Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z 10 V 2000r, Nr [....], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24 l 1991 r o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r, Nr 142 poz. 950 ze zm.) pozbawiono E.K. uprawnień kombatanckich przyznanych przez Z W ZBOWID w K. decyzją z 6 III 1980r z tytułu: walka zbrojna o utrwalanie władzy ludowej [....] III 1947 - [....] XII 1947r (łącznie 10 miesięcy). E.K. w okresie zaliczonym przez b. ZBOWID jako działalność kombatancka służył w ORMO, a obecnie skutkuje to pozbawieniem uprawnień. Powołano się na orzecznictwo SN, iż Kierownik Urzędu nie jest obowiązany wyjaśniać, czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. l ust. 2, art. 2 i 4 cyt. ustawy.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy E.K. dowodzi, że decyzja narusza prawo materialne i procesowe. Odbył on służbę wojskową z poboru w pułku piechoty w M. od X 1949 do X 1950 i walczył z grupami dywersyjnymi na terenie województwa o. Służył też w ORMO w S. od [....] III 1947 do [....] XII 1947r w obronie obiektów przemysłowych. Wnosi o zażądanie swoich akt personalnych od KW Policji i MSWiA. Uważa, że podstawą jego kombatanctwa jest art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego i niesłusznie został potraktowany jako utrwalacz władzy ludowej. Uważa, że Urząd naruszył również art. 7-9, 11-12, 75,77,80 i 107 § 3 kpa, zwłaszcza powołując się na nieokreślone orzecznictwo SN, zamiast dokładnie ustalać stan faktyczny. Decyzja pozbawiająca go uprawnień jest sprzeczna z art. 49 Konstytucji RP.
Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z 9 VIII 2000r Nr [....], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24 I 1991 r o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.j. Dz. U. z 1997r, Nr 142 poz. 950 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymano w mocy decyzję własną z 10 V 2000r, podtrzymując poprzednie stanowisko.
W skardze do NSA E.K. wnosi o uchylenie decyzji, która jego zdaniem narusza prawo materialne (art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego) i procesowe (art. 7-9, 11-12, 75,77,80,107 § 3 kpa). W ORMO był przydzielony do jednostki, która miała za zadanie utrzymanie porządku publicznego, zapewnienie spokoju obywatelom i ochronę mienia państwowego oraz społecznego. Uważa, że tytuł do kombatanctwa wynika z art. l ust. 2 pkt 6 ustawy.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 VIII 2002r (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.o.p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawuj ą kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed l I 2004r i postępowanie nie zostało zakończone (co ma miejsce w niniejszej sprawie) podlegają obecnie rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy (art. 97 § 1 ustawy z 30 VIII 2002r przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
Sądowa kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wbrew bowiem treści art. 7 kpa Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając m.in. na względzie słuszny interes obywatela oraz wbrew treści art. 77 kpa nie zebrał w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego.
Bezsporne jest, że E.K. uzyskał uprawnienia kombatanckie z tytułu działalności w ORMO na podstawie zaświadczenia KW MO w K. z [....] 1979r stwierdzającego, iż jest członkiem ORMO od [....] III 1947r oraz iż w okresie od [....] III 1947r do [....] XII 1947r brał udział w walkach z reakcyjnym podziemiem o utrwalenie władzy ludowej. Skarżący jednakże od 1949r do 1950r służył w Wojsku Polskim (akta ZBOWIDu, k-......) i jak podał we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy służył w pułku piechoty w M. i walczył z grupami dywersyjnymi na terenie województwa olsztyńskiego. Mimo, iż fakty te były znane organowi oraz że skarżący podniósł je we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w ogóle nie badał przebiegu służby wojskowej E.K., a w zaskarżonej decyzji nie ustosunkował się do nich nawet jednym zdaniem. Narusza to zasady postępowania odwoławczego określone w rozdz. 10 kpa, a tego rodzaju uzasadnianie decyzji jest sprzeczne z art. 107 § 3 kpa.
Zbadanie przebiegu służby wojskowej skarżącego jest istotne z uwagi na treść art. 25 ust. 2 pkt 2 in fine ustawy z 24 I 1991 r o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.j. Dz. U. z 1997r, Nr 142 poz. 950 ze zm.). Nie chodzi tu bowiem o wyjaśnianie nowego tytułu do przyznania uprawnień kombatanckich
- - jak twierdzi organ, ale do ustalenia okoliczności dotyczących tej samej sprawy administracyjnej, które ewentualnie mogłyby mieć wpływ na zachowanie uprawnień kombatanckich.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § l pkt l lit. "c" p.o.p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę
- - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30 VIII 2002r (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z 11 V 1995r o NSA (Dz. U. Nr 74 poz. 368) w zw. z art. 97 § 2 cytowanej wyżej ustawy przepisy wprowadzające z 30 VIII 2002r.