Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2001 r. znak [...] Wojewoda, na podstawie art. 134 kpa stwierdził, że odwołanie D. i T.T. od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] maja 2001 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że ze zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, iż odwołujący się otrzymali decyzję organu I instancji w dniu 22 maja 2001 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 5 czerwca 2001 r., a odwołanie wniesiono w dniu 6 czerwca 2001 r.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego D.T. i T.T. podnieśli, że ze stempla pocztowego wynika, iż odbiór przesyłki nastąpił w dniu 23 czerwca 2001r. Do skargi dołączono kserokopię notatki Naczelnika Urzędu K., w której stwierdzono, że list polecony nr [...] nadany w UP K. na nazwisko D. i T. T. został wydany w UP K. 4 dnia 23 maja 2001 r. Odbiór przesyłki pokwitowała S.T. /bratowa/.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że "materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstaw do przyjęcia, iż strona skarżąca wniosła odwołanie z zachowaniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa".
W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw: z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy ostatnio wymienionej /w skrócie - ppsa/.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył;
Wobec użytych w zaskarżonym postanowieniu i w odpowiedzi na skargę ogólnikowych sformułowań odnoszących się do dowodów, z których miałby wynikać fakt i data doręczenia "stronie skarżącej" decyzji organu I instancji, ustalić należało rzeczywistą treść dowodu doręczenia. Ze znajdującego się w aktach sprawy pocztowego zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że przesyłka zwierająca decyzję adresowana była do "Państwa D. i T. T.", jej odbiór został potwierdzony, poprzedzonym datą 22.05.2001 r., podpisem, przy którym doręczyciel odnotował "S.T. bratowa". Stempel urzędu pocztowego oddawczego nowi zaś datę 23.05.2001r.
Zgodnie z przepisem art. 109 § 1 kpa decyzję administracyjną doręcza się stronom postępowania. Stroną postępowania jest każda osoba fizyczna, której interesu prawnego postępowanie to dotyczy. Każdej z tych osób odrębnie przysługują określone kodeksem postępowania administracyjnego uprawnienia. Bez znaczenia przy tym pozostaje, czy interesem prawnym mającym to samo /takie samo/ źródło legitymuje się więcej niż jedna osoba. Przepisy kpa nie przewidują udziału w postępowaniu podmiotu "zbiorowego", choćby podmiot ten mieli tworzyć małżonkowie. W żadnym też razie wspólne podejmowanie czynności przez kilka osób fizycznych będących stronami postępowania, nie może ograniczyć uprawnień przysługujących każdej z nich z osobna.
Tak więc fakt, że małżonkowie D.T. i T.T. w toku postępowania składali wspólne pisma nie uprawniał organu do dokonywania im "wspólnie" doręczeń. Każdy z małżonków był stroną postępowania, nie było zaś stroną "małżeństwo".
Przesyłka zawierająca decyzję administracyjną, adresowana wspólnie do małżonków, a odebrana przez osobę trzecią, nie może być uznana za skutecznie doręczoną. Zgodnie bowiem z przepisem art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata pisma doręcza się dorosłemu domownikowi, sąsiadowi, lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Wymóg ten oczywiście nie może być zrealizowany w sytuacji, kiedy jedna przesyłka ma więcej niż jednego adresata. Nie wiadomo wówczas, któremu z nich osoba potwierdzająca odbiór przesyłkę zobowiązuje się przekazać, nie jest zatem możliwe stwierdzenie wobec którego z adresatów doręczenie jest skuteczne.
Zawarte w odpowiedzi na skargę stwierdzenie, jakoby "strona skarżąca" otrzymała decyzję 22 maja 2001 r. nie znajduje oparcia ani w faktach, ani w prawie.
Skoro w sprawie w ogóle skuteczne doręczenie decyzji nie miało miejsca, to nie może być mowy o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Termin ten bowiem może być liczony tylko i wyłącznie od daty, która wedle przepisów kpa jest datą skutecznego doręczenia.
Wobec powyższego, bez potrzeby wdawania się w ocenę zarzutu skarżących co do daty odbioru przesyłki przez S.T., zaskarżone postanowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ppsa należało uchylić.