Uzasadnienie
A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Starosty z dnia 29 stycznia 2019 r., znak [...], nazywane przez niego "decyzją".
Z kopii tego pisma (k.
15) wynika, że Starosta przekazał wraz z nim Wojewodzie [...] ponaglenie A. F. celem jego rozpatrzenia, informując jednocześnie, że Starosta nie prowadził i obecnie nie prowadzi postępowania w sprawie wydania decyzji stwierdzającej nieważność decyzji wywłaszczeniowej pastwiska rolnego klasy V oznaczonego jako p. gr. l. kat. [...] i p. bud. l. kat. [...] zapisanych w LWH nr [...] i [...] gm. [...], wobec powyższego nie posiada także akt sprawy.
Tak sformułowana skarga nie podlega kognicji sądów administracyjnych określone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.". W pkt 1 powołanego przepisu wskazano, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, jednakże wbrew stanowisku skarżącego pismo o numerze i dacie wskazanym w skardze decyzją administracyjną nie jest. W istocie nie jest to w ogóle akt administracyjny, a tylko tzw. pismo przewodnie, do którego dołączono przekazane według właściwości ponaglenie.
Tego rodzaju pisma nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, a zatem skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.