Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 7 kwietnia 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 2379/00

Uzasadnienie

Decyzją Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych z 03.

1. 04. 2000r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.

1. 01. 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego / Dz. U. z 1997r. Nr 142 poz. 950 ze zm. / pozbawiono W.M. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBOWiD w K. decyzją z [...]. 1988r. z tytułu utrwalania władzy ludowej [...]. 1946r. - [...]. 1947r., łącznie [...] miesięcy.

W.M. w okresie zaliczonym przez b. ZBOWiD jako działalność kombatancka służył w ORMO, co oznacza, że jedynym tytułem jego uprawnień było utrwalanie władzy ludowej. Powołano się na orzecznictwo SN, iż organ nie jest obowiązany do wyjaśniania, czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. 1 ust. 2, art. 2 i 4 ustawy.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy W.M. podaje, że złożył dokumenty w toku postępowania świadczące o tym, że działał w AK w czasie okupacji począwszy od 1944r. Służąc w ORMO w latach 1944 -1947 walczył z bandami na terenie powiatu miechowskiego.

Decyzją Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych z 16.

1. 08. 2000r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego z 24.

1. 01. 1991r. / Dz. U. z 1997r. Nr 142, poz. 950 ze zm. / oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymano w mocy decyzję własną z 3.
2. 04. 2000r.

Co do przynależności do AK stwierdził, że W.M. nie wystąpił z formalnym wnioskiem, rekomendowanym przez środowisko AK. Termin zaś do składania nowych wniosków minął 31.

1. 12. 1998r.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W.M. zarzuca naruszenie art. 1 ust. 2 pkt 3, art. 25 ust. 2 pkt 2, art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach... oraz art. 77 kpa, art. 2, art. 8 ust. 2, art. 19 konstytucji RP. Powołuje się na wyrok SN z 4.

1. 09. 1996r. IIIARN 30/ 96 OSNAP 19977 67 83, na uchwałę SN z 21.
2. 11. 1993r, II UZP 257 93 7 OSNCP 1994, z. 11, póz. 200 7, wyrok NSA z 10.

1. 09. 1993r. VSA 2057 93, ONSA 19947 27 83. Uważa, że fakt przynależności do AK od czerwca 1944r. powinien doprowadzić do zachowania uprawnień kombatanckich. W ORMO był 1,5 roku i zajmował się wyłącznie utrzymywaniem porządku. Wnosi o bezpośrednie zastosowanie Konstytucji RP. Uważa, że terminy z art. 22 ust. 2 i 3 go nie dotyczą.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30.

08. 2002r. / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 7 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi p. o p p. s. a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.

01. 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone / co ma miejsce w niniejszej sprawie / podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy / art. 97 § 1 ustawy z 30.

08. 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów, administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm. /. Sądowa kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wbrew bowiem treści art. 7 kpa Kierownik Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych nie podjął wszelkich środków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając m. in. na względzie słuszny interes obywatela oraz wbrew treści art. 77 kpa nie zebrał w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego.

Naruszono przede wszystkim art. 136 kpa w zw. z art. 138 § 1 i § 2 kpa, gdyż podniesienie przez skarżącego zarzutu, iż w toku postępowania złożył dokumenty, dotyczące jego działalności w AK / k. [...]/ powinno skutkować wszechstronnym zbadaniem tych dokumentów / por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.

1. 12. 2001r., sygn. OPS 117 01 /, a nadto ponownym przeanalizowaniem materiałów zebranych w aktach b. ZBOWiDu. Chodzi tu przede wszystkim o informacje dotyczące udziału skarżącego w walkach zbrojnych o utrwalenie władzy ludowej, w tym z oddziałami "O". ", "L. ", "M. deklaracja członkowska do ZBOWiDu, k. [...], zaświadczenie WUSW [...] 1987r., k.[...], życiorys, k..../. Uchylając jedynie zaskarżoną decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż przede wszystkim ta część postępowania powinna być przeprowadzona od nowa. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z 30.

1. 08. 2002r. p. o p. p. s. a. / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 / w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30.

1. 08. 2002r. przepisy wprowadzające ustawę p. o u. s. a. i ustawę p. o. p. p. s. a. / Dz. U. Nr 153 poz. 1271/.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 i ust. 3 ustawy z 11.

1. 05. 1995r. o NSA / Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm. / w zw. z art. 97 § 2 cytowanych wyżej przepisów wprowadzających.