Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 22 marca 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 2778/02

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie: NSA Wiesław Kisiel (spr) NSA Piotr Lechowski
Urszula Ogrodzińska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 22 marca 2005 r
Sprawa
sprawy ze skargi M. W. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 10 października 2002 r, Nr [...] w przedmiocie lokalizacji w pasie drogowym przyłącza wodociągowego I uchyla zaskarżoną decyzję, II zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz skarżącego M. W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] 2002 r., nr [...], Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad uwzględnił wniosek M.W. i wyraził zgodę na lokalizacje w pasie drogowym drogi krajowej nr 73 w miejscowości [...] przejścia poprzecznego rurociągu sieci wodociągowej.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie powyższej decyzji złożyła Gmina [...], na terenie której miały być prowadzone roboty objęte powyższą decyzją. Po obu stronach drogi przebiega już sieć wodociągowa. Nie istnieje więc potrzeba wykonywania przewiertu pod drogą, skoro wystarczy połączenie nieruchomości wnioskodawcy z siecią wodociągową, istniejącą po tej samej stronie drogi co nieruchomość inwestora. Ustalone dla tego ostatniego warunki techniczne wykonania przyłącza wodociągowego ustalają konieczność podłączenia się przez stronę do sieci dosyłowej na posesji Pana Muszyńskiego. Plan zagospodarowania przestrzennego gminy przewiduje lokalizację w pasie drogowym także drogi lokalnej.

Wniosek Gminy został w całości uwzględniony. Zaskarżoną decyzją z dnia 10 października 2002 r., nr [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad uchylił swą decyzję z dnia [...] 2002 r., nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie. Powołano art.138 § 2 pkt 1 K.p.a.

W całości podzielono argumentację Gminy i uznano, że w takim razie sprawa stała się bezprzedmiotowa, co uzasadniło umorzenie postępowania.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M.W. domaga się uchylenia tej decyzji. Organ administracyjny powtórzył za wnioskiem Gminy, że przyłącze ma być zlokalizowane na działce M., gdy tymczasem ów właściciel działki nie wyraża zgody na taką inwestycję M. W..

Nawet gdyby M. wyrażał zgodę, to zmiana jest niekorzystna finansowo dla wnioskodawcy: długość wodociągu będzie większa czyli zwiększa się koszty przedsięwzięcia.

Organ administracyjny wniósł o oddalenie skargi. Uchylono wcześniejszą decyzję, uwzględniającą wniosek strony, albowiem okazało się po jej wydaniu, że jest możliwe rozwiązanie bardziej korzystne, bez potrzeby lokalizowania w pasie drogowym urządzenia nie związanego z funkcjonowaniem drogi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Do postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu odwoławczym (art.127 § 3 K.p.a). Dlatego w pełni zasadne jest wymaganie, aby w ponownym rozpatrywaniu sprawy po wpłynięciu wniosku Gminy zapewniony był M.W. czynny udział (art.10 § 1 K.p.a.).

Tymczasem niekorzystna dla strony zmiana decyzji odbyła się całkowicie bez jej udziału. Brak dowodu powiadomienia strony o złożeniu przez Gminę żądania ponownego rozpoznania sprawy, brak dowodu, by umożliwiono stronie przedstawienie swej argumentacji i ustosunkowania się do argumentacji Gminy przed wydaniem zaskarżonej decyzji.

Organ administracyjny nie wyjaśnił również na jakiej podstawie ustalił, że Gmina [...] ma prawem chroniony interes w domaganiu się zmiany decyzji.

Sąd stwierdza więc, że ponowne rozpoznanie sprawy odbyło się z naruszeniem reguł proceduralnych, które uzasadniają wznowienie tego postępowania (art.145 § 1 pkt 4 K.p.a).

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm. Dz.U. r.2004, nr 162, poz.1692).

O kosztach orzeczono na podstawie art.97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.r.2002, nr 153, poz.1271, zm. Dz.U.r.2002, nr 240, poz.2052, Dz.U. r.2003, nr 171, poz.1663 i nr 192, poz.1873 i nr 124, poz.1153 oraz nr 228, poz.2256 i poz.2261) w zw. z art.55 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.)

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.