Uzasadnienie
Zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z powyższego wynika, że strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega bowiem ostateczne rozstrzygnięcie organu drugiej instancji wydane na skutek rozpoznania środka zaskarżenia.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący wskazali, że składają skargę na decyzję nr [...] dotyczącą warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n. "zespół [...] garaży boksowych wraz z przyłączeniem do sieci energetycznej na terenie osiedla [...] w K. (działka nr [...] obr. [...]) w rejonie nr [...] i [...]". Zaznaczyć należy, że w przedmiotowej sprawie skarżący wnieśli odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które postanowieniem z dnia 17 lutego 1997r. stwierdziło uchybienie terminu do złożenia odwołania przez J. P. oraz stwierdziło niedopuszczalność odwołań wniesionych przez pozostałych skarżących. Tym niemniej skarga będąca przedmiotem rozpoznania Sądu dotyczy decyzji Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 15 listopada 1996 r. Powyższa decyzja jest decyzją wydaną w pierwszej instancji, a więc skarga wniesiona na taką decyzję jest skargą niedopuszczalną.
W związku z powyższym skargę należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W myśl art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący wskazali, że składają skargę "na decyzję nr [...] dotyczącą warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n. Zespół [...] garaży boksowych wraz z przyłączeniem do sieci energetycznej na terenie osiedla [...] w K. (działka nr [...] obr. [...]) w rejonie nr [...] i [...]".
Tymczasem przy sporządzaniu wydanego w niniejszej sprawie postanowienia z dnia 28 lutego 2013 r. doszło do omyłkowego oznaczenia organu administracji oraz zaskarżonego aktu, jak również przedmiotu sprawy. Jako organ administracji zamiast Prezydenta Miasta wpisano omyłkowo Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...], natomiast zamiast prawidłowego oznaczenia zaskarżonego aktu tj. decyzji Prezydenta Miasta z dnia 15 listopada 1996 r. nr [...] wpisano omyłkowo wydane w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 lutego 1996 r. znak: [...]. Z kolei zamiast prawidłowo wpisanego przedmiotu sprawy tj. ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wpisano omyłkowo jako przedmiot stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania przez J. P. oraz niedopuszczalności odwołań pozostałych osób.
Z akt przedmiotowej sprawy, a w szczególności z treści skargi, wynika, że zaskarżonym w przedmiotowej sprawie aktem nie jest wydane w niej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 17 lutego 1996 r. znak: [...], lecz decyzja organu I instancji tj. Prezydenta Miasta z dnia 15 listopada 1996 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 156 § 1 i art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.