Uzasadnienie
Decyzją z dnia 31 lipca 2001 r, znak [...], po rozpatrzeniu odwołania L. S., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] maja 2000 r znak: [...], którą orzeczono w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów obrębu 05 m. [...] w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. [...]. Decyzję organu odwoławczego oparto na przepisach art.138 paragraf 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 20 i 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj.Dz.U.z 2000 r Nr 100, poz. 1086 z późn.zm.).
W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego przytoczono następujące ustalenia faktyczne i motywy prawne rozstrzygnięcia.
Wnioskiem z dnia [...] lipca 1999 L. S. wystąpił o wprowadzenie zmiany w ewidencji gruntów w odniesieniu do powierzchni nieruchomości oznaczonej jako działka Nr [...] w obrębie 05 m. [...].
Za podstawę wniosku powołał umowę notarialną z dnia [...].06.1993. sporządzoną za Nr Rep. [...], z której wynikało, że nabył działkę [...] o powierzchni 0.0876 ha i domagał się wpisania w ewidencji gruntów takiej powierzchni dla działki.
Rozpoznając sprawę po raz pierwszy Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r znak [...] odmówił wprowadzenia żądanej zmiany z tym uzasadnieniem, że dane przedmiotowe działki z aktu notarialnego nie nawiązują do danych ewidencji gruntów.
Rozpoznając odwołanie L. S., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego decyzją z dnia [...] lutego 2000 r Nr [...], uchylił powyższą decyzję przekazując sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, uznając, że zebrany materiał dowodowy nie jest wystarczający, a rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia w znacznej części dalszego postępowania wyjaśniającego. Skargę L. S. na kasacyjną decyzję organu odwoławczego z dnia 14 lutego 2000 r oddalił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, wyrokiem z dnia 13 marca 2001 r sygn. II S.A./Kr 640/00, przyjmując za zgodne z prawem stanowisko organu odwoławczego, że rozstrzygniecie sprawy wymaga dalszych ustaleń.
W dacie rozstrzygania przez NSA wyrokiem z dnia 13 marca 2001 r, istniała już wydana przez Starostę decyzja z dnia [...] maja 2000 r znak: [...], którą po ponownym rozpatrzeniu sprawy;
- - odmówiono wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków dotyczącej powierzchni i granic nieruchomości oznaczonej jako działki Nr [...] na podstawie aktu notarialnego nr.Rep. [...] z dnia [...] czerwca 1993 r, a zarazem;
- - wprowadzono zmianę ewidencji gruntów dotyczącą powierzchni i granic nieruchomości oznaczonej jako działka [...] o pow. 0.0416 ha położona we [...] przy zbiegu ulic [...] i [...] polegającą na wpisaniu w jej miejsce działki Nr [...] o pow. 0.0.4441 ha zgodnie z mapą sytuacyjną wykonaną przez geodetę uprawnionego przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Państwowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] w dniu [...]kwietnia 2000 r za Nr [...].
Uzasadniając swoją decyzję z dnia [...] maja 2000 r Starosta, ustalił, że działka oznaczona obecnie Nr [...], wyodrębniona została 1966 r z większej nieruchomości oznaczonej Nr [...] i uzyskała Nr [...] o pow. 0.0876 ha. W ewidencji gruntów założonej w 1969 r działka ta otrzymała oznaczenie jako działka [...] o pow. 0.0.876 ha figurując w rejestrze gruntów na rzecz T. O. s. A..
Zarządzeniem Nr [...] Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] lipca 1975 r dokonano ustalenia i podziału terenów budownictwa jednorodzinnego którym objęto m.in. działkę Nr [...] o pow. 0.0876 ha. Przyjętym do zasobu geodezyjno - kartograficznego w dniu [...] lutego 1976 r za Nr [...] planem podziału, działka [...] o pow. 0.0876 ha uległa podziałowi na działki [...] o pow. 0.0346 ha (stanowiącą obecnie drogę - część ulic [...] i [...]) i działkę Nr [...] o pow. 0.0530 ha
Za działkę [...] ustalono na rzecz właściciela odszkodowanie z tytułu przejęcia nieruchomości na rzecz Państwa pod budownictwo jednorodzinne, natomiast przy byłym właścicielu T. O., pozostała część działki [...], oznaczona planem podziału z [...] lutego 1976 r, jako działka [...] o pow. 0.0.530 ha.
