Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 1999 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lipca 1999 r. Nr [...] znak [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n. "Most Z. wraz z dojazdami - Zadanie 2 - ul. P. - ul. M. w K. P. Skargą została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.
W związku z wejściem w życie z dniem l stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z mocy z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) do rozpoznania skargi wniesionej przed 1 stycznia 2004 r. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż w sprawie do sygn. II SA/Kr 2504/99 ze skargi Inspektoratu Towarzystwa S. w K. i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 1999 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n. "Most Z. wraz z dojazdami - Zadanie 2 -ul. P.- ul. M. w K.P., a zatem ze skargi na tą samą decyzję, którą zaskarżyła strona skarżąca w sprawie niniejszej, zapadł w dniu 11 lipca 2000 r. prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.
Strona skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa Załogi Przedsiębiorstwa Instalacji Sanitarnych w K. brała udział w postępowaniu przed Sądem, a jej pełnomocnik występował na rozprawie w dniu 30 czerwca 2000 r.
Stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 4 ppsa Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej, gdyż zachodzi tu tożsamość podmiotów i przedmiotu postępowania, a zatem rozpoznanie sprawy niniejszej stanowiłoby naruszenie powagi rzeczy osądzonej.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 4 ppsa orzeczono jak w sentencji.