Uzasadnienie
K.K. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie z uwagi na trudną sytuację materialną. We wniosku wskazał, iż wszystkie oszczędności z pracy za granicą włożył w małe gospodarstwo w K.. Nie posiada stałego dochodu, ubiega się o emeryturę, aktualnie odwołał się od negatywnej decyzji ZUS w N. Ponadto skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada dom o powierzchni 69 m2, nieruchomość rolną o powierzchni 0,3 ha oraz budynki gospodarcze (70 m2).
Z dodatkowych wyjaśnień skarżącego wynika, iż jako wykładowca, podejmuje się dorywczo serii wykładów na podstawie umów o dzieło, sporadycznie wykonuje ekspertyzy np. dla Urzędu Rejestracji Leków. Jak wskazuje, ostatnio uzyskał gratyfikacje z tytułu wykładu na sympozjum organizowanym przez Starostwo Powiatowe w N. Oddał do druku również książkę, umowy natomiast jeszcze nie posiada. Podał, że dochody miesięczne z tytułu umów o dzieło nie przekraczają wydatków związanych z utrzymaniem, które szacuje na kwotę 508 zł. Jednocześnie wskazuje, iż opiekuje się swoją matką i dysponuje jej emeryturą w wysokości 1400 zł, opłacając rachunki, zakupy itp. Nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej.
Postanowieniem z dnia 31 maja 2012 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek skarżącego.
W sprzeciwie na to postanowienie K.K. podniósł, że w wieku przedemerytalnym grozi mu grzywna w kwocie 25.000 zł, skarżący nie będzie mógł opłacić kosztów sądowych. Podkreślił, że nigdy wcześniej nie występował do sądu i nie prosił o pomoc, nigdy nie był zadłużony, nigdy nie korzystał z zasiłków socjalnych, ulg czy innych przywilejów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego obejmuje żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tzn. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stosownie do art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że to osoba ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych powinna "wykazać", iż jej sytuacja majątkowa i rodzinna uzasadnia całkowite lub częściowe zwolnienie od kosztów. W tym celu strona zobowiązana jest do przedstawienia wiarygodnych i kompletnych informacji w tym zakresie, sąd zaś dokonuje oceny przedstawionych przez stronę danych. Jeżeli strona ubiegająca się o zwolnienie od kosztów opisuje swoją sytuację majątkową w sposób niewiarygodny lub nie podaje wszystkich istotnych danych, jest to podstawa do odmowy zwolnienia jej od kosztów.
W ocenie Sądu taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
Skarżący wprawdzie wymienił źródła swoich dochodów, jednakże nie wskazał, choćby w przybliżeniu, ich wysokości. Pomimo skierowanego do skarżącego wezwania, nie udzielił on informacji określonych w wezwaniu, stwierdzając, że nie jest w stanie skompletować żądanych dokumentów ponieważ ich nie posiada, zaś wyczerpujące informacje dostarczył we wcześniejszej korespondencji. Jednakże brak jest informacji na temat faktycznych dochodów skarżącego z tytułu prowadzenia wykładów, wykonywania ekspertyz czy też współautorstwa książki. K.K. określił wysokość swoich miesięcznych wydatków stwierdzając, że uzyskiwane dochody tych wydatków nie przekraczają, nie jest to jednak informacja wystarczająca do rozpatrzenia wniosku.
Dodatkowo należy wskazać, że w powoływanej przez skarżącego sprawie sygn. VII SA/Wa 545/12 postanowieniem z dnia 27 czerwca 2012 r. również odmówiono K.K. prawa pomocy.
Biorąc pod uwagę, że skarżący nie udzielił informacji koniecznych do rozpatrzenia jego wniosku i rzetelnej oceny sytuacji materialnej, należało odmówić mu przyznania prawa pomocy na podstawie art. 260, 243 § 1, 244 § 1, 245, 246 § 1 p.p.s.a.