Ustalił organ I instancji, że, podział nieruchomości pod budownictwo jednorodzinne w odniesieniu do działki Nr [...] nie został wprowadzony do ewidencji gruntów mimo istnienia dokumentacji formalno-prawnej, stąd jako przedmiot umowy notarialnej z [...] czerwca 1993 r oznaczono całą działkę Nr [...] o pow. 0.0876 ha mimo, że jej część o pow. 0.0346 ha była już przejęta na rzecz Państwa za odszkodowaniem.
Te ustalenia zdaniem organu I instancji uzasadniały podjęcie wskazanego wyżej rozstrzygnięcia, przy uwzględnieniu, że w następstwie korekty pomiaru działki [...] przed i po jej podziale, przy właścicielu T. O. pozostawał obszar 0.0441 ha oznaczony jako działka [...].
W odwołaniu od decyzji Starosty z dnia [...] maja 2000 r L. S. podnosił, że nie wyraża zgody na wykazanie w ewidencji gruntów powierzchni 0.0441 ha jako powierzchni swej nieruchomości, podnosząc, że aktem notarialnym rep.A, Nr [...]nabył nieruchomość stanowiącą działkę [...] o pow. 0.0876 ha.
Rozpatrując odwołanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w zasadzie przyjął za własne ustalenia faktyczne organu I instancji, względem których dokonał uściśleń i uzupełnień.
W szczególności ustalił organ odwoławczy, że wynikające z dokumentacji geodezyjnej zmiany dotyczące podziału działki [...] m in. na działkę [...] (plan podziału przyjęły do zasobu za Nr [...]) oraz podziału odpowiadającej działce [...], działki [...] na działki [...] i [...] (plan podziału przyjęły do zasobu za Nr [...]...), zostały naniesione na mapie ewidencyjnej (części kartograficznej operatu) natomiast nie zostały uwzględnione w części opisowej ewidencji gruntów (rejestrze), a w konsekwencji, nieruchomość objęta aktem notarialnym z dnia [...].06.1993r w księdze wieczystej zbywcy T. O. nadal figurowała jako działka [...] o pow. 876 m2 i dla tak oznaczonej nieruchomości założona została księga wieczysta Nr [...], w której jako właściciele figurują L. S. i jego żona M. S..
Zdaniem organu odwoławczego nieruchomość oznaczona numerem działki [...] o pow. 0.0876 ha nabyta została w oparciu o nieaktualny stan opisowej części operatu ewidencji gruntów i niezaklauzulowany zapis w dziale I księgi wieczystej zbywcy, podczas gdy oznaczona już była innym numerem działki i posiadała inną powierzchnię.
Przedmiotem postępowania według organu odwoławczego było "doprowadzenia ewidencji gruntów do zgodności ze stanem prawnym" i w tym celu opracowana została dokumentacja geodezyjna, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego za Nr [...], która odzwierciedla stan prawny wynikający z podziałów dokonanych w 1966 i 1976 r (dokumentacja geodezyjna Nr [...] oraz [...]...).
Zarazem przyjął organ odwoławczy za własne, oparte na dokumentacji geodezyjno - kartograficznej przyjętej do zasobu za Nr [...] ustalenie, że działka Nr [...] w dacie objęcia jej zarządzeniem z 1975 r o podziale pod tereny budownictwa jednorodzinnego miała rzeczywistą powierzchnię, 0.0827 ha (827 m 2), a nie 0.0876 ha, wyjaśniając, iż różnica ta wynika z przyjęcia mniej dokładnej metody analityczno- graficznej obliczeń powierzchni przy wykonywaniu dokumentacji podziałowej pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne.
Akceptował organ odwoławczy ustalenie, że działce [...] odpowiada obszar o pow. 0.0441 ha (a nie 0.0416 ha) według dokumentacji podziałowej, zaś pozostała powierzchnia działki [...] po jej podziale o wynosząca 0.0386 ha, stanowi obecnie działki Nr [...] o pow.0.0121 ha (część ul. [...]), Nr [...] o pow. 0.0206 ha (część ul. [...]) oraz 0.0059 ha jako część działki [...] obj. [...]
Powyższe ustalenia zdaniem organu odwoławczego, czyniły zarzuty odwołania co do przedmiotowych zmian w ewidencji gruntów w odniesieniu do powierzchni nieruchomości nieuzasadnionymi, gdyż "decyzja organu I instancji oparta została w zakresie danych przedmiotowych ewidencji gruntów na dokumentacji geodezyjnej sporządzonej zgodnie ze stanem prawnym granic tej nieruchomości".
