Uzasadnienie
Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, zgodnie z art. 97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1271 ze zm.), podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny pismem z dnia [...] grudnia 2003 r. wezwał stronę skarżącą o uzupełnienie braków skargi poprzez wskazanie decyzji II instancji, postanowienia lub innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi oraz o podanie na piśmie, czy zaskarża akty administracyjne nadesłane w kserokopiach, czy też inne rozstrzygnięcia - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to nie zostało podjęte przez adresata mimo dwukrotnego awizowania. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym zostało umieszczone na drzwiach adresata.
Zgodnie z art. 73 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres dla doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd działając na podstawie wyżej przytoczonych przepisów postanowił jak w sentencji.