Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia 31 lipca 2002r. nr [...], wydaną po rozpoznaniu odwołania S. N., utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. znak [...] z dnia [...] kwietnia 2002r. w sprawie uchylenia decyzji z dnia [...] stycznia 2002r. znak [...] przyznającej stronie dodatek mieszkaniowy od dnia 1 stycznia 2002r. do dnia 30 czerwca 2002r., oraz stwierdzenia, że pobrane świadczenie za okres 1 stycznia 2002r. do 31 marca 2002r. w kwocie [...] zł jest nienależne i podlega zwrotowi w podwójnej wysokości tj. w kwocie [...] zł.
Jako podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kpa /Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./, oraz art. 4 i art.7 ust.9 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz. U. Nr 71, poz.734/.
Zaskarżoną decyzję wydano w oparciu o następujący stan faktyczny. Decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. przyznano S. N. i dodatek mieszkaniowy od dnia 1 stycznia 2002r. do dnia 30 czerwca 2002. Decyzję wydano uwzględniając podane we wniosku informacje, że w lokalu przy ul. [...] w N. zamieszkuje sześć osób, a powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 74,06 m2.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2002r. znak [...] organ I instancji wznowił postępowanie w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego S. N. i wstrzymał z dniem 1 kwietnia 2002r. wykonanie decyzji z dnia [...] stycznia 2002r. przyznającej dodatek mieszkaniowy. W uzasadnieniu postanowienia podano, że w związku z zaistnieniem nowych okoliczności tj. zamieszkiwania czterech, a nie sześciu osób wznowiono postępowanie w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. Organ I instancji po przeprowadzeniu postępowania ustalił, że w chwili składania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego w przedmiotowym lokalu zamieszkiwały cztery osoby tj. S. N., J. N., K. W., P. W. natomiast nie zamieszkiwała wówczas E. N. z synem M. W wyniku tego postępowania została wydana decyzja z dnia [...] kwietnia 2002r, [...], w której uchylono decyzję z dnia [...] stycznia 2002r. przyznającą dodatek mieszkaniowy i zobowiązano do zwrotu w podwójnej wysokości nienależnie wypłaconego świadczenia.
Odwołanie od decyzji złożył S. N., który kwestionował ustalenia organu I instancji dotyczące ilości osób zamieszkałych w lokalu i wspólnie prowadzących gospodarstwo domowe. S. N. podnosił, że córka E. N. wraz z synem M. mieszkała z nim i prowadziła wspólne gospodarstwo domowe mimo, że wówczas nie była zameldowana. Odwołujący się opisał swoją trudną sytuację finansową i wnosił o uchylenie decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [... ] 2002r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium Odwoławcze wskazało, że po wznowieniu postępowania organ I instancji prawidłowo ustalił, że w chwili składania wniosku o dodatek mieszkaniowy S. N. prowadził czteroosobowe gospodarstwo domowe. Nadto Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że całkowita utrata prawa do dodatku mieszkaniowego przez S. N. wynika stąd, że powierzchnia użytkowa zajmowanego przez niego mieszkania /74,06m2/ przekracza normatywną powierzchnię mieszkania przewidzianą przez ustawę dla 4-osobowego gospodarstwa domowego zwiększoną o 30% /55m2 + 15% = 71,5m2/.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 lipca 2002r. złożył S. N. W uzasadnieniu skargi podtrzymał swoje argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji dotyczące, liczby osób zamieszkujących i prowadzących wspólnie z nim gospodarstwo domowe. Wyjaśnił, że córka E. oraz wnuk M. byli u niego zameldowani tylko czasowo tj. [...].02/02-[...].04/02, albowiem na zameldowanie na okres dłuższy niż 2 miesiące wymagana jest zgoda administratora /Zrzeszenia Właścicieli Nieruchomości/, który takiej zgody nie wyrażał. Kolejny argument podniesiony w skardze dotyczy powierzchni mieszkania.
Skarżący podaje, że powierzchnia użytkowa mieszkania jest mniejsza niż 74,06m2 i załącza kserokopię decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego z dnia [...].05.1976, w którym powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 68,55m2, a także kserokopię zawiadomienia z dnia [...] lipca 2002r. wystawionego przez Zrzeszenie Właścicieli Nieruchomości, w którym podano, że powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 70,39 m2. Tym samym zdaniem skarżącego powierzchnia zajmowanego przez niego lokalu mieści się w kryterium ustawowym przewidzianym zarówno dla 6 jak i 4 osób.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wniosło o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje wywody zawarte w uzasadnieniu decyzji dotyczące liczby osób zamieszkujących i prowadzących gospodarstwo domowe ze skarżącym.
Natomiast odnośnie zarzutu skarżącego dotyczącego powierzchni użytkowej zajmowanego lokalu mieszkalnego, Kolegium wyjaśniło, że sam skarżący we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego podał, że powierzchnia mieszkania wynosi 74,06 m2.
W dniu [...] marca 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wpłynęło pismo skarżącego z dnia [...] marca 2005r., do którego dołączył ksero wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia [...] sierpnia 2004r./ sygn. akt. [...] zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w N. z dnia [...] listopada 2004r./sygn. akt [...] / w sprawie z jego powództwa przeciwko Zrzeszeniu Właścicieli Nieruchomości o ustalenie wysokości stawki czynszu i o zapłatę, z którego wynika, że powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 70,69 m2.
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje
Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna, albowiem nie zostały dokładnie wyjaśnione wszystkie okoliczności stanu faktycznego. Tym samym doszło do naruszenia art. 7, 77 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071/.
Zarówno z załączonych do skargi dokumentów tj.: ksero decyzji o przydziale lokalu z dnia [...].05.1976, pisma Zrzeszenia Właścicieli Nieruchomości z dnia [...].07.2002r., jak i przesłanych przez skarżącego wyroków Sądu Rejonowego w N. i Sądu Okręgowego w N. wynika, że powierzchnia użytkowa lokalu jest inna, niż przyjęta przez organ l i II instancji jako podstawa rozstrzygnięcia w sprawie.
Tym samym zachodzi potrzeba wyjaśnienia i ustalenia rzeczywistej powierzchni lokalu, albowiem ten element stanu faktycznego ma bezpośrednie znaczenie dla rozstrzygnięcia prawnego w przedmiotowej sprawie. Fakt, że sam skarżący podał we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego powierzchnię lokalu jako 74,06m2, którą obecnie kwestionuje przedkładając na tą okoliczność stosowne dowody, nie może zwalniać organu z obowiązku ustalenia tego elementu stanu faktycznego.
Zważywszy, że jeden z tych dokumentów tj. decyzja o przydziale lokalu mieszkalnego dla skarżącego istniała w dniu wydania decyzji przez organ I instancji tj [...].04.2002r., lecz nie była znana organowi, spełniona została przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Zgodnie bowiem z art. 145 §1 pkt 5 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, lecz nie znane organowi, który wydał decyzję.
W takiej sytuacji zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270/ Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b, c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Z uwagi, że skarga została uwzględniona, Sąd zgodnie z art.152 ustawy powołanej wyżej orzekł, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.