Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].05.2000r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142 póz. 950 ze zm.) pozbawiono J. B. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBOWiD w K. decyzją z [...].03.1989r. z tytułu walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej od 15.06.1948r. do 31.12.1948r. (łącznie 6 miesięcy). J. B. w okresie zaliczonym przez b. ZBOWiD jako działalność kombatancka pełnił służbę w Wojsku Polskim. Jak wynika z akt sprawy podczas służby nie walczył z oddziałami wymienionymi w art. l ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach....Wobec powyższego uznano, iż uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", co skutkuje obecnie ich pozbawieniem.
Powołano się na stanowisko SN, zgodnie z którym Kierownik Urzędu nie jest obowiązany do badania, czy istnieją inne przesłanki przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. l ust. 2, art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach....
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J. B. podnosi, że po przysiędze 7.09.1948r. został wcielony do Batalionu Specjalnego l Kompanii Strzeleckiej i brał udział w walkach z UPA w okolicach Przasnysza, Białej Podlaskiej, Lublina, Gołdapi, aż do Rzeszowa.
Decyzją Kierownika Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].10.2000r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) oraz art. 138§ l pkt l w zw. z art. 127§ 3 kpa utrzymano w mocy decyzję własną z [...].05.2000r. Powołano się na wykaz jednostek, które w latach powojennych zwalczały ugrupowania zbrojnego podziemia, nadesłany do Urzędu przez CAW przy piśmie z [...].08.1995r., z którego wynika, iż I Brygada KB W, w której służył J. B. nie walczyła z UPA ani też z Wehrwolfem.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. B. wnosi o uchylenie decyzji twierdząc, że walczył z UPA i Wehrwolfem na terenach województw warszawskiego, białostockiego i lubelskiego.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 3§ l ustawy z 30.08.2002r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.o.p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone (co ma miejsce w niniejszym przypadku) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy (art. 97§ l ustawy z 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
Sądowa kontrola nie wykazała naruszenia prawa.
Jak wynika z akt sprawy J. B. służył w I Brygadzie KBW od 15.06.1948r. do 4.10.1950r. (zaświadczenie WKU z 12.12.1988r. k. 4 akt administracyjnych). W aktach ZBOWiD są informacje pochodzące od samego skarżącego (życiorys, deklaracja członkowska), z których co prawda wynika, że walczył z różnymi "bandami", brak jednak informacji o tym, że były to oddziały UPA lub Wehrwolfu. Dlatego późniejsze twierdzenie skarżącego o walkach z UPA lub Wehrwolfem, zawarte m.in. w skardze należy uznać za gołosłowne. Kierownik Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych powołał się na wykaz nadesłany z CA W, z którego wynika, że I Brygada KBW, w której służył J. B. w latach 1948 - 1950 nie walczyła z UPA ani Wehrwolfem, ale z organizacjami niepodległościowymi, jak m.in. A.K., NSZ, NZW, WiN. Prawidłowo zatem Kierownik Urzędu d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych przyjął, iż skarżący jest osobą, o której mowa w art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142 póz. 950 ze zm.) tzn., iż na mocy dotychczasowych przepisów uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944 - 1956 w charakterze "uczestnika walk o ustanowienie i utrwalanie władzy ludowej" i wykonując dyspozycję zawartą w tym przepisie pozbawił J. B. uprawnień kombatanckich.
Skarżący nie może zachować uprawnień kombatanckich w oparciu o art. 25 ust. 2 pkt 2 in fine, gdyż nie spełnia przesłanek, o których mowa w tym przepisie. W szczególności służył w Wojsku Polskim po 30.06.1947r., od 15.06.1948r. Co do deklarowanej przynależności do B.Ch. (deklaracja do ZBOWiDu, k. 5 akt administracyjnych) sam skarżący w życiorysie podaje "udziału w żadnych akcjach nie brałem" (k. 2 akt b. ZBOWiDu). Przynależność ta nie została w żaden sposób udokumentowana, ani też poparta zeznaniami świadków, czy innymi stosownymi dowodami. Brak zatem podstaw do zachowania uprawnień kombatanckich w oparciu o ten tytuł.
W tym stanie rzeczy skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).