Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...].2003 r. Znak: [...] nakazał W. R. rozbiórkę prefabrykowanego garażu znajdującego się na działce w W. K. 16 a, gm. D. ustawionego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył W. R. w dniu [...].2003 r.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].2003 r. Znak: [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu l instancji zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania. W/w decyzja organu l instancji została doręczona W. R. w dniu [...].2003 r., natomiast odwołanie z dnia [...].2003 r. zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu [...].2003 r., a więc 9 dni po przewidzianym do odwołania terminie, co stanowi niespełnienie wymogu art. 129 § 2 k.p.a., zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie.
Postanowienie organu odwoławczego przesłane przesyłką poleconą Nr [...] w dniu [...].2003 r. do W. R. zostało zwrócone przez urząd pocztowy, jako nie podjęte w terminie z adnotacjami o dwukrotnym awizowaniu w dniu [...].2003 r. oraz w dniu 16.09.2003 r.
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie -Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargi E. R. z daty [...].2003 r. (k. 6 akt sądowych). Skarżąca podniosła w niej, że organ l instancji w osobie wskazanego przez skarżącą urzędnika nierzetelnie przeprowadził postępowanie w sprawie. Wskazała, iż nie zgodne z prawdą jest ustalenie przez organ l instancji, że w/w garaż został ustawiony bez wymaganego pozwolenia na budowę na posesji w W. K. [...], gm. D. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wskazał, iż decyzja organu l instancji, nie była przedmiotem badania w trybie odwoławczym, gdyż stwierdzono uchybienie do wniesienia odwołania od niej. Organ II instancji wniósł o oddalenie skargi.
Na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. skarżąca oświadczyła, iż udziela pełnomocnictwa swojemu synowi G. R. do reprezentowania jej w niniejszym postępowaniu.
Pełnomocnik wezwany do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia (tj. wskazania aktu administracyjnego którego dotyczy w/w skarga), oświadczył, iż jest nim decyzja PINB z dnia 23.06.2003 r. nakazująca w/w rozbiórkę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona na decyzję organu l instancji, a więc jest niedopuszczalna. Od tej decyzji służyło bowiem odwołanie do organu II instancji, które W. R. złożył po terminie. Stronie w niniejszym postępowaniu przysługiwała skarga od postanowienia organu odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu l instancji.
Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę m.in. wtedy gdy została ona wniesiona po upływie terminu oraz gdy stwierdzi, że jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne.
Ponadto stwierdzić należy, iż przedmiotowa skarga została wniesiona przez osobę nieuprawnioną - E. R. (stroną postępowania i adresatem decyzji był W. R.), po upływie terminu do jej wniesienia (termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...].2003 r., a skarga została złożona [...].2003 r. - k. 6 akt sądowych).
Z powyższego wynika, że Sąd był zobligowany do odrzucenia niniejszej skargi.
Z tego względu na podstawie art. 52 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.