Zarazem wskazując na wynik oględzin nieruchomości dokonanych w dniu [...] czerwca 2001 r, w uzasadnieniu swej decyzji zasygnalizował organ, iż stan faktyczny co do przebiegu granicy nieruchomości L. S. na gruncie jest odmienny od stanu ewidencji gruntów i spowodowany wskazaniem przez geodetę wykonującego mapę geodezyjną dla celów projektowych innego przebiegu granicy niż to wynika z przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego dokumentacji. Istniejący stan faktyczny wynikający z wybudowania ogrodzenia nie daje podstawy do rejestracji w ewidencji gruntów, operującej granicami wedle stanu prawnego.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na powyższą decyzję złożył L. S.. Nie wskazując naruszonego przepisu prawa skarżący zarzucił, że decyzja jest dla niego krzywdząca, gdyż według aktu notarialnego i wpisu w księdze wieczystej jest właścicielem nieruchomości o pow. 876 m2, od takiej nieruchomości opłaca podatki i otrzymał pozwolenie na budowę ogrodzenia. W dalszej części skargi podniesiono, że nabywcami innych działek sąsiednich, które wcześniej stanowiły jedną działkę T. O. są osoby fizyczne i zdaniem skarżącego część powierzchni jego działki dopisano do działki innej w związku z czym złożył wniosek o sprostowanie granic i zmianę powierzchni, gdyż w 1999 r dowiedział się, że jego działka ma powierzchnię 416 m2 a nie 876 m2.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi.
Podtrzymując dotychczasowe stanowisko, w nawiązaniu do zarzutów odwołania podniósł podniósł organ, że skarżący nabył aktem notarialnym powierzchnie większą od rzeczywistej tylko dlatego, że dla potrzeb przeniesienia własności tym aktem notarialnym skorzystano z części opisowej ewidencji gruntów, do której nie były wprowadzone zmiany stanu prawnego wynikające z opracowań geodezyjnych wcześniejszych podziałów nieruchomości sprzedawanej.
Na rozprawie pełnomocnik Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyjaśnił, że zmiana powierzchni działki [...] nie jest wynikiem zmiany granic tej działki oznaczonych na mapie stanowiącej podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej, lecz wynikiem ścisłego analitycznego obliczenia jej powierzchni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skargę wniesiono przed dniem 1 stycznia 2004 r. Zgodnie zatem z przepisem art.97 paragraf 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), skoro postępowanie nie zostało zakończone przed powyższą datą, sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do przepisów art. 3 paragraf 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270), przedmiotem kognicji sądów administracyjnych jest kontrola działalności administracji publicznej. Kontrola ta prowadzona jest pod kątem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 paragraf 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269).
W sprawowaniu tej kontroli nie jest Sąd związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną, rozstrzygając o skardze w granicach danej sprawy (art. 134 paragraf 1 ustawy Prawo o p.s.a).
Na płaszczyźnie kontroli zgodności z prawem skarga jest uzasadniona, aczkolwiek z przyczyn innych niż podniesione na jej poparcie.
Skarżący powołując się na treść księgi wieczystej i treść aktu notarialnego z [...].06. 1993 r domagał się wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów, przez wpisane dla działki [...], powierzchni 0.0.876 ha a więc takiej powierzchni jaką podano w opisie nieruchomości wydanym T. O. i którym posłużono się przy sporządzaniu aktu notarialnego i założeniu księgi wieczystej.
Istota skutków takiego wniosku sprowadza się do tego, iż żądana powierzchnia, "nie mieści się" w granicach działki oznaczonej jako działka Nr [...], na wydanym w jednym dokumencie wraz z opisem wyrysie mapy (k.94 akt), stanowiącym podstawę opisu nieruchomości w akcie notarialnym, a następnie, w założonej księdze wieczystej. W rzeczywistości zatem żądana zamiana ewidencji oparta jest na twierdzeniu skarżącego, że zasięg jego prawa własności wykracza poza, oznaczoną na mapie stanowiącej podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej działkę "[...]". Podstawę takiego żądania stanowi spór o przebieg granic nieruchomości skarżącego.
Stosownie do przepisu art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. tj. z 2000 Nr 100, poz. 1086 z późn.zm.) - zwanej dalej ustawą - przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) rozumie się jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami.
Powyższe informacje - zgodnie z art. 24 ust.1 ustawy - zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów, i dokumentów uzasadniających wpisy do rejestrów. Przepis art. 23 nakłada na właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne obowiązek przesyłania organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Również właściciele (a w zakresie określonym art. 20 ust.2 pkt 1 - także władający), stosownie do przepisu art.22 ust. 2 obowiązani są zgłaszać zmiany danych ewidencją gruntów, a na żądanie organu prowadzącego ewidencję dostarczać dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.
