Uzasadnienie
Postanowieniem Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] z dnia 1 sierpnia 2001 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia B. W., utrzymane zostało w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w K. z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...] w sprawie oddalenia zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym.
Postanowienia wydane zostały w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. Skarżący B. W. zamieszkuje w lokalu położonym w K. ul. [...], który stanowił kwaterę stałą, a na podstawie umowy zawartej dnia [...].01 1999r. jest przedmiotem własności skarżącego. Skarżący B. W. pismami z dnia [...] 08.2000r., [...].12.2000r., [...].12.2000. został wezwany do uregulowania należności w kwocie [...] zł z tytułu rozliczenia kosztów co i wywozu śmieci za 1999r. Wobec nie uregulowania żądanej kwoty, organ I instancji w dniu [...].05.2001 r. wystawił tytuł wykonawczy, a następnie dokonał zajęcia emerytury.
Skarżący zgłosił zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, które nie zostały uwzględnione. Jako podstawa prawna wydanych postanowień zostały powołane następujące przepisy: Art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995r. o Zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP /Dz.U. Nr 86, poz. 433 z późn.zm./. Art. 34 parag. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 1991r. Nr 36, poz. 161 z późn. zm./, parag.8 rozporz. Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 1996r. w sprawie wykonania ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 1997r. Nr 1, poz. 1 z późn.zm/ z oraz parag 2-5 rozporz. Ministra Finansów z dnia 21 maja 1999r. w sprawie sposobu postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych /Dz.U. z 1999, Nr 50, poz. 510/. Organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP należności z tytułu zajmowania kwatery nie uiszczone w ustalonym terminie płatności podlegają wraz z odsetkami za zwłokę przymusowemu ściągnięciu na podstawie tytułu wykonawczego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Na postanowienie organu II instancji skargę złożył B. W. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzające go postanowienia organu I instancji.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że przed wystawieniem tytułu wykonawczego nie została mu doręczona decyzja, ani postanowienie od których przysługiwałby środek odwoławczy. Skarżący kwestionuje również sam fakt istnienia zaległości z tytułu opłat za media.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia.
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna.
Zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji wydane zostały na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten stanowił, że czynsz i opłaty z tytułu zajmowania kwatery lub lokalu mieszkalnego, nie uiszczone w ustalonym terminie płatności, podlegają wraz z odsetkami za zwłokę przymusowemu ściągnięciu na podstawie tytułu wykonawczego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 14 lipca 2003r., K 35/01 /Dz.U. z 2003r. Nr 134, poz.1267/ orzekł, że art. 37 § 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że narusza w stosunku do najemców lokalu mieszkalnego zasadę równej ochrony praw majątkowych, poddając nie uiszczony czynsz i opłaty z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego przymusowemu ściągnięciu na podstawie tytułu wykonawczego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Art. 37 §1 ustawy powołanej wyżej traci moc z dniem 31 grudnia 2003r.
W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny wskazał, że art. 37 §1 ustawy miał zastosowanie zarówno do osób zajmujących kwaterę jak i osób zajmujących lokal na podstawie umowy najmu, a więc przepis nie uwzględniał charakteru stosunku prawnego jaki łączył daną osobę z wynajmującym /OTK-A 2003/6/64/. Natomiast z faktu, że obydwa rodzaje mieszkań /kwatera i lokal wynajmowany/ znajdują się w dyspozycji tego samego podmiotu tj. Wojskowej Agencji Mieszkaniowej pozwalają aby czynsz i opłaty nie uiszczone w terminie były ściągane na podstawie tytułu wykonawczego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z tych też racji ustawodawca powinien doprowadzić do zmiany treści art. 37 § 1 ustawy, różnicując w nowej regulacji tryb ściągania nie uiszczonych w ustalonym terminie należności z tytułu zajmowanej kwatery. O ile w przypadku najmu i tym samym dochodzenia zaległego czynszu, drogą właściwą winno być postępowanie cywilne, to w przypadku opłat za kwaterę procedura administracyjna nie może być uznana za tryb godzący w zasady konstytucyjne.
Od 1 lipca 2004r. obowiązuje nowe brzmienie art. 37 § 1 ustawy /Dz.U. z 2004r. Nr 116, poz. 1203/, uwzględniające wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Zgodnie z obecnym brzmieniem tego przepisu, opłaty za używanie lokalu i opłaty pośrednie z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji o prawie zamieszkiwania, nieziszczone w ustalonym terminie płatności podlegają wraz z odsetkami ustawowymi za zwłokę, przymusowemu ściągnięciu na podstawie tytułu wykonawczego w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W przedmiotowej sprawie, skarżący w chwili wydania zaskarżonego postanowienia był właścicielem lokalu posiadał zatem cywilnoprawny tytuł do jego zamieszkiwania. Lokal ten nie był kwaterą, a podstawą prawną zajmowania kwatery jest stosunek administracyjnoprawny.
Zgodnie z art. 145a kodeksu postępowania administracyjnego, można żądać wznowienia postępowania w przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, na podstawie którego została wydana decyzja.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ uwzględnił skargę i uchylił postanowienie, albowiem stwierdził naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania.