Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2006 r. M. B. wniosła skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata i referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie postanowieniem z dnia 9 maja 2006 r. zwolnił M. B. od kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 8 października 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 271/06 skargę M. B. oddalił. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 listopada 2007 r. i wobec nie zaskarżenia tego wyroku skargą kasacyjną w dniu 13 grudnia 2007 r. ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stał się prawomocny.
W dniu [...].11.2007 r. T. S. złożyła wniosek o cofnięcie przyznanego M. B. prawa pomocy, uzasadniając go znaczna poprawą sytuacji materialnej uprawnionej.
We wniosku tym podniesiono, że M. B. nie ma nikogo na utrzymaniu i wykonuje dobrze płatną pracę na miejscu, w związku z czym nie ponosi nawet kosztów dojazdu. Nagminne zwalnianie M. B. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stanowi jedynie zachętę do dalszego prowadzenia spraw sądowych. Ponadto tylko zażądanie przedstawienia zaświadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pozwoli Sądowi na ustalenie faktycznych dochodów M. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W dniu 8 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem do akt sprawy o sygnaturze II SA/Kr 271/06 oddalił skargę M. B. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 13 grudnia 2007 r., wobec nie zaskarżenia go przez żadną ze stron.
W tym stanie sprawy wniosek T. S. dotyczący zweryfikowania podstaw przyznanego w tej sprawie prawa pomocy skarżącej M. B. należało oddalić.
Prawo pomocy zostało przyznane M. B. postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie z dnia 9 maja 2006 r. Prawo pomocy zostało przyznane tylko do sprawy o sygnaturze II SA/Kr 271/06. Wraz z uprawomocnieniem się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie, ustało udzielone skarżącej prawo pomocy. Prawo pomocy, stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowego. Prawa pomocy nie można przyznać po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie, czyli po uprawomocnieniu się wyroku. Po uprawomocnieniu się wyroku nie można również rozstrzygać o cofnięciu przyznanego prawa pomocy.
Tym samym sąd administracyjny nie może prowadzić kontroli i oceny zgodności z prawem przyznania prawa pomocy, jeżeli prawo to wygasło w związku z uprawomocnieniem się wyroku kończącego sprawę sądową.
Sąd nie mógł jednak umorzyć postępowania, ponieważ instytucja umorzenia postępowania uregulowana została w art. 161 P.p.s.a. i nie dotyczy ona postępowania w przedmiocie prawa pomocy. Stąd wprawdzie materialnoprawnie postępowanie z wniosku T. S. jest już bezprzedmiotowe, ale w związku z brakiem możliwości umorzenia tylko tego postępowania, wniosek ten należało oddalić. Sąd wydaje bowiem orzeczenia tylko na obowiązującej podstawie prawnej, a taką w tej sprawie jest art. 263 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. art. 163 § 2 i art. 263 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.