analizy oddziaływania obiektu objętego decyzją o udzieleniu pozwolenia na budowę. Analiza ta wykazała, iż działki wnioskodawczyni ([...], [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] w Krakowie, nie znajdują się we wskazanym obszarze, co oznacza, iż I. B. nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym wskazaną na wstępie decyzją.
- 4. Na to postanowienie zażalenie wniosła I. B., które uzupełnione zostało pismem z dnia 16.11.2017 r. W tym ostatnio wskazanym piśmie zwrócono uwagę na szereg wadliwości projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z dnia [...].04.2016 ([...]).
- 5. Wojewoda postanowieniem z dnia 12.12.2017 r. ([...]) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu powołał art. 152 k.p.a. oraz przedstawił instytucję wstrzymania wykonania decyzji. Podał Wojewoda, że "dokonał wstępnej oceny pod kątem regulacji dotyczącej udzielenia pozwolenia na budowę oraz zbadał, że okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji". Dodał, że oceniając wystąpienie przesłanek z art. 152 par. 1 k.p.a. nie musi prowadzić postępowania wyjaśniającego i nie musi podejmować wszelkich niezbędnych kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Wystarczy, że w wyniku wstępnej oceny uzna, że nie zachodzą okoliczności obligujące go do zastosowania tego przepisu. Wobec braku wykazania okoliczności uprawdopodabniających uchylenie decyzji objętej wnioskiem o wznowienie uznał Wojewoda, że brak było podstaw do wstrzymania wykonania tej decyzji.
- 6. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na opisane wyżej postanowienie Wojewody z dnia 12.12.2017 r. wniosła I. B.. Zarzuciła naruszenie:
- - art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia Prezydenta Miasta Krakowa, pomimo że postanowienie to zostało wydane z naruszeniem art. 152 §1 k.p.a.;
- - art. 152 §1 k.p.a. poprzez uznanie, że w postępowaniu w przedmiocie wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z [...] kwietnia 2016 r. nie zachodzą przesłanki obligujące organ administracji do wstrzymania wykonania decyzji pomimo, że okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania, gdyż skarżąca wbrew art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nie została uznana za stronę postępowania zakończonego wydaniem tej decyzji i bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, a dodatkowo materiał zgromadzony w aktach sprawy wskazuje na to, że decyzja o pozwoleniu na budowę nr [...] jest niezgodna z prawem, na co skarżąca wskazywała w toku postępowania, wykazując konkretne naruszenia;
- - art. 7, 77 §1 i 107 § 1 pkt 6) k.p.a. poprzez: zaniechanie przez organ II instancji rozpoznający zażalenie od postanowienia Prezydenta Miasta Krakowa, wyczerpującego zbadania i rozważenia czy organ ten prawidłowo ustalił, że nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z [...] kwietnia 2016 r., zaniechanie uwzględnienia okoliczności podniesionych przez skarżącą w postępowaniu przed organem drugiej instancji, które to okoliczności wskazywały na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z [...] kwietnia 2016 r., a także ograniczenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji jedynie do wskazania przesłanek wstrzymania decyzji wynikających z art. 152 §1 k.p.a., podczas gdy uzasadnienie takie powinno się odnosić do konkretnej rozpoznawanej sprawy i powinno z niego wynikać, że organ II instancji przeanalizował, iż ustalenia, w oparciu o które organ l instancji odmówił wstrzymania wykonania decyzji były prawidłowe, a także podnoszone przez Skarżącą w toku postępowania okoliczności nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji;
- - art. 15 k.p.a., poprzez zaniechanie ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ II instancji, a w miejsce tego ograniczenie się jedynie do wskazania przesłanek wstrzymania decyzji wynikających z art. 152 §1 k.p.a., bez analizy tego, czy przesłanki te w konkretnej rozpatrywanej sprawie zaistniały.
Skarga domagała się uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewody oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Wskazała skarga, iż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewoda nie przedstawił ustaleń w zakresie wystąpienia przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie rozważył, czy istnieje prawdopodobieństwo uchylenie decyzji nr [...] z dnia [...].04.2016 r. Wskazała skarżąca, że sporna decyzja o pozwoleniu na budowę narusza par. 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepis ten nakazuje urządzić działkę budowlaną w sposób zapewniający konieczną ilość miejsc postojowych dla użytkowników samochodów. W spornej inwestycji zaplanowano jedynie 4 miejsca postojowe w garażach indywidualnych znajdujących się na kondygnacji minus 1. Wg skarżącej, nie jest to wystarczające, skoro w budynku tym mieścić się ma 10 lokali mieszkalnych i dwa usługowe. Nie zaplanowano miejsc na zewnątrz budynku i miejsc dla osób niepełnosprawnych.
