Uzasadnienie
Pismem z dnia 20.11.2000r. Z.L. wystąpił do Starostwa Powiatowego w D. z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wody poprzez odprowadzanie wód powierzchniowych z działki nr "1" za pomocą urządzeń poprzez grunt innego właściciela.
Organ I instancji po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego (łącznie z rozprawą administracyjną) decyzją z dnia [...].01.200lr., nr [...] działając na podstawie art. 105 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wody poprzez odprowadzani wód powierzchniowych z działki nr "1" za pomocą urządzeń przez grunt innego właściciela wychodząc z założenia, iż zakres i sposób korzystania z wód przez wnioskodawcę podlega kwalifikacji zwykłego korzystania z wód, a takowe nie wymaga pozwolenia wodnoprawnego.
Wskutek wniesienia od tej decyzji odwołania przez Z.L. Wojewoda decyzją z dnia [...].02.200lr., nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzja organu odwoławczego zastała objęta skargą Z.L. i M.L. do sądu administracyjnego.
Postanowieniem z dnia [...].07.2001r., nr [...] Starosta D. działając na podstawie art. 97 § l pkt 4, art.101 § l i art. 123 k.p.a. zawiesił "z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wody poprzez odprowadzanie wód powierzchniowych z działki nr "1" za pomocą urządzeń przez grunt innego właściciela, do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, wskutek zaskarżenia decyzji Wojewody znak: [...] z dnia [...] lutego 2001 roku przez Panów M.L., Z.L." W uzasadnieniu wskazano, iż także decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2001.03.[...] znak: [...] została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie. "W toku postępowania po ponownym rozpatrzeniu akt sprawy w wyniku uchylenia decyzji Starosty D., uwzględniając uwagi zawarte w uzasadnieniu decyzji Wojewody, a także ważny interes społeczny stron postępowania uznano, że wyrok NSA w przedmiotowej sprawie stanowiący wykładnię prawną dla organu prowadzącego sprawę jest niezbędny przed wydaniem decyzji rozstrzygającej."
Zażalenie na w/w postanowienie Starosty D. wniósł Z.L.
Postanowieniem z [...] sierpnia 2001r., nr [...] Wojewoda działając na podstawie art.138 § l pkt l k.p.a. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu swojego postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż oprócz skargi do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody znak: [...] z dnia [...] lutego 2001r. "z udziałem tych samych stron toczą się również inne postępowania administracyjne (mające bezpośredni wpływ na stan prawny i sposób odwodnienia działki nr "1" w D.) zarówno przed organami nadzoru budowlanego I i II instancji (decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego została zaskarżona do NSA Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie przez Państwo Z. i R.L., w tej sprawie również brak jest rozstrzygnięcia Sądu) w sprawie nin. samowoli budowlanej, jak i przed Burmistrzem Gminy D. dotyczące naruszenia stosunków wodnych na gruncie (również zaskarżone do NSA)".
Postanowienie Wojewody z dnia [...].08.200lr., nr [...] zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie Z.L. (zwany dalej skarżącym) zarzucając naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 12, art.13 i art.77 k.p.a. W uzasadnieniu swojej skargi skarżący podniósł, iż nie zostały uwzględnione jego zarzuty dotyczące naruszenia przez organ I instancji przepisów prawa wodnego, a postępowanie administracyjne nie było prowadzone rzetelnie. Uważa, iż zaskarżenie decyzji ostatecznej do sądu administracyjnego nie może być powodem zawieszenia postępowania administracyjnego, a dalsze przeciąganie sprawy może doprowadzić do katastrofy budowlanej, gdyż jego budynki ulegają dalszej dewastacji.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu, którego postanowienie zaskarżono wniósł o oddalenie skargi powtarzając motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Zgodnie z brzmieniem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Podstawowe znaczenie dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji o zawieszeniu postępowania administracyjnego ma analiza art. 97 § l pkt 4 k.p.a. Otóż zgodnie z jednoznacznym brzmieniem tego przepisu postępowanie administracyjne podlega zawieszeniu (obligatoryjnie), gdy rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zatem postępowanie administracyjne organ zobowiązany jest zawiesić w przypadku ujawnienia się zagadnienia wstępnego, od rozstrzygnięcia którego przez inne organy lub sąd zależy merytoryczne rozstrzygnięcie prowadzonej sprawy. Z całą pewnością taką kwestią prejudycjalną dla przedmiotowego postępowania nie jest wydanie orzeczenia przez sąd administracyjny. W przedmiotowej sprawie organy powołują się przede wszystkim na okoliczność, którą kwalifikują jako prejudycjalną dla prowadzonego postępowania, iż decyzja Wojewody z dnia [...].02.2001r., nr [...] uchylająca w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazująca mu sprawę do ponownego rozpatrzenia, została zaskarżona do sądu administracyjnego.
Tymczasem wspomniana decyzja organu odwoławczego jest decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji i jako taka podlega wykowaniu. Organ I instancji, któremu przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia, winien był niezwłocznie przystąpić do prowadzenia postępowania administracyjnego i wykonania zaleceń wynikających z uchylającej decyzji organu odwoławczego. Zaskarżenie decyzji Wojewody do sądu administracyjnego, ani też dokonywanie przez ten sąd kontroli tejże decyzji, a w konsekwencji wydanie w tej mierze przez sąd rozstrzygnięcia, nie stanowi samo w sobie kwestii prejudycjalnej, nie ma wpływu na merytoryczne rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej.
Organy administracyjne I i II instancji powołują się w związku z dokonanym zawieszeniem postępowania, także na inne postępowania administracyjne prowadzone z udziałem tych samych stron (mające bezpośredni wpływ na stan prawny i sposób odwodnienia działki nr "1" w D.), lecz w żaden sposób nie wykazują i nie uzasadniają dlaczego rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od rozstrzygnięć, które mają zapaść w tamtych postępowaniach administracyjnych (w jakim zakresie tamte zapadłe w tamtych postępowaniach orzeczenia mają charakter rozstrzygnięcia wstępnego). Jedyną okolicznością mającą uzasadnić zawieszenie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie ze względu na prowadzenie innych jeszcze postępowań administracyjnych jest fakt, iż decyzje zapadłe przed odpowiednimi organami administracji publicznej również zostały zaskarżone do NSA. To zaś, jak wskazano wyżej nie stanowi kwestii wstępnej, która musi być rozstrzygnięta przez właściwy organ lub sąd dla prawidłowego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy.
Podsumowując stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie organu odwoławczego wydane zostało niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności z obrazą art.97 § l pkt 4 k.p.a., w stopniu powodującym konieczność ich uchylenia na podstawie art. 145 § l pkt l lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.