Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...].08.2010 r., (znak: [...]) Burmistrz Miasta i Gminy w O., działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., w związku z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27.03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.nr.80 poz.717 - zwaną dalej ustawą o planowaniu z 2003 r.) umorzył się postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "Zabudowa usługowa: zmiana sposobu użytkowania części budynku handlowo -usługowego z funkcji magazynowej na handlowo - usługową na działce nr ew. gr. [...] przy [...] w O. ", podnosząc w uzasadnieniu, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe bowiem obszar którego dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy znajduje się na terenie na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony w dniu 25.05.2010r. (uchwałę Nr [...] - Dz.U. Woj. Małop. nr [...].).
Odwołanie G.K. nie zostało uwzględnione i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...].12.2010 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wywodząc w uzasadnieniu, że zgodnie z treścią art. 4 ust. 2 cyt. ustawy o planowaniu z 2003 r., określenie sposobu zagospodarowania terenu i warunków zabudowy w drodze decyzji o warunkach zabudowy następuje wyłącznie w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a skoro taki plan obowiązuje postępowanie o ustalenie warunków zabudowy stało się bezprzedmiotowe.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła G.K. i nie precyzując ani zarzutów ani wniosków podniosła, że na lokalizacje nie wyraża zgody a inwestycja przylegająca do jej nieruchomości jest samowolą budowlaną która narusza jej prawa własności i zakłóca dobre stosunki sąsiedzkie.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Stosownie jednak do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002-r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 - dalej zwaną p.o.p.s.a.) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana, kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo mogące prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia (art. 145 § 1 pkt. 1-3 p.o.p.s.a.)
- a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Żadna z wymienionych przyczyn nie ma miejsca w sprawie.
Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrz Miasta i Gminy w O., którą umorzono postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Stanowisko o umorzeniu postępowania jest oczywiście uzasadnione wobec faktu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r., o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr.80 poz.717 z późn.zm) zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Warunkiem więc wydania takiej decyzji jest brak planu miejscowego. Skoro taki plan został uchwalony, przeto postępowanie w sprawie ustalenia warunków stało się bezprzedmiotowe co w konsekwencji musi prowadzić do umorzenia postępowania. Dla rozstrzygnięcia sprawy, zarzuty podnoszone w skardze nie mają żadnego znaczenia. "
W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu l instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 z późn.zm.), należało orzec jak w sentencji.