Uzasadnienie
W piśmie opatrzonym datą 17 października 2012r. F.C. i J.C. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o rozpatrzenie sprawy odszkodowania za mienie, z którego skarżący zostali w 1970r. wywłaszczeni na rzecz Skarbu Państwa.
W odpowiedzi na powyższe pismo WSA w Krakowie poinformował o treści art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz o tym, że żądaniu zawartemu w piśmie nie można nadać biegu procesowego.
Następnie w piśmie opatrzonym datą 22 listopada 2012r. F.C. i J.C. i wnieśli skargę do WSA w Krakowie na decyzje administracyjne, na mocy których odmówiono skarżącym wypłaty odszkodowania za mienie wywłaszczone w 1970r.
Na podstawie treści skargi oraz nadesłanego przez Wydział Skarbu Miasta Urzędu Miasta K. protokołu z przyjęcia strony z dnia 10 grudnia 2012r. ustalono, że zamiarem skarżących jest zaskarżenie decyzji administracyjnych, na mocy których umorzono postępowanie o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako:
- 1) parcela l.kat [...] o pow. 0,0878 ha obj. lwh [...] b. gm. Kat R.
- 2) parcela l.kat [...] o pow. 0,1449 ha obj. lwh [...] b. gm. kat R. Ponieważ były to dwa odrębne postępowania administracyjne, sprawę ze skargi na decyzję Prezydenta wydaną w postępowaniu dotyczącym nieruchomości wymienionej w punkcie 1 wyłączono do odrębnego rozpoznania. Natomiast w niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest skarga na decyzję wydaną w postępowaniu administracyjnym dotyczącym nieruchomości wymienionej w punkcie 2.
Na podstawie akt administracyjnych ustalono, że Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] z dnia 26 marca 2009r. znak: [...] umorzył postępowanie o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako parcela l.kat [...] o pow. 0,1449 ha obj. lwh [...] b. gm. kat R. Od decyzji tej odwołanie wnieśli J.C. i F.C.i, lecz Wojewoda decyzją z dnia [...] sierpnia 2009r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja Wojewody jest ostateczna i podlegała zaskarżeniu do WSA w Krakowie zgodnie z zawartym w niej pouczeniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z przepisu tego wynika, że zaskarżona może zostać tylko taka decyzja administracyjna, która została wydana w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – decyzja organu drugiej instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia oznacza, iż decyzja organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzję, wydaną w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie pewnego rodzaju konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą, sprawowaną przez sąd. Wobec tego złożenie skargi na decyzję organu pierwszej instancji ocenić należy jako niedopuszczalne.
Ponadto zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, czyli ostatecznej decyzji administracyjnej.
Podkreślić trzeba, że skarżący w decyzji Wojewody utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. zostali prawidłowo pouczeni o sposobie i terminie zaskarżenia tej decyzji do sądu administracyjnego. Pomimo prawidłowego pouczenia, skarżący nie wnieśli skargi w terminie. Już w uzasadnieniu postanowienia WSA w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2010r. sygn. akt II SA/Kr 449/10 wskazano, że termin na wniesienie skargi na decyzję Wojewody z dnia [.,..] sierpnia 2009r. znak: [...] upłynął dla F.C. 18 września 2009r., a dla J.C. w dniu 21 września 2009r. Także Wydział Skarbu Miasta UMK w piśmie z dnia 16 sierpnia 2011r. poinformował skarżących, że brak jest możliwości orzekania w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, ponieważ sprawa ta została już ostatecznie załatwiona.
Zatem przedmiotowa skarga, wniesiona na decyzję Prezydenta Miasta K., czyli organu I instancji, jest niedopuszczalna. Natomiast gdyby nawet przyjąć, że skarga dotyczy decyzji Wojewody z dnia [...] sierpnia 2009r. znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, to przedmiotowa skarga, wniesiona przez F.C. i J.C. 22 listopada 2012r., została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.