Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8.08.2001 r. Nr: [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdził niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do złożenia przez A. G. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozbawienia go uprawnień kombatanckich decyzją Kierownika Urzędu z dnia [...].06.2000 r., Nr: [...].
W uzasadnieniu swojej decyzji Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podał; że A. G. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu [...].08.2000 r., a jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich, otrzymał on ją w dniu [...].06.2000 r. Z zastawienia tych faktów i dat wynika, że A. G. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył po upływie 53 dni od odebrania decyzji. Zatem uchybił on terminowi przewidzianemu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Aczkolwiek wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy A. G. złożył prośbę o przywrócenie terminu, lecz nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 58 par. l i 2 k.p.a.). Bowiem z karty informacyjnej Okręgowego Szpitala Kolejowego w K. wynika, że w okresie od dnia [...].05.2000 r. do [...].06.2000 r. przebywał on na leczeniu w szpitalu w Oddziale Okulistyki, a decyzję odebrał w dniu [...].06.2000 r. Wobec czego Kierownik Urzędu postanowił, jak w treści osnowy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. G. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, podnosząc, że jest starym schorowanym człowiekiem, pozbawionym opieki i pomocy, a ze Szpitala wrócił do dalszego leczenia w domu i nie mógł się natychmiast zająć swoimi sprawami z uwagi na stan zdrowia i brak pomocy ze strony innych osób, a Urząd nie uwzględnił jego argumentów.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji, a w szczególności; że skarżący złożył wniosek po upływie 14-dniowego terminu i nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Rozpatrując skargę Sąd zważył, co następuje
Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. Zatem stosownie do przepisu art. 97 par l ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Właściwym przeto do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Stosownie do treści art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozpoznając skargę w granicach danej sprawy nie jest związany jej wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest zasadna. Nie został bowiem w ogóle rozpoznany wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Jak słusznie stwierdził Kierownik Urzędu w uzasadnieniu swojej decyzji, skarżący wraz z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, złożył wniosek o przywrócenie terminu załączając kartę informacyjną z leczenia szpitalnego, z której wynika; że w okresie objętym hospitalizacją był poddany zabiegowi usunięcia zaćmy obu oczu. Zaś w treści wniosku /por. k. -15; pkt 4/ skarżący podał, iż po opuszczeniu szpitala pozostawał nadal w leczeniu i wskazał okoliczności mające w jego przekonaniu uprawdopodobnić okoliczność, że bez jego winy nastąpiło uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o pozbawieniu go uprawnień kombatanckich.
Jednakże organ wbrew obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 59 k. p. a. wniosku tego nie rozpoznał i z pominięciem właściwego trybu postępowania przewidzianego dla instytucji przywrócenia terminu wydał przedwcześnie zaskarżone postanowienie, które w tej sytuacji nie może się ostać.
Nie mieści się bowiem w pojęciu rozpoznania omawianego wniosku jego pobieżna, negatywna ocena zawarta w uzasadnieniu postanowienia stwierdzającego zarazem niedopuszczalność odwołania i uchybienie terminu, wydanego na podstawie art. 134 k.p.a., bez zachowania wprzódy właściwego trybu postępowania przewidzianego w przypadku wniesienia prośby przez zainteresowanego o przywrócenie terminu do dokonania czynności, dla której termin ten był określony.
W sytuacji gdy jest wniesiony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, to organ jest wówczas zobowiązany w pierwszej kolejności do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Instytucja procesowa przywrócenia termin ma bowiem na celu ochronę strony przed ujemnymi dla niej sutkami procesowymi w przypadku uchybiania bez jej winy terminu przewidzianego dla dokonania danej czynności.
Zgodnie z postanowieniem przepisu art. 59 par l k.p.a., o przywróceniu lub odmowie przywrócenia terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej, a od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie.
Par. 2 tegoż przepisu wprowadza odstępstwo od powyższej reguły stanowiąc, iż o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Oznacza to, że w sytuacji gdy postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu do ponownego rozpatrzenie sprawy wydaje Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów, to postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, jako ostateczne nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. Na takie postanowienie, jako kończące postępowanie w sprawie przysługuje stronie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego stosownie do przepisu art. 3 par. 2 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 145 par l pkt l lit. "c" prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p. p. s. a.