Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 04.2000 r., nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t. jedn. Dz. U., 1997, Nr 142, poz. 950 z późn. zmianami), pozbawił uprawnień kombatanckich M.J., ur. [...] przyznanych mu przez ZW ZBoWiD w K. w 1977 r. z tytułu walki zbrojnej o utrwalanie władzy ludowej od [...] 11.1948 - [...] 05.1950 z przerwami - razem 11 miesięcy. W uzasadnieniu organ podał, opierając się na aktach ZBoWiD, że w okresie, za który zostały przyznane M.J. uprawnienia kombatanckie, odbywał on służbę w Wojsku Polskim. Z akt sprawy nie wynika, że podczas tej służby brał udział w walkach z oddziałami wymienionymi w art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach... Organ powołał następnie art. 25 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, stanowiący, że pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które uzyskały takie uprawnienia wyłącznie z tytułu działalności w charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej.
Organ dodał, że nie jest obowiązany do wyjaśniania, czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. 1 ust. 2, art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach....
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy M.J. podał, że odbywał służbę w wojskową w [...] Pułku [...] w okresie od [...] 06.1948 r. do [...] 08.1950 r. w kompanii fizylierów, a więc operacyjnej część pułku, która walczyła z UPA i Wherwolf. Strona podjęła polemikę z poglądem wyrażonym w decyzji, że organ nie jest zobowiązany do wyjaśniania innych przesłanek, prowadzących do przyznania uprawnień kombatanckich.
W dniu [...] 08.2000 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób; Represjonowanych w Warszawie wydał decyzję Nr [...], w której utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 129 k.p.a. oraz art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach...
W uzasadnieniu organ powtórzył motywy zawarte w uzasadnieniu swojej Wcześniejszej decyzji oraz to, że ma obowiązku badania innych przesłanek uprawnień kombatanckich. Ponadto organ powołał się na pismo Centralnego Archiwum Wojskowego, z którego wynika, że [...] Pułk [...] w latach 1948-1950 brał udział w zwalczaniu AK, NSZ i band rabunkowych.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M.J. stwierdził, że [...] Pułk [...] z G., w którym odbywał służbę wojskową, brał udział z walkach z Wehrwolf. W dalszych pismach skarżącego kierowanych do organu, który wydał zaskarżoną decyzję oraz do sądu M.J. opisywał swoja służbę wojskową oraz wnosił o pozostawienie mu uprawnień kombatanckich.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1270).
Uprawnienia kombatanckie przysługują osobie, która spełnia jedno lub więcej wymagań określonych w art. 1 ust. 2, art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach....
W przypadku skarżącego, który rozpoczął odbywanie służby wojskowej po 30.06.1947 r. jedyny tytuł przyznania lub zachowania uprawnień kombatanckich mógłby wynikać z art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach..., czyli z racji uczestniczenia w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupami Wehrwolfu.
Ani w aktach ZBoWiD, ani w aktach postępowania weryfikacyjnego, nie ma dowodów na to, aby M.J. uczestniczył w walkach ze wskazanymi wyżej oddziałami czy grupami. Nie potwierdza tego także zaświadczenie Centralnego Archiwum Wojskowego (k. 27 akt postępowania weryfikacyjnego). Oświadczenia skarżącego na ten temat są lakoniczne i nieudokumentowane.
Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U., Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.