Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] uchyliło zezwolenie na sprzedaż napojów o zawartości alkoholu ponad 18%, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie, zlokalizowanym w budynku nr [...] w [...] w [...]. Zezwolenia takiego Burmistrz Gminy udzielił M. K. i J. K. decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r., nr [...].
Jako podstawę prawną decyzji odwoławczej wskazano art.138 § 2 w związku z art.24 oraz art.27 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art.18 ust.1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U.nr 35, poz.230 ze zm.), art. 2 i art.17 ust.1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U.r. 1994, nr 122, poz.593 ze zm) i § 1 pkt 6 lit. c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1999 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U.nr 13, poz.115).
Powodem wydania przez organ II instancji decyzji kasacyjnej była niezgodność między protokołem z posiedzenia Zarządu Gminy i postanowieniem, jakie zapadło na tym posiedzeniu. Protokół z posiedzenia Zarządu stwierdza, że członek Zarządu Gminy J. K. nie uczestniczył w tej części posiedzenia Zarządu, kiedy opiniowane były wnioski o udzielenie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Natomiast z postanowienia, będącego wynikiem tegoż posiedzenia, wynikało coś przeciwnego, tj. J. K. widnieje wśród osób, które uczestniczyły w podjęciu postanowienia Zarządu, zawierającego pozytywną opinię na temat wniosku M. K. i J. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w swej decyzji podkreśliło, że powyższych rozbieżności nie udało się wyjaśnić pomimo wezwania Burmistrza do stosownego uzupełnienia dokumentacji. Ponieważ art.24 § 1 pkt 2 K.p.a. nakazuje wyłączenie krewnych i powinowatych strony z postępowania poprzedzającego wydanie rozstrzygnięcia w sprawie, a postanowienie (opinia) Zarządu miało decydujące znaczenie dla załatwienia wniosków o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu, więc Kolegium postanowiło sprawę zwrócić organowi l instancji do ponownego załatwienia.
Z takim rozstrzygnięciem nie zgodzili się M. K. i J. K.. Podkreślili wyjątkowy charakter decyzji kasacyjnych. Pochopne korzystanie z tej kompetencji niepotrzebnie przedłuża postępowanie administracyjne. Jeżeli SKO kwestionowało prawidłowość sposobu załatwienia sprawy w l instancji, to powinno było zmienić rozstrzygnięcie we własnym zakresie. Towarzyszy temu zarzut nie podjęcia przez SKO wszystkich dostępnych kroków, które pozwoliłyby SKO zgromadzić materiał dowodowy we własnym zakresie bez zbędnego przesunięcia w czasie ostatecznego rozstrzygnięcia.
Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] wniosło o oddalenie skargi i odwołało się do wcześniejszej argumentacji. Wadliwe postępowanie poprzedzające wydanie decyzji w l instancji zmuszało do uchylenia tej decyzji. Mimo żądania przez SKO dodatkowych wyjaśnień nie udało się usunąć wątpliwości, zaś SKO nie mogło wydać poprawnej decyzji skoro wadliwa pozostawała opinia Zarządu, pozostająca poza zakresem postępowania odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Sąd uchyla zaskarżoną decyzję ale z innych przyczyn niż wskazane w skardze (art.134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Zaskarżona decyzja SKO orzekała o uchyleniu decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] kwietnia 2001 r., nr [...], w której organ l instancji zezwolił M. K. i J. K. na sprzedaż napojów o zawartości alkoholu ponad 18%, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie budynku nr [...] w [...] w [...].
Tymczasem uwzględniając odwołanie B. B., Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] wcześniejszą decyzją z dnia 19 czerwca 2001 r., nr v uchyliło już decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...] kwietnia 2001 r, nr [...]. Dlatego nieprawidłowa jest zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...], którą SKO ponownie uchylało decyzję już wcześniej przez siebie uchyloną. Prawidłowo postępując SKO powinno było albo oba postępowania połączyć celem wydania jednej decyzji, albo drugie z tych postępowań umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Sąd nie stwierdza nieważności zaskarżonej decyzji, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie orzekało w sprawie, która była już ostatecznie rozstrzygnięta. (art.156 § 1 pkt3 K.p.a.).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270).
O kosztach orzeczono na podstawie art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.r.2002, nr 153, poz.1271, zm. Dz.U.r.2002, nr 240, poz.2052, Dz.U. r.2003, nr 171, poz.1663 i nr 192, poz.1873 i nr 124, poz.1153 oraz nr 228, poz.2256 i poz.2261) w zw. z art.55 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.).