Z powyższego wynika, że wprowadzane w postępowaniu ewidencyjnym do operatu gruntów dane mają charakter informacyjny. O treści wprowadzanych danych decydują w zasadzie dokumenty (orzeczenia, decyzje administracyjne, akty notarialne), wytworzone poza postępowaniem ewidencyjnym w innych postępowaniach. O zakresie i rodzaju zbieranych informacji decyduje ustawa (art.
- 20) i przepisy wykonawcze.
Zupełnie odmiennym od postępowania w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, jest regulowane przepisami Rozdziału 6 (art.29 i nast.) ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, postępowanie w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Przedmiotem tego postępowania jest - w razie sporu - ustalenie przebiegu granic nieruchomości przez określenie punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. (art. 29 ust. 1). Właściwymi do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego są inne organy, niż powołane do prowadzenia ewidencji gruntów, inny jest tryb postępowania odwoławczego, gdyż stronie niezadowolonej z ustalenia decyzją o rozgraniczeniu przebiegu granicy, służy prawo żądania przekazania sprawy sądowi (art.30 ust.1, 33 ust.3). Prawomocne orzeczenia i ostateczne decyzje ustalające przebieg granic nieruchomości, w świetle art. 37 ust.2 ustawy należą do dokumentów, na postawie których następuje ujawnienie zmian w ewidencji gruntów.
Postępowanie o rozgraniczenie przeprowadza się z urzędu lub na wniosek strony, przy czym ustawa taksatywnie wymienia przesłanki, w których powstaje obowiązek przeprowadzenia z urzędu postępowania rozgraniczeniowego (art. 30 ust. 1 i 2).
W świetle powyższego nie jest dopuszczalne rozpatrywanie w postępowaniu ewidencyjnym przed organem powołanym do prowadzenia ewidencji gruntów, kwestii związanych z ustaleniem prawa własności gruntu i zasięgu tego prawa przez ustalenie granic nieruchomości. Z tych względów odmowa uwzględnienia wprowadzenia żądanej przez skarżącego zmiany, nie naruszała przepisów prawa.
Jednakże odmawiając, takiemu żądaniu wprowadzenia zmian organ ewidencji gruntów zarazem z urzędu wprowadził zmianę - według brzmienia decyzji "dotyczącą granic i powierzchni nieruchomości oznaczonej jako działka [...]"..przez oznaczenie zgodnie z mapą sytuacyjną przyjętą do zasobu w 2000 r.
Stanowisko to akceptował organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji.
U podłoża tego rozstrzygnięcia, leży niewątpliwie trafne w świetle zebranych dowodów ustalenie, iż zaistniała rozbieżność pomiędzy częścią kartograficzną operatu ewidencji gruntów, wedle której przyjętym do zasobu geodezyjnego w dniu [...] lutego 1976 r za Nr [...]....planem podziału, działka [...] uległa podziałowi na działki [...] i [...], a częścią opisową operatu ewidencji gruntów, w której tego podziału nie odnotowano. Znajduje także oparcie w decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] maja 1976 r znak: [...], ustalenie, że za wywłaszczoną (przejętą) pod budownictwo jednorodzinne a powstałą z tego podziału działkę Nr [...] przyznano T. O. odszkodowanie.
W świetle powyższego przedmiotem podjętego z urzędu zaskarżoną decyzją rozstrzygnięcia, nie jest - jak to ujął organ odwoławczy "doprowadzenie ewidencji do zgodności ze stanem prawnym.... w zakresie granic i powierzchni, i to na podstawie opracowania geodezyjnego z 2000 r, lecz usunięcie rozbieżności pomiędzy kartograficzną a opisową częścią ewidencji gruntów, która tylko ten stan prawny ma odzwierciedlać.
W dacie wydania zaskarżonej decyzji, od dnia [...] czerwca 2001 r obowiązywały już przepisy Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454). Przepis paragrafu 46 ust.2 pkt 1 daje podstawę do wprowadzenia z urzędu zmian aktualizujących dane zawarte w ewidencji gruntów na podstawie opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych..
Z tych względów rozstrzygnięcie swym brzmieniem naruszało prawo materialne.
Aktualizacja operatu ewidencji, polegać w tej sprawie winna na uzgodnieniu części opisowej operatu, z częścią kartograficzną dotyczącą działki [...], wprowadzoną do ewidencji już w 1976 r.
