Uzasadnienie
P.K. wniósł w dniu [....] stycznia 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego w K. z dnia 28 listopada 2008 r. Nr [....] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji.
Ponieważ wraz z wniesieniem skargi nie został od niej uiszczony wymagany wpis sądowy, pismem z dnia [....] lutego 2008 r. skarżący został wezwany - na adres podany na przesyłce zawierającej skargę - przez Sąd do uiszczenia wpisu sądowego należnego od skargi w kwocie 100 zł w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania powyższe zostało zwrócone przez urząd pocztowy, po dwukrotnym awizowaniu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Przy czym pierwsze awizo z dnia [...] marca 2009 r. polegało na pozostawieniu pisma we właściwym urzędzie pocztowym wraz z pozostawieniem zawiadomienia o tym w skrzynce listowej adresata.
Również drugie awizo z dnia [...] marca 2009 r. polegało na pozostawieniu zawiadomienia o miejscu odbioru przesyłki w skrzynce listowej adresata. W związku z brakiem odebrania przesyłki 24 marca 2009 r. zwrócono pismo nadawcy (Sądowi) i przesyłkę ta otrzymał Sąd 1 kwietnia 2009 r.
Zgodnie z art. 73 § 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 16 kwietnia 2009 r., w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście lub innej osobie, która podjęła się przekazania pisma adresatowi, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w wyżej wymienionym 7-dniowym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy i w razie braku odebrania pisma po tym powtórnym zawiadomieniu, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu 14 dniowego.
Ponieważ przepis ten wszedł w życie przed rozpoznaniem tej sprawy przez Sąd i ustawodawca nie wprowadził żadnych przepisów przejściowych, stąd wchodzi on w życie od dnia 16 kwietnia 2009 r. do stanów faktycznych istniejących już w tej dacie.
Jak wynika z informacji urzędu pocztowego nr [...] w K. zawartej na kopercie zwróconej przesyłki, pierwsze awizowanie miało miejsce w dniu [...] marca 2009 r., powtórne jej awizowanie nastąpiło w dniu 16 marca 2009 r. Wprawdzie termin 7-dniowy po pierwszym awizowaniu mijał z końcem 13 marca 2009 r., ale ponieważ był to piątek, stąd nie było żadnym uchybieniem pracownika urzędu pocztowego dokonanie ponownego awizowania w poniedziałek [...] 2009 r. Wówczas kolejny termin 7-dniowy odbioru przesyłki mijał [...] marca (poniedziałek). Tym samym należy uznać, że skutecznie przesyłkę doręczono skarżącemu (adresatowi) 24 marca 2009 r. Wprawdzie z powołanego art. 73 P.p.s.a. wynika, iż upływ terminu do odbioru przesyłki mija z końcem 14 dnia liczonego od daty pierwszego awizowania, czyli w tym przypadku z dniem 20 marca 2009 r., a warunkiem dochowania procedury takiego doręczania pisma jest dodatkowe awizowanie w okresie przypadającym po upływie 7-dni od daty pierwszego awiza i przed upływem 14 dni od daty pierwszego awiza i ten warunek został spełniony, to jednak Sąd uznał, że skoro przy podwójnym awizie skarżący został poinformowany o kolejnym terminie 7-dni do odbioru przesyłki, to okoliczność ta nie może być interpretowania na niekorzyść samego skarżącego.
Pomimo niewątpliwie skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego skarżący nie opłacił swojej skargi ani nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W tej sytuacji zaistniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowiącego, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji biorąc za podstawę rozstrzygnięcia powołane w uzasadnieniu przepisy.