Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 16 listopada 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 219/02

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka -Duda AWSA Janusz Kasprzycki
Joanna Kłos protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 16 listopada 2005r.
Sprawa
sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia

Sentencja

  1. 1. uchyla zaskarżone postanowienie,
  2. 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego A. K. kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

II SA/Kr 219/02

UZASADNIENIA

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2001 r znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 kpa stwierdził, że zażalenie A. K. na postanowienie Starosty O. z dnia [...].09.2001r w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia zażalenia.

W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia do Wojewody Ś. w terminie 7 dni od jego otrzymania.

W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 6 września 2001 r o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, właściwym obecnie organem do rozpatrzenia zażalenia jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego.

Jak wynika z akt sprawy A. K. otrzymał zaskarżone postanowienie w dniu 8.10.2001 r (zwrotne poświadczenie odbioru postanowienia).

Zażalenie zostało złożone bezpośrednio w Starostwie Powiatowym w O. w dniu 16.10.2001 r, a więc w 8 dniu po otrzymaniu postanowienia. Dlatego też należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie A. K. wniósł o jego uchylenie.

Podał, że postanowienie Starosty zostało mu doręczone w dniu 9.10.2001 r, co wynika z poświadczenia Urzędu Pocztowego.

Zażalenie wniósł osobiście w dniu 16.10.2001 r, czyli 7 dnia po otrzymaniu postanowienia. Dlatego też zarzut uchybienia terminu do wniesienia zażalenia jest niezasadny.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Sąd zważył, co następuje

Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/.

W przedłożonych aktach administracyjnych znajduje się dowód doręczenia postanowienia z dnia [...].09.2001 r. skierowanego do A. K., pokwitowany przez Z. K., z dopiskiem (matka), w dniu 8.10.2001 r lub 9.10.2001r.(data nieczytelna). Z dowodu doręczenia nie wynika, aby Z. K. była domownikiem adresata i aby zobowiązała się oddać przesyłkę adresatowi.

Zgodnie z przepisem art.43 kpa, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Pokwitowanie stanowi dowód, że domownik podjął się oddania pisma adresatowi, dopiero wówczas, kiedy zawiera odpowiednią informację.

Wobec braku takiego pouczenia na pokwitowaniu, w niniejszej sprawie nie można było uznać doręczenia zastępczego za skuteczne.

Nadto, w aktach administracyjnych znajduje się pismo Starostwa Powiatowego w O. z dnia [...].10.2001 r, przy którym przesłano przedmiotowe zażalenia Wojewodzie Ś., zawierające informację, że odwołanie zostało złożone w terminie. W aktach brak jest dowodu doręczenia tego pisma A. K..

Wreszcie, do skargi zostały w kserokopii złożone dowody mające potwierdzić fakt doręczenia przedmiotowego zażalenia w dniu 9.10.2001 r.

Stosownie do treści art. 145 § l pkt c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy rzeczą organu będzie wyjaśnienie wątpliwości dotyczących daty doręczenia skarżącemu przedmiotowego postanowienia i, na podstawie dowodów, ustalenie tej daty.

Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.