Uzasadnienie
postanowienia z dnia 26 lutego 2007 r.
Skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie została nadana w przesyłce pocztowej w dniu 20 października 2003 r. Na kopercie skarżący umieścił pieczątkę firmową swojego przedsiębiorstwa "Ż.K." zawierającą adres: K., ul. M. Skarga sporządzona została na firmowym druku tego przedsiębiorstwa. W druku tym umieszczono dane osobowe skarżącego, adres: K., ul. M. wraz z numerami REGON i N l P, oraz numer skrytki pocztowej jako adres "do korespondencji". W samym tekście skargi żadnego adresu wyraźnie nie wskazano, choć przy podpisie skarżącego umieszczono odcisk pieczęci firmowej Przedsiębiorstwa z adresem "K., ul. M.".
W toku postępowania administracyjnego wszystkich doręczeń dla A.K. dokonywano na adres: K., ul. M., przy czym korespondencję odbierała osoba o innych danych osobowych.
Również i wezwanie sądowe o uzupełnienie braku fiskalnego skargi zostało skierowane na ten adres. Odbiór przesyłki w dniu 30 października 2003 r. potwierdzony został przez inną osobę, a podpis tej osoby uzupełniono pieczątką firmową Przedsiębiorstwa "Ż.K.".
Wszystkie powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, że przesyłka sądowa skierowana została na adres właściwy. Tym adresem A.K. posługiwał się w postępowaniu administracyjnym i ten adres umieścił w skardze przy swoim podpisie. Nigdy też nie kwestionował skuteczności doręczeń pod tym adresem.
W dalszej kolejności stwierdzić należy, że wskazanie przez osobę fizyczną adresu własnego Przedsiębiorstwa nie jest wskazaniem adresu zamieszkania, lecz adresu dla doręczeń. W konsekwencji skuteczność doręczenia dokonywanego pod tym adresem nie może być oceniana w nawiązaniu do przepisów o doręczeniu w miejscu zamieszkania /art. 42 i art. 43 kpa w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - w stanie prawnym obowiązującym w dacie doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu/. Osoba zatem odbierająca przesyłkę sądową nie musi być określana jako domownik. W stanie sprawy niniejszej konsekwencją wskazania adresu jako "siedziby" własnego Przedsiębiorstwa jest domniemanie, że osoba obecna i czynna w tej "siedzibie" jest upoważniona do odbioru korespondencji ze skutkiem dla samego skarżącego.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczone zostało skutecznie skarżącemu w dniu 30 października 2003 r. Wpis uiszczony został 12 listopada 2003 r., a więc z uchybieniem tygodniowego terminu. Zarówno w okresie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA, jak i zgodnie z obecnie obowiązującą ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o skutecznym uiszczeniu wpisu można mówić tylko wówczas, kiedy dokonanie wpłaty miało miejsce w terminie wskazanym ustawą, lub gdy termin uchybiony został przywrócony. W przeciwnym razie nie można uznać, aby wpis uiszczono, a to powodowało i powoduje konieczność odrzucenia skargi.
Z tego powodu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.