Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek M.B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 24 listopada 2016 r.
We wniosku tym skarżąca oświadczyła, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę wynosi 1.449 zł.
Skarżąca jest współwłaścicielką w ½ części domu oraz działki o pow. 15 a.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadczyła, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny, bowiem nie stać ją na poniesienie kosztów opłaty sądowej i kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Co miesiąc ponosi ona koszt dojazdu do pracy - karta na kwotę 100 zł, opłaty za telefon – 50.00 zł, leki 80 zł miesięcznie, środki czystości – 70 zł, opłata za energię elektryczną – 101,46 zł, zł, opłata za wodę – 52.60 zł (za 3 miesiące), za wysyłkę listów poleconych – 21,80 zł. Pozostała cześć dochodu przeznacza na zakup żywności i spłatę pożyczek.
Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopię następujących dokumentów i rachunków: informacji z dnia 3 kwietnia 2017 r. o opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi ustalonym w wysokości 10 zł miesięcznie, bilet miesięczny – 100,00 zł, odcinki opłat za energię elektryczną – 101,46 zł, faktura VAT za wodę – 52,60 zł (za trzy miesiące), faktura VAT z kwietnia 2017 r. na usługi pocztowe na łączną kwotę – 21,80 zł, 3 faktury VAT z marca 2017 r. na zakup leków na łączną kwotę- 40.99 zł oraz 2 faktury VAT na zakup leków z kwietnia 2017 r. na łączną kwotę 35,97 zł. Skarżąca wskazała także, iż poniosła koszty sądowe w innych zainicjowanych przez siebie postępowaniach przed WSA w Krakowie.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,(Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Po przeprowadzeniu wnikliwej analizy dołączonych do wniosku dokumentów orzekający uznał, iż skarżąca nie wykazała skutecznie, iż spełnia przesłanki uzasadniające zwolnienie je od ponoszenia kosztów sądowych. Z przedstawionych przez skarżącą kserokopii faktur i rachunków wynika w sposób nie budzących wątpliwości, iż gospodarstwa domowego nie prowadzi sama. Świadczą o tym dokonywane przez nią m in. opłaty za media przypadku rachunku za energię elektryczną, wskazana kwota 101,46 zł z pewnością nie dotyczy deklarowanego przez skarżącą gospodarstwa jednoosobowego. Jest to zdaniem orzekającego istotne biorąc pod uwagę, iż skarżąca w każdym z licznie prowadzonych postępowań sądowych podkreśla, że jest osobą ubogą, uzyskuje najniższe krajowe wynagrodzenie, gospodarstwo domowe prowadzi sam i nie może liczyć na niczyją pomoc. Będąc w takie sytuacji skarżąca czyniłaby znaczne oszczędności w prowadzonym przez siebie gospodarstwie domowym a z przedłożonych rachunków ten fakt nie wynika.
Daje to uzasadnione wątpliwości zdaniem orzekające co do tego, że nie prowadzi ona gospodarstwa domowego sama, lecz z innymi osobami, których dochodów nie ujawnia. Orzekający pragnie podkreślić, iż przedstawione rachunku wskazują na realne zużycia a nie prognozy czy opłaty abonamentowe. Łączne koszty miesięcznych wydatków uznanych przez orzekającego za konieczne zamykają się kwotą 336,99 zł (energia, woda, bilet miesięczny leki). Orzekający zwraca uwagę, iż skarżąca przedstawia szereg rachunków, które nie mają charakteru koniecznych wydatków - opłaty za papier, znaczki pocztowe, za usługi pocztowe, powtarzające się wydatki na zakup środków czystości w wysokiej kwocie, których comiesięczny zakup nie jest konieczny Również deklarowana kwota przeznacza na zakup leków nie znajduje potwierdzenia w przedłożonych fakturach. W opinii orzekającego skarżąca stara się zawyżyć ponoszone wydatki konieczne.
Skarżąca nie wykazuje dodatkowych obciążeń budżetu miesięcznego.
Analizując wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych należy mieć na uwadze, iż wymóg ponoszenia kosztów sądowych zmusza każdą stronę postępowania inicjującą postępowanie sądowe do zastanowienia się nad celowością składania nieracjonalnych i bezprzedmiotowych skarg, a w konsekwencji ponoszenia kosztów sądowych. Niedopuszczalne jest bowiem używanie uprawnień procesowych do celów innych od tych odpowiadających ich przeznaczeniu. Każde prawo podmiotowe, w tym prawo do sądu, przyznane jest przez normę prawną w celu ochrony interesów uprawnionego, jednak nie może umknąć uwadze, że prawo to powinno być wykonywane zgodnie z celem społecznym danego prawa, czyli zgodnie z celem na który zostało przyznane.
W konsekwencji zachowanie, które formalnie zgodne jest z literą prawa, lecz sprzeciwia się jej sensowi, nie może zasługiwać na ochronę (por. Marcin Warchoł, Pojęcie nadużycia prawa w procesie karnym, Prokuratura i prawo, Nr 11/2007).
Orzekający nie przychylił się także do wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przy ustanawianiu pełnomocnika z urzędu należy mieć na uwadze przede wszystkim aktualną sytuację materialną strony oraz charakter toczącej się sprawy. Orzekający w związku z wątpliwościami jakie zrodziły się po analizie przedstawionych przez skarżącą dokumentów nie jest w stanie ocenić rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącej, uważa też, że na tym etapie postępowania sądowego udział pełnomocnika z urzędu nie jest konieczny. Przemawia za tym fakt, iż skarżąca wykazuje doskonałą orientację w przedstawianych okolicznościach faktycznych sprawy, sprawne sformułowanych żądania a także na braku skomplikowanej materii sprawy.
W tym miejscu należy zaznaczyć, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to, sprowadzać się powinno do przypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Dlatego może być stosowane tylko w tych przypadkach, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli. Z ich bowiem środków pieniężnych pochodzą dochody budżetu państwa, z którego pokrywane są koszty postępowania sądowego w razie zwalniania strony od obowiązku ich ponoszenia.
Wobec faktu, iż orzekający uznał, iż skarżąca nie wykazała skutecznie, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, wniosek oddalił.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).