Uzasadnienie
postanowienia z dnia 21 maja 2018 r.
Pismem z dnia 18 stycznia 2018 r. W. J. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę nr [...] Sejmiku Województwa z dnia 28 maja 2007 r. w sprawie obwodów łowieckich. Skarżący nie przedłożył żadnego dowodu na okoliczność, że przed wniesieniem skargi wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, toteż – w wykonaniu zarządzenia z dnia 27 lutego 2018 r. – skarżący został wezwany do przedstawienia takiego dowodu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (wezwanie zostało doręczone w dniu 26 marca 2018 r.).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący zadeklarował, że w załączeniu do pisma z dnia 31 marca 2018 r. składa wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wraz z dowodem doręczenia go do organu – jednak, jak wynika z akt, do wspomnianego pisma skarżącego w rzeczywistości została załączona tylko kopia potwierdzenia odbioru przesyłki skarżącego adresowanej do Sejmiku Województwa (k. 22 – pierwsza strona potwierdzenia, k. 23 – druga strona potwierdzenia), natomiast nie zostało załączone samo wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zaskarżona uchwała została podjęta przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), a zatem – zgodnie z regułą intertemporalną zawartą w art. 17 ust. 2 tej ustawy – stosuje się do niej art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (obecnie t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 913) w brzmieniu sprzed ostatniej nowelizacji. Przepis ten – w odnośnym brzmieniu – stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia – zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Wezwanie Sejmiku Województwa do usunięcia naruszenia prawa było zatem przesłanką dopuszczalności skargi.
Z akt sprawy nie wynika, aby powyższa przesłanka dopuszczalności skargi była spełniona. Skarżący, mimo stosownego wezwania, spełnienia tej przesłanki nie wykazał. Przedłożenie samego potwierdzenia odbioru przesyłki nadanej na adres organu, nie pozwala na ustalenie, czy w ogóle i ewentualnie jaki dokument (oświadczenie) został organowi złożony (czy ma on znamiona wezwania, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. "Inną przyczyną" w rozumieniu tego przepisu jest w szczególności wniesienie skargi bez wymaganego wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.