Zwróciła uwagę, że garaż na poziomie minus 1 ma pełnić funkcję garażu wielostanowiskowego (jeden z garaży "indywidualnych" ma pow. 145 m2). To z kolei oznacza niedopuszczalność ustalenie wjazdu do garażu po pochylni o kącie nachylenia 25%, a także świadczy o tym, że inwestor świadomie wprowadza w błąd organy administracji. W ocenie skarżącej dla projektowanej inwestycji należało ustalić minimum 12 miejsc postojowych dla samych lokali mieszkalnych. Taki wymóg wynika z uchwały Rady Miejskiej Krakowa w sprawie przyjęcia programu parkingowego.
Skarga zwróciła też uwagę na niezgodne z postanowieniami planu miejscowego ustalenie kąta dachu dla inwestycji.
W ocenie skarżącej, powyżej przedstawione wady decyzji nr [...] wykazują prawdopodobieństwo jej uchylenia.
- 7. W odpowiedzi na skargę Wojewoda domagał się jej oddalenia, podtrzymując dotychczas wyrażone w sprawie stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia Wojewody z dnia 12.12.2017 r. oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Postanowienia te zapadły z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. 2017, poz. 1369; dalej p.p.s.a.).
Postawą prawną kontrolowanych aktów administracyjnych jest art. 152 par. 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Należy przy tym zauważyć, że wynik ocen organu administracji odnośnie wniosku strony o wstrzymanie wykonania decyzji objętej żądaniem wznowienia postępowania winien znaleźć wyraz w treści uzasadnienia wydanego postanowienia. Wynika to z art. 124 k.p.a., który wskazując elementy składowe postanowienia określa, że winno ono m.in. zawierać uzasadnienie zarówno faktyczne, jak i prawne. Tymczasem analiza zaskarżonego postanowienia Wojewody z dnia 12.12.2017 r. oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji wskazuje, że uzasadnienia podjętych rozstrzygnięć całkowicie pomijają merytoryczny aspekt kontrolowanej sprawy.
Nie zawierają bowiem rzeczowych rozważań przedstawiających oceny wystąpienia, bądź braku wystąpienia przesłanki z art. 152 par. 1 k.p.a. tj. prawdopodobieństwa uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] kwietnia 2016 r. (nr [...]). Podkreślić należy, iż w toku postępowania zażaleniowego skarżąca złożyła pismo z dnia 16.11.2017 r., w którym dodatkowo przedstawiła konkretne zarzuty wykazujące wadliwość projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa nr [...] z dnia [...]04.2016 ([...]). Zarzuty te odnosiły się m.in. do uchybienia przepisom, które określają wymaganą dla inwestycji liczbę miejsc postojowych, a także dotyczących kąta nachylenia wjazdu do garażu, i kształtu dachu projektowanego budynku. Mimo powyższych kategorycznych zarzutów, organ odwoławczy nie ustosunkował się do nich, do czego był zobowiązany rozpatrując przesłanki wstrzymania wykonania decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania (art. 152 par. 1 k.p.a.).
Zaniechanie dokonania powyższych ocen świadczy o naruszeniu nie tylko wskazanego wyżej art. 152 par. 1 k.p.a. ale także art. 124 k.p.a. w zw. z art. 107 par. 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. Skoro więc szczegółowych ocen i analiz odnośnie prawdopodobieństwa uchylenia decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania nie przeprowadził żaden z orzekających organów administracji, uchyleniu podlegały oba zaskarżone postanowienia.
W ponownie prowadzonym postępowaniu rzeczą orzekających organów administracji będzie ocena dopuszczalności wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...].04.2016 r. przy uwzględnieniu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym przy uwzględnieniu zarzutów i argumentów podniesionych przez I. B. w piśmie z dnia 16.11.2017 r. oraz w skardze do sądu administracyjnego.
Mając zatem na uwadze przedstawione rozważania, sąd na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji).