Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 27 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 254/07

Uzasadnienie

` ` UZASADNIENIE

Decyzją Starosty B. z dnia [....] na podstawie art. 104, 105 § 1 k.p.a. - umorzono postępowanie administracyjne wznowione postanowieniem Starosty B. z dnia [....] w sprawie decyzji Urzędu Miejskiego w B. z dnia [....] dotyczącej wejścia w teren celem budowy linii elektroenergetycznej napowietrznej 110 kv na trasie [....] wskazując w uzasadnieniu na następujące okoliczności.

Pismem z daty........1998r. G.N. wystąpiła do Kierownika Urzędu Rejonowego w B. o wszczęcie postępowania administracyjnego w celu unieważnienia decyzji, które w dniu.........1999r. Starostwo Powiatowe w B. przekazało wraz z załącznikami Urzędowi Miejskiemu w B. do załatwienia zgodnie z właściwością. Postanowieniem z dnia [....] Burmistrz Miasta B. wznowił postępowanie w sprawie udzielenia Zakładowi Energetycznemu decyzją z dnia [....] pozwolenia na przeprowadzenie remontu kapitalnego linii 30 kV [....] oraz postępowanie w sprawie udzielenia Hucie im. [....] w K. decyzją z dnia [....] pozwolenia na wejście w teren celem budowy linii energetycznej napowietrznej 110 kV. Decyzją z dnia [....] Burmistrz Miasta B. odmówił uchylenia powołanych wyżej decyzji, która po rozpatrzeniu odwołania została uchylona decyzją Wojewoda.........z dnia [....] a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Pismem z dnia [....]. Urząd Miejski w B. przesłał do Wydziału Geodezji Kartografii, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w B. uwierzytelnione akta sprawy dla załatwienia wniosku L.N. w części dotyczącej zezwolenia Hucie im. [....] w K. na wejście w teren - m.in. na działkę nr..... przy ul......., w celu budowy linii energetycznej 110 kv. Postanowieniem z dnia [....] Starosta B. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie decyzji z dnia [....] dotyczącej wejścia w teren celem budowy linii elektroenergetycznej napowietrznej 110 kV na trasie [....], zaś następnie decyzją z dnia [....] odmówił uchylenia przedmiotowej decyzji. Na skautek odwołania L.N. decyzją z dnia [....] Wojewoda.....uchylił zaskarżoną decyzję Starosty B. z dnia [....] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [....] Starosta B. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie uchylenia decyzji Urzędu Miejskiego w B. z dnia [....], która to decyzja po rozpoznaniu odwołania L.N. została utrzymana w mocy decyzją Wojewody.........z dnia [....] Na decyzję organu drugiej instancji L.N. złożyła skargę. W jej rozpoznaniu wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20.06.2005r. sygn. akt l ISA/Kr 2885/01 uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Zgodnie z zaleceniami zawartymi w powyższym wyroku Starostwo Powiatowe w B. wezwało L.N. o sprecyzowanie wniosku z dnia [....]. poprzez podanie - czy domaga się wznowienia postępowania, czy też wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, a także wskazania decyzji, odnośnie której organ powinien wszcząć postępowanie. Jednocześnie L.N. została pouczona, że nieusunięcie we wskazanym terminie powyższych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Pomimo prawidłowego wezwania strona w wyznaczonym terminie nie doprecyzowała i nie uzupełniła wniosku, skutkiem czego Starostwo Powiatowe w B. pismem z dnia [....] poinformowało L.N. że podanie z dnia [....] wniesione przez G.N. z uwagi na nieuzupełnienie wniosku w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. Wnioskodawczyni L.N. złożyła zażalenia na bezczynność Starosty B. w przedmiotowej sprawie, które postanowieniem z dnia [....] Wojewoda.........uznał za nieuzasadnione, zauważając jednak, że postępowanie zakończone decyzją Urzędu Miejskiego w B. z dnia [....] zezwalające Hucie im. [....] w K. na wejście w teren celem budowy linii elektroenergetycznej napowietrznej 110 kV na trasie [....], wznowione postanowieniem Starosty B. z dnia [....], do chwili obecnej nie zostało zakończone ostatecznie.

Uwzględniając powyższe okoliczności oraz wskazania, po ponownym przeanalizowaniu całości zebranej dokumentacji stwierdzono, że wniosek G.N. z dnia [....] nie odpowiadał wymogom art. 63 § 2 k.p.a. Z powyższego wniosku nie wynika, aby strona domagała się wznowienia postępowania oraz w sprawie jakiej decyzji. Decyzja Urzędu Miejskiego w B. z dnia [....] dotycząca wejścia w teren celem budowy linii elektroenergetycznej napowietrznej 110 kV na trasie [....] nie została wymieniona we wniosku strony. Strona ogólnie wymieniała decyzje zezwalające na budowę linii energetycznych, a nie decyzje zezwalające na wejście w teren, które były konsekwencją wcześniejszych decyzji zatwierdzających plan realizacyjny. Pierwotnie Starosta B. wszystkie wnioski strony uznał za podanie o wznowienie postępowania do czego nie miał wystarczających podstaw. Organ administracyjny nie jest bowiem władny "wyręczyć" strony dokonując kwalifikacji żądania (podania) do odpowiedniego trybu wzruszenia ostatecznej decyzji kierując się własna oceną, stąd powyższy wniosek nie mógł stanowić dostatecznej podstawy do wydania przez Starostę B. postanowienia o wznowieniu postępowania w sprawie decyzji Urzędu Miejskiego w B. z dnia [....].

Takie też stanowisko zostało wyraźnie wyartykułowane w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20.06.2005r. sygn. akt II SA/Kr 2885/01. Zgodnie z komentarzem do Kodeksu postępowania administracyjnego B. Adamiak, J. Borkowski - Warszawa 2004, str. 661 - " w razie gdy w wyniku wadliwej oceny organ wszczyna postępowanie, pomimo że występują przyczyny niedopuszczalności wznowienia postępowania, postępowanie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu.

Od decyzji Starosty B. z dnia [....] odwołanie wniosła w terminie L.D.. Domagając się jej uchylenia skarżąca kwestionowała zasadność działań polegających na wyszukiwaniu braków formalnych podania pomimo jednoznacznie określonego w nim oraz innych pismach celu do jakiego zmierza wniosek inicjujący postępowanie w sprawie. Wskazując na niedoręczenie matce, czy też skarżącej - tak poprzednio, jak i obecnie decyzji, na podstawie których zostały wybudowane nad działką nr..... w B. linie energetyczne 110 kV i 30 kV, podkreślała brak możliwości rzetelnego zadośćuczynienia żądaniu sprecyzowania wniosku pod kątem przedmiotu postępowania uznając, że oczekiwanie powyższego w opisanych warunkach narusza zasadę z art. 9 k.p.a.

Decyzją Wojewody.........z dnia [....], po rozpatrzeniu odwołania L.N., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 9a ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji podano, że G.N. pismem z dnia [....]. złożyła wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie wybudowania nad stanowiącą jej własność działką położoną w B., oznaczoną numerem....., linii napowietrznych WN 110 kV i SN 30 kV. Po śmierci wnioskodawczyni, córka zmarłej L.N. w piśmie z dnia [....]. podtrzymała wniosek złożony przez G.N.. W kolejnym piśmie z dnia [....] L.N. wyjaśniła, że wnioskuje o wszczęcie postępowania w celu unieważnienia decyzji z dnia [....] wydanej w sprawie budowy linii 110 kV, z uwagi na fakt iż będąc stroną postępowania bez własnej winy nie brała w nim udziału. Wnioskodawczyni powołała przy tym art. 145§1 pkt 4 k.p.a. Postanowieniem Sądu Rejonowego w B. Wydział l Cywilny z dnia 30.09.1999r. sygn. akt l Ns 404/99 stwierdzono, że spadek po G.N. nabyli M.N. i, L.N., R.N. i T.N.. Na mocy pełnomocnictwa z dnia [....]. L.N. reprezentuje przed organami administracji publicznej pozostałych spadkobierców.

W postępowaniu wyjaśniającym prowadzonym w Starostwie Powiatowym w B. ustalono, że wniosek dotyczy decyzji z dnia [....] wydanej z upoważnienia Naczelnika Miasta B., zezwalającej Hucie im. [....] w K. na wejście w teren celem budowy linii elektroenergetycznej napowietrznej 110 kV na trasie [....].

Nawiązując dalej w uzasadnieniu decyzji do przebiegu postępowania w przedmiotowej sprawie po wydaniu przez Starostę B. postanowienia z dnia [....] a także motywów kwestionowanej obecnie decyzji i zarzutów odwołania wskazano, co następuje.

Stosując się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20.06.2005r. sygn. akt IISA/Kr 2885/01 Starosta B. wystąpił do wnioskodawczyni w trybie art. 64 § 2 k.p.a. o sprecyzowanie wniosku. Zastosowany przepis mówi, że jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że ich nieusunięcie spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Ponieważ wnioskodawczyni nie sprecyzowała swoich żądań w wyznaczonym terminie, Starosta B. powiadomił strony postępowania o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Ponadto, z uwagi na wcześniejsze wznowienie postępowania w sprawie decyzji Urzędu Miejskiego w B. z dnia [....] o wejściu w teren zaskarżoną decyzją organ umorzył wszczęte w tej sprawie postępowanie. Wbrew temu, co podnosi się w odwołaniu skarżąca otrzymała kopie większości decyzji wydanych w sprawie budowy przedmiotowych linii elektroenergetycznych 110 kV i 30 kV na terenie powiatu [....], a z kopiami wszystkich decyzji znajdującymi się w aktach niniejszej sprawy zapoznała się w trakcie prowadzonego postępowania. W zebranym przez organ pierwszej instancji materiale dowodowym znajdują się następujące decyzje: 1) decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia [....] o lokalizacji szczegółowej linii wysokiego napięcia 110 kV dla Zakładu Przetwórstwa.......w B.;

1. 2) decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. Wydział Spraw Wewnętrznych z dnia [....] zezwalająca Hucie im...... w K. na budowę napowietrznej linii wysokiego napięcia 110 kV na nieruchomościach położonych w gm. kat........;
2. 3) decyzja Urzędu Powiatowego w B. Wydział Gospodarki Komunalnej, Przestrzennej, Ochrony Środowiska i Komunikacji z dnia [....] zatwierdzająca plan realizacyjny przebudowy linii 30 kV [....];
3. 4) decyzja Urzędu Miejskiego w B. z dnia [....] zezwalająca Zakładowi Okręgu Południowego Przedsiębiorstwa Państwowego Zakład Energetyczny T. na przeprowadzenie remontu kapitalnego linii 30 kV [....];
4. 5) decyzja Urzędu Miejskiego w B. z dnia [....] zezwalająca Hucie im....... w K. na wejście w teren celem budowy linii elektroenergetycznej napowietrznej 110 kV na trasie [....]. Kopie decyzji opisanych w punktach........L.N. odebrała w Starostwie Powiatowym w B. w [....]. Ponadto z całością akt sprawy strona zapoznała się w dniu [....].Uwzględniając powyższe wskazano, że posiadając informacje na temat decyzji administracyjnych wydanych w sprawie budowy linii elektroenergetycznych L.N. mogła sprecyzować swoje żądania, tj. wskazać, którą decyzję objąć postępowaniem oraz w jakim trybie postępowanie prowadzić, czego nie uczyniła. Z uwagi na brak wniosku strony o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Urzędu Miejskiego w B. z dnia [....] wznowione postępowanie w sprawie tej decyzji należało zatem umorzyć stosownie do art. 105 § 1 k.p.a., który stanowi, że gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody........z dnia [....] L.N. domagała się uchylenia zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty B. z dnia [....] z jednoczesnym wskazaniem organowi administracji publicznej, że postępowanie administracyjne wznowione postanowieniem Starosty B. z dnia [....] winno być prowadzone w kierunku stwierdzenia, że decyzja w sprawie, w której wznowiono postępowanie została wydana z naruszeniem prawa.

Skarżąca wnosiła też o zasądzenie od Wojewody.......na jej rzecz kosztów postępowania.

Uzasadniając powyższe zarzucała naruszanie prawa oraz uzasadnionych interesów prawnych skarżącej - a uprzednio jej matki, przez:

1. 1. wyjątkowo formalistyczne traktowanie podania z dnia [....]. oraz uporczywe stwierdzanie, że nie jest wiadomym, czego skarżąca domaga się od organów administracji publicznej, mimo iż w piśmie z dnia [....] wyraźnie określiła jaki cel postępowania administracyjnego chciałabym osiągnąć oraz oceniła, że właściwą drogą do tego celu byłoby wznowienie postępowania;
2. 2. rażące naruszenie zasady określonej w art. 9 k.p.a., polegające w szczególności na nie udzieleniu wskazówek, w której z licznych decyzji administracyjnych wydanych przez organy administracji publicznej jeszcze w latach 60-tych i 70-tych ubiegłego stulecia postępowanie należy wznowić, aby doprowadzić do uzasadnionego celu założonego przeze skarżącą i przedstawionego na piśmie organowi administracji publicznej.

W uzasadnieniu skargi L.N. wskazywała na wstępie, że w dniu [....] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność organów administracji publicznej w tej sprawie, która została zarejestrowana do sygn. akt SAB/Kr 105/06. Skarga ta oraz niniejsza dotyczą tego samego stanu faktycznego. Kilka dni po złożeniu skargi na bezczynność organów administracji publiczne decyzją z dnia [....] Starosta B. umorzył postępowanie administracyjne wznowione przez niego postanowieniem z dnia [....] czego konsekwencją było odwołanie, a dalej zaskarżona decyzja Wojewody..........W opisanej sytuacji skarżąca uznała, że skarga na bezczynność organów administracji publicznej stała się bezprzedmiotowa i na posiedzeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu........ 2007r. wycofała tę skargę.

W dalszych wywodach skarżąca podtrzymała argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji Starosty B. dnia.........2006r., a także w innych pismach złożonych w tej sprawie ciągu minionych kilku lat, wskazując także na następujące okoliczności.

Wyrokiem z dnia 20.06.2005r. sygn. II SA Kr 2885/01 Wojewódzki Sąd

Administracyjny w Krakowie uwzględnił skargę na decyzję Wojewody.........z dnia [....] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania administracyjnego uchylając zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Z uzasadnienia tego wyroku wprost wynika, że organ administracyjny - Starostwo Powiatowe w B. ma obowiązek rozpoznać podanie z dnia [....] złożone jeszcze przez G.N. w sprawie decyzji administracyjnych o budowie napowietrznych linii energetycznych nad działką nr........ B. przy ul........., które to decyzje nigdy nie zostały doręczone matce skarżącej, a postępowania w przedmiocie budowy tych linii energetycznych toczyły się bez jej udziału. Pismem z dnia...........2005r. Starostwo Powiatowe w B. wezwało skarżącą o sprecyzowania podania z dnia [....].. Pismo to doręczone przez pocztę gospodarzowi budynku, w którym skarżąca mieszka otrzymała ona do rąk własnych dopiero na dwa dni przed upływem wyznaczonego siedmiodniowego terminu.

Wobec nieposiadania w domu dokumentów niezbędnych do przygotowania odpowiedzi, pismem z dnia........2005r, a więc w zakreślonym terminie poprosiła o przedłużenie terminu, a następnie stosowną odpowiedź do Starostwa Powiatowego w B. wysłała w piśmie z dnia [....].. Streszczając jego treść będącą dostatecznym wykonaniem obowiązków skarżąca wskazała dalej na sygnalizowane uprzednio trudności w zadośćuczynieniu oczekiwaniom Starostwa Powiatowego B. co do dokładnego określenia decyzji administracyjnych, w sprawie których miałoby się toczyć postępowanie, w sytuacji, gdy w ciągu kilku lat trwających postępowań i korespondencji nie udało się odnaleźć w archiwum organu administracji publicznej różnych dokumentów i decyzji administracyjnych, które zapewne były wydane w toku przygotowania realizacji inwestycji elektroenergetycznych prowadzonych nad działką nr....... B. Na kwestie te skarżąca zwracała uwagę jeszcze w dniu [....] podczas zapoznawania jej z częścią dokumentów w Starostwie Powiatowym w B. i te uwagi zostały ujęte pisanym wówczas protokole.

Dokumentacja, którą przedstawiono w dniu [....]. była wyraźnie niekompletna, a więc nie jest wiadomym czy były wydane jeszcze jakieś inne decyzje, które podlegałyby ocenie pod kątem przesłanek wszczęcia (wznowienia) postępowania administracyjnego. Istotny wydawał się wówczas fakt wydania decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego — jako pierwotnej decyzji w procesie inwestycyjnym, której nie było w aktach sprawy. Nie jest wiadomym jaką miała datę i numer, a być może decyzja ta też powinna być aktualnie przedmiotem postępowania. Skarżąca zwracałam wtedy też uwagę, że przebieg linii elektroenergetycznej 10 kV zaznaczony na okazanych mapach jest inny niż w rzeczywistości w terenie. Nie wie zatem czy zmiany przebiegu linii były również przedmiotem jakiejś decyzji administracyjnej oraz jakie znaczenie mogło to mieć dla praw matki, a obecnie moich praw. Skarżąca podkreślała, że to nie ona powinnam poszukiwać dokumentów w archiwach organów administracji publicznej, lecz to organy te powinny przedstawić mi właściwe dokumenty.

Odnosząc się dalej do podania matki z dnia [....]. i różnych zastrzeżeń organów administracji do jego treści skarżąca podawała, że wstępne określenie przedmiotu podania "wszczęcie postępowania administracyjnego w celu unieważnienia decyzji" rzeczywiście wykazuje pewną niezgodność z jego dalszą treścią, zaznaczając jednak, że już w drugim wierszu jest wskazana podstawa prawna: art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wydaje się, że Starosta B. prawidłowo odczytał intencje strony, skoro postanowieniem z dnia [....]. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie decyzji Urzędu Miejskiego w B. z dnia [....].Odnośnie tej ostatniej decyzji podnosiła też, że nie określono w niej numerów działek, na które inwestor dostaje zgodę wejścia, nie ma w niej wykazu ich właścicieli, stąd też nie mogłam być pewna czy ta decyzja dotyczyła również działki numer.......

Potwierdzając, że w dniach [....]. skarżąca otrzymała w Starostwie Powiatowym w B. kserokopie niektórych pism i decyzji administracyjnych podkreślała, że jej zdaniem nie są to wszystkie decyzje istotne w tej sprawie, zaś z uwagi na złą jakości i nieczytelność uzyskanych kserokopii nie była w stanie sprecyzować oczekiwanego przez Starostwo w B. stanowiska odnośnie wskazania konkretnych decyzji oraz trybu postępowania administracyjnego mającego doprowadzić do określonego wyżej celu.

Skarżąca przyznawała, że w piśmie z 1999r. wnosiła o unieważnienie decyzji podkreślając, że kolejne pisma zawierają zmianę tego stanowiska, co wynikało również z faktu, że w tym późniejszym okresie, w 2001 r. Starostwo Powiatowe w B. zaznajomiło ją z niektórymi dokumentami wydanymi w tej sprawie. Nadal jednak, aż do tej pory, nie zna całości dokumentacji dotyczącej inwestycji elektroenergetycznych wykonanych nad działką...... w B..

Skarżąca podnosiła też, że jej oczekiwania na wydanie przez organ administracji publicznej decyzji stwierdzającej, że wcześniejsza decyzja administracyjna została wydana naruszeniem prawa - bo bez udziału strony w postępowaniu - nie jest bezpodstawne, skoro dotychczasowym toku postępowania Wojewoda........ w decyzji z dnia [....] nakazał Staroście B. wydanie decyzji potwierdzającej, że poprzednia decyzja została wydana z naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda........ wnosił o jej oddalenie, wymieniając wydane w toku niniejszej sprawy akty administracyjne, wskazując na zalecenia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20.06.2005r. sygn. akt IISA/Kr 2885/01, na czynności podjęte przez organ pierwszej instancji w celu ich wykonania przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, a także ich wynik. Podtrzymując stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda...........opisał wszystkie znane skarżącej z dotychczasowego postępowania decyzje w sprawie przedmiotowych linii elektroenergetycznych 110 kV i 30 kV na terenie powiatu......, na podstawie których mogła ona sprecyzować swoje żądanie podając, którą decyzje objąć postępowaniem oraz w jakim trybie je prowadzić. Uwagi na brak wniosku strony o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzja Urzędu Miejskiego w B. z dnia [....] postępowanie w tej sprawie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe zgodnie z art. 105 §1 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,póz. 1270 z późn. zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.

Ponadto fakt uprzedniego wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnego wyroku z dnia 20.06.2005r. sygn. akt IISA/Kr 2885/01 ma między innymi ten skutek, że dokonywana obecnie ponowna kontrola dotyczy w szczególności czynności oraz decyzji podjętych po tej dacie. Co do zasady winna ona nastąpić z uwzględnieniem wiążącego charakteru oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu tego orzeczenia (art. 153 p.p.s.a.), z tym zastrzeżeniem, że ocena prawna zawarta w orzeczeniu sądu administracyjnego traci moc wiążącą w wypadku zmiany stanu prawnego, jeżeli to spowoduje, że pogląd sądu stanie się nieaktualny (por. wyr. NSA z dnia 22 września 1999 r., l SA 2019/98, ONSA 2000, nr 3, póz. 129). Podobny skutek mogą wywołać istotne zmiany stanu faktycznego. Przez ocenę prawną rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawa materialnego i procedury oraz sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, a pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie (czynności), jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał ten akt (czynność) zostało uznane za błędne.

Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu eliminację błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia dostrzeżonych wadliwości, przy czym wskazania te nie mogą z góry narzucać sposobu rozstrzygnięcia konkretnych kwestii związanych z treścią przyszłego rozstrzygnięcia sprawy.

Mając na uwadze powyższe ogólne uwagi oraz przedmiot postępowania należy stwierdzić, że po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnego wyroku z dnia 20.06.2005r. sygn. akt IISA/Kr 2885/01 nie uległ zmianie istotny w ramach dokonywanej kontroli stan faktyczny i prawny, w sposób mogący mieć wpływ na aktualność zawartej w tym wyroku oceny prawnej.

W powyższym wyroku Sąd poddał kontroli dotychczasowy przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie. Uznając, że zaskarżona decyzja Wojewody........z dnia [....] i utrzymana nią w mocy decyzja Starosty B. z dnia [....] o umorzeniu wznowionego postępowania zakończonego decyzją Urzędu Miejskiego w B. z dnia [....] z uwagi na przekroczenie przez stronę miesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania naruszają prawo, Sąd poddał krytyce jako błędne nie tylko ustalenia oraz ocenę prawną organów dotyczącą rozpoczęcia biegu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a. terminu, ale dostrzegł przy wydaniu obu aktów administracyjnych dalej idące wadliwości, wiążące się z brakiem dostatecznych podstaw do określenia trybu i przedmiotu prowadzonego dotąd przez organy nadzwyczajnego wewnętrznego postępowania kontrolnego. W tym zakresie Sąd przytoczył i zaakcentował graficznie istotną dla ich określenia treść pism, a to:

1. - podania G.N. z dnia [....]. złożonego do Kierownika Urzędu Rejonowego w B., w którym wniosła o wszczęcie postępowania administracyjnego w celu unieważnienia decyzji dotyczących wybudowania nad jej działką nr......w B. linii napowietrznej WN 110 kV oraz wybudowania po 1992r. sieci napowietrznej SN 30 kV, podając jednocześnie, że w sprawach tych, bez własnej winy, nie brała udziału jako strona (art.145§1 pkt4k.p.a.);
2. - pisma z dnia [....]. dotyczącego - jak podano w nagłówku - unieważnienia decyzji administracyjnych, gdzie podtrzymano wniosek o wszczęcie postępowania w celu unieważnienia decyzji budowy linii energetycznych 110 kV i SN 30 kV;
3. - pisma z dnia [....], w którym zawarto żądanie unieważnienia decyzji, tj. pozwolenia z dnia [....] na budowę linii 110 kV oraz pozwolenia z dnia [....]. na remont linii 30 kV, przebiegających nad działką nr....... przy ul. B. w B., co nastąpiło po otrzymaniu przez nią przy piśmie........... Urzędu Wojewódzkiego z dnia [....] kopii pisma Zakładu Energetycznego w T. z dnia [....]., w którym tenże poinformował Urząd Powiatowy w B., że linia energetyczna 110 kV została wybudowana na podstawie decyzji z dnia [....] a linia energetyczna 30 kV została wybudowana przed 1939r, zaś na podstawie decyzji z dnia [....] został wykonany remont tej linii;
4. - pisma z dnia [....], w którym "w związku z niewyjaśnioną do dnia dzisiejszego sprawą dotyczącą pozwolenia na budowę linii 110 kV i 30 kV", podtrzymano żądanie wszczęcia postępowania w celu unieważnienia decyzji pozwolenia na budowę linii......

kV i 30 kV. Na tle powyższego w uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał - " Nadto, zauważyć należy, że organ wszystkie cytowane na wstępie wnioski strony uznał za podania o wznowienie postępowania, do czego nie miał wystarczających podstaw. Żądanie wznowienia złożone przez stronę powinno odpowiadać wymogom z art. 63 § 2 k.p.a., a ponadto z podania powinno wynikać żądanie wznowienia postępowania. W razie braku wyraźnego wskazania czy ogólnego przedstawienia niezadowolenia z decyzji, organ ma obowiązek wyjaśnić podstawy wniosku strony. Skoro w każdym z pism żądających wszczęcia postępowania strona domagała się unieważnienia decyzji, rzeczą organu było wyjaśnienie, czy strona domaga się wznowienia postępowania (jeżeli tak, to dokładnie w jakiej sprawie - strona wymieniała decyzje zezwalające na budowę przedmiotowych linii energetycznych), czy też wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności tych decyzji.

Uwzględniając powyższe należy uznać za trafne stanowisko wyrażone w zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z dnia [....] zgodnie z którym wyżej prezentowana ocena prawna stanu faktycznego obligowała Starostę B. przy ponownym rozpatrzeniu sprawy do wyjaśnienia kwestii zasadności wydania pozostającego nadal w obrocie prawnym postanowienia z dnia [....] o wznowieniu postępowanie administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją z dnia [....], zezwalającą Hucie im...... w K. na wejście w teren celem budowy linii elektroenergetycznej napowietrznej 110 kV na trasie [....].. Decyzja zezwalająca na wejście w teren nie jest bowiem tożsama z decyzją o pozwoleniu na budowę, zaś żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej jest różne od żądania wznowienia postępowania zakończonego decyzja ostateczną. Każde z tych żądań powoduje wszczęcie odrębnego, wewnętrznego, nadzwyczajnego i samodzielnego postępowania administracyjnego, którego przedmiotem jest przeprowadzenie kontroli ostatecznej decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym.

Uruchomienie każdego z tych trybów nadzwyczajnych warunkują jednak inne przesłanki, zaś ich zastosowanie prowadzi do zasadniczo odmiennych następstw dla weryfikacji decyzji i dla sprawy administracyjnej będącej przedmiotem rozstrzygnięcia. Każdy z tych trybów może zostać uruchomiony na wniosek strony, która winna sprecyzować żądanie, także przez wskazanie konkretnej ostatecznej decyzji administracyjnej, której podanie dotyczy. Powyższe wynika z charakteru obu postępowań, jako służących kontroli spraw zakończonych ostateczną decyzji. Oparcie postępowania na zasadzie skargowości powoduje szereg następstw. W szczególności, przedmiot postępowania administracyjnego wyznacza wówczas żądanie strony i podane przez nią okoliczności faktyczne. Organ administracji publicznej nie jest władny do zmiany żądania strony lub jego kwalifikacji prawnej, które należy oceniać na podstawie treści wniesionego przez nią pisma (por. wyrok NSA z 11.06.1990r. l SA 367/90, ONSA 1990, Nr 2-3, póz. 47).

Jak wskazano słusznie w wyroku NSA z 17.09.1992r. III SA 949/92 (KPA z orzecznictwem NSA, SN i TK pod red. R. Hausera, W-wa 1995, str. 154):" O tym, jaki charakter ma pismo strony, decyduje sama strona. Jeśli charakter pisma budzi wątpliwości, organ administracji ma obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę strony. Organ ma przy tym na podstawie art. 9 KPA obowiązek czuwania nad tym, aby strona nie poniosła szkody na skutek nieznajomości prawa i w tym celu powinien udzielić jej w razie potrzeby niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Wyjaśnienia i wskazówki winny dotyczyć w szczególności dopuszczalności pisma ". Podzielić należy także poglądy prezentowane w wyrok NSA z dnia 4.04.2006r. l OSK 1148/05 (zam. zb. LEX nr 209133), w myśl których - " Artykuł 9 k.p.a. nie nakłada na organy administracji obowiązku udzielania porad prawnych, czy też doradztwa. Nie może być również utożsamiany z obowiązkiem zawiadamiania strony o powszechnie obowiązujących, publikowanych aktach prawnych." Trafnym jest stanowisko zawarte w wyroku NSA z dnia 21.11.2006r.ll GSK 188/06 (zam.zb.

LEX nr 287931), gdzie podnosi się, że " Zgodnie z art. 9 k.p.a., organy administracji publicznej zobowiązane są do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (...) Powyższa regulacja wskazuje, iż obowiązek udzielenia stronie informacji należy wprawdzie rozumieć możliwie szeroko, ale zawsze w zakresie prowadzonego przez organ postępowania. Informacja udzielana stronie w granicach przedmiotu postępowania powinna być zatem należyta i wyczerpująca, jednakże należy odróżnić ją od doradztwa prawnego w sprawie, a tym bardziej od doradztwa w odrębnej sprawie, potencjalnie z nią związanej. (...) Celem art. 9 k.p.a. nie jest zapewnienie stronie wszechstronnego doradztwa prawnego w zakresie przekraczającym granice postępowania prowadzonego w danej sprawie. Organy administracyjne nie mogą zastąpić profesjonalnego pełnomocnika - doradcy strony, kompleksowo informującego stronę o wszelkich aspektach podjętych przez nią czynności procesowych.

Konkludując, obowiązek organu administracji, o którym mowa w art. 9 k.p.a., do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków będącym przedmiotem postępowania administracyjnego, nie obejmuje tych praw i obowiązków, które podlegają ustaleniu w innym postępowaniu." Przytoczyć należy także słuszny pogląd prezentowany w wyrok WSA w Warszawie z dnia 7.09.2006r. III SA/Wa 362/06 (zam. zb. LEX nr 270347), zgodnie z którym " Z przepisu art. 9 k.p.a. nie można wywodzić istnienia po stronie organu obowiązku informowania z urzędu strony postępowania o wszystkich środkach prawnych przysługujących jej w postępowaniu. Określony w art. 9 k.p.a. obowiązek doznaje uszczegółowienia w przepisach zobowiązujących organ do informowania z urzędu strony o środkach zaskarżania rozstrzygnięć wydawanych w toku postępowania.

W zakresie pozostałych środków prawnych przysługujących stronie można uznać istnienie obowiązku informowania strony o tych środkach ale na wniosek, gdyż w przeciwnym razie organ obowiązany byłby świadczyć w toku postępowania na rzecz strony nieograniczoną pomoc prawną. " Podkreślenia wymaga ponadto, że obowiązki organu w zakresie stosowania art. 9 k.p.a. przy wszczęciu na wniosek strony nadzwyczajnego wewnętrznego postępowania administracyjnego nie polegają na poszukiwaniu dokumentów umożliwiających jej sprecyzowanie żądania, w szczególności zaś ostatecznych decyzji, które w określonym stanie faktycznym mogą podlegać kontroli, wyboru odpowiedniej przy ich wielości, jak również na podejmowaniu działań służących ustaleniu czy występująca w rzeczywistości sytuacja odpowiada wynikającemu z ostatecznych decyzji stanowi prawnemu.

Uwzględniając powyższe należy uznać, że nie było obowiązkiem organów przy wszczęciu postępowania na wniosek G.N. [....] a także po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20.06.2005r. sygn. akt IISA/Kr 2885/01 udzielanie skarżącej informacji, czy linie energetyczne biegnące nad nieruchomością będącą własnością jej matki, a potem współwłasnością spadkobierców G.N. zostały wybudowane legalnie, jeżeli tak - to na podstawie jakich aktów administracyjnych, poszukiwanie stosownych decyzji, a także wyjaśniania, czy stan w terenie jest z nimi zgodny, czy też inwestycje zrealizowano z odstępstwami. Zbieranie oraz udzielanie takich informacji nie mieści się w granicach postępowania, którego przedmiot winien już określać wniosek strony. Składając wniosek o wszczęcie postępowania w jednym z trybów nadzwyczajnych strona jest zobowiązana oznaczyć konkretny akt administracyjny oraz dysponować wiedzą w zakresie wyboru drogi ochrony praw, bowiem udzielanie odpowiednich pouczeń w trybie art. 9 k.p.a. jest różne od udzielania porad prawnych, czy też doradztwa, może następować na tle konkretnego stanu faktycznego przy określonym przedmiocie sprawy administracyjnej.

Poszukiwanie z urzędu dowodów należy do organu administracji publicznej dopiero po skutecznym wszczęciu postępowania w sprawie, które warunkuje złożenie nie zawierającego braków wniosku. Niezależnie od powyższego należy mieć na uwadze, że w toku przedmiotowego postępowania administracyjnego zgromadzono szereg dokumentów w tym decyzji administracyjnych związanych istnieniem w rejonie działki nr..... w B. napowietrznych linii energetycznej 110 kV i 30 kV, które są dostępne w czytelnych kserokopiach. Dokumenty te L.N. otrzymała, miała też możliwość wglądu do akt sprawy, z której korzystała. W składanych w toku postępowania pismach skarżąca powoływała podstawy prawne żądań. Znając treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20.06.2005r. sygn. akt IISA/Kr 2885/01, zawiadomiona pismem Kierownika Oddziału Zamiejscowego w T.........Urzędu Wojewódzkiego Wydział Rozwoju Regionalnego z dnia [....]. o zwrocie akt sprawy organowi pierwszej instancji skarżąca nie żądała udzielenia informacji lub pouczeń.

Takiego wniosku nie zawarła także w piśmie z dnia [....] skierowanym do Starosty B. już po doręczeniu jej wezwanie tego organu z dnia [....]. o uzupełnienie braków podania przez sprecyzowanie żądania w tam podanym zakresie.

W świetle powyższego bezzasadnymi są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przy wydaniu zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji art. 9 k.p.a. Na marginesie tych uwag można dodatkowo zwrócić uwagę na fakt, że w wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z dnia 20.06.2005r. sygn. akt IISA/Kr 2885/01 nie dostrzeżono wad dotychczasowego postępowania w kierunku naruszenia art. 9 k.p.a., nie zawarta w nim z tym związanych zaleceń mimo, że analogicznie jak obecnie skarżąca poddawała krytyce występujące braki w istotnej dla ochrony jej praw dokumentacji.

Otrzymując wezwanie Starosty B. z daty [....]. o sprecyzowanie wniosku z dnia [....] poprzez podanie - czy skarżąca domaga się wznowienia postępowania, czy też wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, a także wskazania decyzji, odnośnie której organ powinien wszcząć postępowanie wraz pouczeniem o skutkach niewykonania tego obowiązku, L.N. zaniechała jego wykonania w ustawowym terminie. W związku z treścią jej pisma z dnia [....]. - w którym skarżąca wskazała na doręczenie jej [....] przedmiotowego wezwania, na wyznaczenie w celu uzupełnienia braków zbyt krótkiego terminu, a także wnosiła o jego przedłużenie z uwagi na nieposiadanie w miejscu zamieszkania stosownych dokumentów i pisemne potwierdzenie w przypadku akceptacji powyższego - organ pierwszej instancji udzielił wyżej wymienionej prawidłowej informacji o treści art. 64 k.p.a. oraz niemożności zmiany ustawowego terminu do uzupełniania braków wniosku, o których mowa w piśmie z dnia [....].

Skarżąca odpowiedziała merytorycznie na to wezwanie pismem z daty [....]., nadanym w urzędzie pocztowym [....] zatem po już po upływie przewidzianego dla powyższego ustawowego terminu, niezależnie od tego, czy za moment rozpoczęcia jego biegu przyjąć doręczenie zastępcze skarżącej wezwania z dnia [....]. o usunięcie braków wniosku [....], czy też dzień [....]. - wskazywany przez nią w piśmie z dnia [....]. jako data jego faktycznego otrzymania. Treść powołanego wyżej pisma skarżącej z dnia [....]. pozostaje w rażącej sprzeczność z twierdzeniami zawartymi w skardze, gdzie wskazuje ona, że wezwanie o uzupełnienie braków otrzymała faktycznie na dwa dni przed upływem wyznaczonego siedmiodniowego terminu.

W opisanej sytuacji nie budzi zastrzeżeń czynność organu pierwszej instancji z daty [....]. polegająca na pozostawieniu bez rozpoznania na postawie art. 64 §2 k.p.a. wniosku z [....] inicjującego postępowanie w niniejszej sprawie, o czym we właściwej formie, z prawidłowym uzasadnieniem i ze wskazaniem odpowiedniej podstawy prawnej poinformowano skarżącą w piśmie z daty [....]. W aktach sprawy brak dowodu doręczenia L.N. powyższego pisma, którego otrzymanie potwierdza jednak treść zażalenia skarżącej do Wojewody........ z dnia [....]. na bezczynność organu pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie.

Artykuł 147 k.p.a. zdanie drugie stanowi, że wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a następuje tylko na żądanie strony. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne, które powinno się zakończyć rozpoznanie m sprawy w sposób przewidziany w art. 149 k.p.a. (por. wyrok NSA z 5.01.1993r. SAB/Wr 47/92, publ. Wspólnota 1993, Nr 41, str. 18). Zgodnie z treścią art. 149 § 1- 3 k.p.a. - wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 1); postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2); odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji (§ 3). W doktrynie wskazuje się trafnie, że postanowienie z art. 149 § 1 k.p.a. o wszczęciu postępowania jest aktem procesowym, nie rozstrzygającym sprawy wznowienia, a jedynie otwierającym postępowanie w sprawie, w toku którego wydawane są następnie decyzji na podstawie art. 151 § 1 - 2 k.p.a. Stosownie do art. 104 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej, zaś w myśl § 2 tego artykułu decyzje rozstrzygają sprawą co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji.

Celem postępowania administracyjnego jest zatem załatwienie sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej ją co do istoty, przy czym ten cel nie zawsze może być osiągnięty. Artykuł 105 § 1 - 2 k.p.a. stwarza podstawy do zakończenia postępowania administracyjnego decyzją nie zawierającą merytorycznego rozstrzygnięcia. Nakaz umorzenia postępowania zawiera nadto art. 61 § 2 zdanie drugie k.p.a., art. 98 § 2 k.p.a., art. 138 §1 pkt 2 i 3 k.p.a. w zw. z art. 105 k.p.a., zaś mogą one zastać zawarte także w przepisach prawa materialnego. Umorzenia postępowania niweczy dotychczasowe jego wyniki, zamyka drogę do dalszych czynności, stanowi załatwienie sprawy w inny sposób w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. Istotną w stanie faktycznym niniejszej sprawy przesłanką umorzenia postępowania jest jego bezprzedmiotowość. Jak trafnie wskazuje się w doktrynie (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wydanie 7, wyd.

C.H. Beck, W-wa 2005, str. 486) przesłanka bezprzedmiotowości postępowania może wystąpić również w postępowaniach prowadzonych w trybach nadzwyczajnych, zostać ujawniona bezpośrednio lub pośrednio w wyniku kontroli zgodności z prawem decyzji przez sąd administracyjny, wiązać się ze stwierdzeniem przyczyn natury podmiotowej lub przedmiotowej, te ostatnie zaś wstąpiły w sprawie niniejszej. W szczególności, postanowieniem z dnia [....] Starosta B. po rozpoznaniu wniosku strony wszczynającego postępowanie w niniejszej sprawie orzekł o wznowieniu postępowanie administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją z dnia [....], zezwalającą Hucie im....... w K. na wejście w teren celem budowy linii elektroenergetycznej napowietrznej 110 kV na trasie [....]. Powyższe uczynił ma wniosek strony, która wskazywała jako podstawę wznowienia art. 145 1 pkt 4 k.p.a. Z oceny prawnej zawartej w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20.06.2005r. sygn. akt IISA/Kr 2885/01 wynika, że w dacie wydania tego postanowienia oraz potem w toku postępowania organ pierwszej instancji nie dysponował stosownym podaniem strony, którego treść pozwalała na stwierdzenie, że stanowi ono wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [....].

Uwzględniając okoliczności zaszłe po dacie wydania tego wyroku, a w szczególności fakt, że podjęte przez organ pierwszej instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy czynności nie tylko nie potwierdziły zasadności wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją z dnia [....] ale niewykonanie przez skarżącą obowiązku uzupełnienia podania z dnia [....]. skutkowało pozostawieniem go bez rozpoznania - a więc brakiem wniosku, zasadnym było umorzenie wszczętego uprzednio postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 105 §1 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, uznając skargę za bezzasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a.