Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. stwierdziło, że odwołanie J. G. od decyzji Starosty z dnia [...] r. nr [...] orzekającej o ustaleniu wysokości dziewiątej raty opłaty z tytułu przekształcenia użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego jako parcele gr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w prawo własności na rzecz W. M., J. G. i J. W. w prawo własności, zostało złożone z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu wskazano, że decyzja została doręczona J. G. stosownie do art. 43 k.p.a. (do rąk domownika) - w dniu 6 lutego 2007r. Wynikający z art. 129 § 2 k.p.a. 14-dniowy termin do złożenia odwołania upływał w dniu 20 lutego 2007 r. Odwołanie zostało złożone w dniu 5 marca 2007 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Z dniem 21 lutego 2007 r. decyzja stała się ostateczna i nie jest możliwe rozpatrzenie odwołania.
Powyższe postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. G. podnosząc, iż błędne jest stanowisko Kolegium, że decyzja została mu skutecznie doręczona, skoro od kilku lat nie mieszkał pod adresem, na który była kierowana oraz że Starostwo Powiatowe winno znać jego nowy adres. Skarżący potwierdził, iż nie informował Starosty o zmianie adresu, gdyż z decyzji z [...] r. nie wynikał taki obowiązek.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wskazując m.in., że decyzja Starosty, której zaskarżone postanowienie dotyczy, została wyeliminowana z obrotu prawnego na skutek stwierdzenia jej nieważności przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...]. W konsekwencji zdaniem organu odwoławczego skarga w chwili obecnej odnosi się do postanowienia, które dotyczy decyzji nie istniejącej w obrocie prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] została stwierdzona nieważność decyzji Starosty z dnia [...] r. nr [...], w stosunku do której wniesiono odwołanie. Kwestia stwierdzenia wniesienia powyższego odwołania z uchybieniem terminu była przedmiotem oceny w zaskarżonym do sądu administracyjnego postanowieniu z dnia 2 stycznia 2008 r. Zaskarżone postanowienie zostało wydane przed stwierdzeniem nieważności decyzji Starosty z dnia [...] r.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej oznaczonej jako p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zachodzi wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja w ocenie Sądu ma miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ będące przedmiotem zaskarżenia postanowienie odnosi się do decyzji, która została pozbawiona bytu prawnego w wyniku stwierdzenia jej nieważności.
Kwestia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie ma obecnie znaczenia prawnego, ponieważ postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Z uwagi na powyższe postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.