Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2001 r. Wójt Gminy [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał C. i J. C. pozwolenie na budowę budynku magazynowo-składowego z przeznaczeniem na składowanie i magazynowanie płodów rolnych z własnego gospodarstwa rolnego wraz z przyłączem energetycznym, na działkach nr [...] i [...] w [...]. Odnosząc się do zarzutów wniesionych w toku postępowania przez E. T. organ podniósł, że budynek został zaprojektowany zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w szczególności w prawidłowej odległości 3 m od granicy z nieruchomością sąsiednią - ściana bez otworów. Obiekt nie został także w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r., zaliczony do zagrażających środowisku ani mogących pogorszyć stan środowiska. Przedmiotem analizy organu nie może być także kwestia związana z zatrudnieniem ludzi ani możliwością zmiany sposobu użytkowania budynku.
Decyzją z dnia 19 lipca 2001 r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania E. T., utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z [...] maja 2001 r.
W uzasadnieniu podniósł, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, wydana została w zgodności z uzyskanymi przez inwestorów decyzjami w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i nie jest sprzeczna z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ podzielił stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że ewentualna zmiana sposobu użytkowania obiektu może być przedmiotem odrębnego postępowania, a inwestycja nie została zaliczona do mogących pogorszyć stan środowiska.
Skargę od powyższej decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie złożyła E. T. zarzucając, że jest ona niezgodna z art. 5 ust. l pkt 7 i 9 oraz art. 5 ust.2 pkt 3 i 4 Prawa budowlanego. Wbrew deklaracjom, inwestorzy w przedmiotowym budynku prowadzić będą działalność gospodarczą polegającą na skupie, magazynowaniu i obróbce warzyw - co odbywa się już w innym budynku gospodarczym zlokalizowanym na ich działce. Z tych względów skarżąca domagała się określenia nazwy zamierzonego przedsięwzięcia zgodnie z przeznaczeniem, oznaczenia strefy ochronnej dla studni, a także dla ludzi-przed uciążliwościami związanymi z hałasem i zanieczyszczeniami "powietrza, wody i gleby".
Dnia [...] maja 2005 r. skarżąca złożyła także pismo procesowe, do którego dołączyła kserokopie: postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2001 r. wstrzymującego na podstawie art. 50 ust. l pkt 2 i 3 Prawa budowlanego, z dniem 12 listopada 2001 r. budowę budynku magazynowo-składowego realizowanego na podstawie decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2001 r. z uwagi na fakt, że inwestor w sposób istotny odstąpił od pozwolenia na budowę oraz decyzji Starosty [...] z [...] lipca 2002 r. uchylającej w całości powyższą decyzję Wójta Gminy [...] z [...] maja 2001 r. udzielającą pozwolenia na budowę (k. 28 i 30).
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje;
Przedmiotem kontroli sądowej w sprawie niniejszej jest decyzja Wojewody [...] z dnia 19 lipca 2001 r. oraz - z uwagi na jej treść oraz zakres uprawnień sądu administracyjnego przewidziany w art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - decyzja organu I-szej instancji zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca C. C. i J. C pozwolenia na budowę. Nie sposób bowiem rozstrzygać o prawidłowości decyzji organu odwoławczego bez oceny zgodności z prawem utrzymanego tą decyzją w mocy orzeczenia zapadłego w pierwszej instancji.
Jak jednak wynika z akt Starostwa Powiatowego w [...][...], z których dowód dopuszczony został w postępowaniu sądowym w ramach określonych art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2001 r. objęta osądem w sprawie, uchylona została na podstawie art. 36a ust.2 ustawy Prawo budowlane, ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2002 r.
Na datę orzekania przez Sąd, decyzja ta straciła zatem swój prawny byt będąc wycofaną z obrotu, a co za tym idzie objęta skargą w niniejszej sprawie decyzja Wojewody [...] z dnia 19 lipca 2001 r. także stała się bezprzedmiotowa.
Sytuacja taka oznaczać musi jednocześnie, że bezprzedmiotowym stało się również postępowanie sądowe, co powoduje konieczność jego umorzenia na podstawie art. 161 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
Sąd administracyjny nie może bowiem przeprowadzać kontroli i oceny zgodności z prawem aktu, który na datę orzekania nie funkcjonuje już w obrocie prawnym, albowiem stanowiłoby to naruszenie normy kompetencyjnej wyrażonej w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Tym samym, skoro brak jest podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd nie odniósł się do zasadności zarzutów podniesionych w skardze.