Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2000 r., nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997, Nr 142, poz. 950 z późn. zmianami), pozbawił uprawnień kombatanckich J.M. przyznanych mu przez ZW ZBoWiD w N. z dnia 30 kwietnia 1985 r. z tytułu walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej od 21.01.1950r. do 22.04.1950 r. oraz od 28.10.1950 r. do 10.11.1950 r.
W uzasadnieniu organ podał, opierając się na aktach ZBoWiD, że w okresie, za który zostały przyznane uprawnienia kombatanckie, J.M. odbywał służbę w Wojsku Polskim, a z akt sprawy nie wynika, aby podczas tej służby brał on udział w walkach z oddziałami wymienionymi w art. 1 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy. Organ powołał art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach..., stanowiący, że pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które uzyskały takie uprawnienia wyłącznie z tytułu działalności w charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej. Organ dodał, że nie jest obowiązany do wyjaśniania, czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. 1 ust. 2, art. 2 i art. 4 ww. ustawy o kombatantach....
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J.M. podał, że nie wybierał formacji w Wojsku Polskim, do której został przydzielony i w której walczył z bandami.
W dniu 26 lipca 2001 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wydał decyzję Nr [...], w której utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 129 k.p.a. oraz art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.
W uzasadnieniu organ podniósł, że strona otrzymała uprawnienia decyzją ZBoWiD za walkę w Wojsku Polskim, a zatem uznał, że uprawnienia kombatanckie zostały przyznane wyłącznie z tytułu utrwalania władzy ludowej w ramach służby wojskowej.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J.M. wniósł o uchylenie powyższej decyzji podnosząc, iż brał udział w walkach z Werhwolfem i UPA. Powołał się na zaświadczenie z RKU w N. znajdujące się w jego aktach kombatanckich.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, iż brak dowodów świadczących o udziale skarżącego w zwalczaniu oddziałów UPA i Wehrwolfu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Uwzględniając powyższe Sąd uznał skargę za uzasadnioną.
Uprawnienia kombatanckie przysługują osobie, która spełnia jedno lub więcej wymagań określonych w art. 1 ust. 2, art. 2 i art. 4 wyżej powołanej ustawy o kombatantach....
W przypadku skarżącego, który rozpoczął odbywanie służby wojskowej po 30.06.1947 r. tytuł przyznania lub zachowania uprawnień kombatanckich mógłby wynikać z art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach..., czyli z racji uczestniczenia w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupami Wehrwolfu.
W deklaracji członkowskiej i życiorysie z dnia 1 marca 1985 r. (k. 1-5 akt adm.) J.M. podał m.in., iż w czasie służby wojskowej brał udział w walkach z bandami niemieckimi w okolicach W., a następnie brał udział z bandami w okolicach J. i W. Podał nazwy jednostek, w których odbywał służbę, nazwiska dowódców, pewne okoliczności walk.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie w żaden sposób nie ustosunkował się do okoliczności podanych w wyżej wymienionych dokumentach i nie przeprowadził żadnego postępowania dowodowego, zmierzającego do stwierdzenia, czy J.M. uczestniczył w walkach z Werhwolfem.
Podniesiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji okoliczność, że skarżący otrzymał uprawnienia kombatanckie z innego tytułu, nie ma znaczenia, ponieważ pozbawienie uprawnień kombatanckich na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach... może nastąpić dopiero wtedy, gdy danej osobie nie przysługują uprawnienia kombatanckie z żadnego tytułu.
Organ powinien przeprowadzić zatem postępowanie dowodowe na okoliczność czy skarżący brał osobisty udział w walkach z Werhwofhem, m.in. przez porównanie danych dotyczących powołanej jednostki wojskowej ze znajdującymi się w aktach ZBoWiD informacjami o miejscowościach, w których służył.
Zaniechanie przeprowadzenia przez organ postępowania wyjaśniającego stanowi naruszenie art. 7 i 77 k.p.a.
Odnosząc się natomiast do powołanego w skardze dokumentu, stwierdzić należy, iż w aktach kombatanckich znajduje się zaświadczenie Wojskowej Komendy Uzupełnień w N. z dnia 22.02.1985 r. Nie wynika jednak z niego, iż skarżący brał udział w walkach z oddziałami wymienionymi w art. 1 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U, Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 97 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1271 z późno zm.) w związku z art. 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).