Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].03.2003 r. (znak: [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. działając na podstawie art. 105 kpa umorzył postępowanie "w sprawie ustalenia zgodności: budowy z pozwoleniem na budowę i użytkowania zgodnie z przeznaczeniem budynku przechowalni owoców na działce nr [...] w P. oraz budowy podjazdu z przepustem do przedmiotowej działki, będącej własnością P.P. E. i A. K. zam. K. ul. S. [...]".
Odwołanie E. i A. K. zostało uwzględnione i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 29.09.2003 r., (znak: [...]) uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu podniesiono co następuje, 1/ postępowanie zostało wszczęte z urzędu, w związku z pismami właścicieli sąsiednich nieruchomości kierowanymi do Wójta Gminy G. a jego przedmiotem było ustalenie zgodności budowy z pozwoleniem na budowę i użytkowania zgodnie z przeznaczeniem budynku przechowalni owoców na działce nr [...] w P. oraz budowy podjazdu z przepustem do przedmiotowej działki będącej własnością E. i A. K., 2/ organ I instancji umorzył postępowanie z uwagi na fakt, iż przedmiotowy obiekt został zrealizowany bez pozwolenia na budowę, 3/ z akt sprawy wynika, że poprzedni właściciel parceli [...] obecnie działki nr [...] w P., A. W. uzyskał [...].06.1983 r. pozwolenie na budowę piwnicy wraz z przechowalnią owoców.
Na podstawie aktu notarialnego z dnia [...].02.1991 r. właścicielami działki wraz z budowanym budynkiem zostali E. i A. K.. Z akt Urzędu Gminy w G., wynika, że w dniu [...].04.2000 r. E. i A. K. zgłosili do użytkowania budynek wybudowany na działce nr [...] w P. zgodnie z pozwoleniem na budowę. Wobec powyższego, organ I instancji nie udowodnił ponad wszelką wątpliwość, że przedmiotowy obiekt został zrealizowany bez pozwolenia na budowę. Zatem orzeczenie o bezprzedmiotowości postępowania w sprawie zgodności budowy z pozwoleniem na budowę zdaniem organu odwoławczego jest przedwczesne.
4/ podstawą działania organu I instancji winno być również zbadanie sposobu użytkowania przedmiotowego budynku. Zatem nie można też przyjąć, że bezprzedmiotowe stało się postępowanie w sprawie ponieważ z akt sprawy wynika, że przedmiotowy budynek nie jest użytkowany zgodnie z przeznaczeniem. Również brak jest dokumentu stwierdzającego legalność wykonania podjazdu z przepustem na działce nr [...].
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli E. i A. K. i nie precyzując żądania skargi zarzucili, że "Prowadzenie sprawy.... przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. uważamy za przestępcze nadużywanie Prawa. Najważniejszym naszym zarzutem jest zarzut niewłaściwości PINB w W. do wydawania decyzji uznającej decyzję pozwolenia na budowę za wygasłą. A w ten sposób należy rozumieć decyzję [...]". Zdaniem skarżących kontrolowanie zgodności budowy z pozwoleniem na budowę w dwa lata po zgłoszeniu zakończenia budowy, jest bezprawne. Znaczna część skargi poświęcona jest nieprawidłowościom w działaniu organu I instancji, które noszą znamiona przestępstwa. "Ogromnym fałszem jest stwierdzenie, iż z akt sprawy wynika, że budynek nie jest użytkowany zgodnie z przeznaczeniem. W aktach sprawy nie istnieje na to ani jeden dowód. Pozwolenie opiewało na piwnice, przyziemie i strych.
Budynek nasz posiada piwnice, przyziemie i strych. Wszystkie pomieszczenia przyziemia w pozwoleniu na budowę były pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt stały ludzi, a więc spędzanie w nich weekendów oraz wakacji nie jest niezgodne z przeznaczeniem tych pomieszczeń". W końcu skarżący zarzucili, że organ II instancji naruszył przepis art. 138 § 2 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.).
Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo w takim stopniu, który musiałby prowadzić do jej uchylenia.
Po pierwsze należy stwierdzić, że przedstawione Sądowi akta administracyjne są niekompletne nieuporządkowane i niezłożone chronologicznie. Nie mniej jednak na ich podstawie można poczynić ustalenia dające możliwość rozstrzygnięcia skargi. Po drugie pamiętać należy, że przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest prawidłowe zastosowanie przez organ odwoławczy art. 138 § 2 kpa. Zgodnie z przepisem art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.
Skargę wnoszą osoby, których odwołanie zostało uwzględnione, same one w skardze podnoszą, że ustalenia organu I instancji "są fałszem" a "z akt sprawy wynika, że budynek nie jest użytkowany zgonie z przeznaczeniem". Tak więc można przyjąć, że to ich odwołanie wzbudziło wątpliwość organu odwoławczego czy bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy. Nie można więc zarzucić organowi, że naruszył dyspozycję art. 138 § 2 kpa.
Nie można także pominąć, że z akt sprawy można wyprowadzić wniosek iż rozpoznanie sprawy niniejszej w pewien sposób stało się spóźnione bowiem już po decyzji kasacyjnej wydane zostały następne dotyczącego tego samego przedmiotu. Już po uchyleniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].03.2003 r., przez decyzję będącą przedmiotem niniejszej sprawy, w dniu [...].05.2004 r. zapadła identyczna decyzja jak uchylona decyzja z dnia [...].03.2003 r., ale i ta decyzja uchylona została decyzją Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].10.2004 r. (znak: [...]), a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia.
W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, naruszała prawo, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), należało orzec jak w sentencji.