Opracowanie geodezyjne z 2000 r nie stanowiło dokumentu, na podstawie którego dojść miało do zmian, w oznaczeniu działki [...] (istniejącej geodezyjnie od 1976 r) i jej granic, a tylko co najwyżej dawało podstawę do korekty powierzchni tej działki w niezmienionych granicach.
Istniejąca rozbieżność od 1976 r między częścią opisową a częścią kartograficzną operatu gruntów, spowodowała, że na wydanym wypisie z rejestru gruntów w kwietniu 1993 r (k.
94) zawierającym opis i wyrys z mapy, w granicach oznaczonych na mapie, istniejącą od 1976 r w części kartograficznej operatu działkę [...], w opisie i na mapie określono jako działkę "[...]" i podano jej powierzchnię sprzed podziału.
Stosownie do przepisu art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r o księgach wieczystych i hipotece (tj. Dz. U. Z 2001 r, Nr 124, poz. 1361 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane z ewidencji gruntów i budynków, obecnie zwanej katastrem nieruchomości.
W dziale I - 0 księgi wieczystej zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 cyt. Ustawy oraz przepisami paragrafów 13 i 21 obowiązującego jeszcze wówczas Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 marca 1992 r w sprawie wykonania przepisów ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. nr 29, poz. 128 z późn. zm.), wpisuje się oznaczenie nieruchomości. Elementami oznaczenia nieruchomości, były wyrys z mapy ewidencji gruntów i wypis z rejestru gruntów, wraz z oznaczonymi na mapie numerami działek.
Przepis art. 27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece reguluje tryb postępowania w przypadku ustalenia niezgodności danych z ewidencji gruntów i budynków z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej. Zgodnie z tym przepisem, z brzmienia z daty zaskarżonej decyzji, w powyższym przypadku, sąd rejonowy dokonuje na wniosek właściciela nieruchomości, wieczystego użytkownika lub z urzędu - na skutek zawiadomienia właściwej państwowej jednostki organizacyjnej prowadzącej ewidencję gruntów i budynków, sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych z tej ewidencji. Również w brzmieniu obowiązującym od [...] lipca 2001 r sprostowanie przez Sąd oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej może być dokonane z urzędu m.in. na skutek zawiadomienia jednostki prowadzącej kataster nieruchomości.
Te regulacje oznaczają, że wprowadzenie z urzędu w postępowaniu ewidencyjnym zmian aktualizujących operat ewidencji gruntów przez usunięcie rozbieżności jego części kartograficznej, z opisową, przez dostosowanie tej ostatniej do obowiązującej mapy ewidencyjnej, służyć może, tylko przyszłemu ewentualnemu zawiadomieniu sądu wieczysto-księgowego, przez organ prowadzący ewidencję, o niezgodności danych katastru nieruchomości z jej oznaczeniem w księdze wieczystej.
Rozstrzygnięcie natomiast o sprostowaniu tego oznaczenia w księdze wieczystej tak w zakresie powierzchni, czy numeru działki należy do sądu wieczystoksięgowego.
Powszechnie przyjęte jest, tak w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24.11. 1997 r II CKN 110/97 (Prok. I Pr 1998/5/28), jak i piśmiennictwie (por. St.Rudnicki, Komentarz do ustawy o księgach wieczystych i hipotece, Wyd.III 2000 r, str. 36 in. wraz z powołanym orzecznictwem), że oznaczenie nieruchomości w tym jej obszar, nie jest objęte domniemaniem prawdziwości prawa (art. 3).ani nie jest chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych (art.5), statuowanymi tą ustawą. Z tego względu zmiana ewidencji gruntów w zakresie danych stanowiących podstawę dla późniejszego ewentualnego sprostowania przez sąd wieczystoksięgowy oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej nie jest wyłączona, jeśli w świetle przepisów regulujących ewidencje gruntów i budynków, są podstawy do zmiany (aktualizacji - wg. aktualnego stanu prawnego) tej ewidencji.
Ponownie rozpatrując sprawę będą organy miały na uwadze obowiązujące przepisy powołanego Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zwłaszcza w zakresie regulujących szczegółowe zasady wymiany (aktualizacji) danych ewidencyjnych.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 145 paragraf 1 pkt 1 Lit "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Treść zmian wprowadzonych brzmieniem uchylonych decyzji, uzasadnia oparcie opisanego w punkcie II-gim sentencji rozstrzygnięcia, na przepisie art. 152 ustawy. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów oparto na przepisie art. 200 w zw. z art. 205 powołanej ustawy.