Uzasadnienie
wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia.19 grudnia 2007 r., sygn.akt III SA/Kr 289/07
W dniu..........2006 r. J.Z. złożył wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego i trzech dodatków (z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego, rozpoczęcia roku szkolnego oraz podjęcia przez córkę nauki w szkole poza miejscem zamieszkania) na córkę M., urodzoną........1986 r. W roku szkolnym 2006/7 córka M. była słuchaczką I. roku Kolegium......w B., co zostało potwierdzone przez Kolegium.
Wójt Gminy w O. decyzją z dnia [....] odmówił przyznania powyższych świadczeń. Jako podstawę prawną wskazał art.6, art.3 pkt 18 i 19 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. 2006, nr 139, poz. 992 ze zm.), rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. nr 105, poz.881 ze zm.) oraz art.9 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. 2004, nr 256, poz.2572 z późn.zm.). Organ I instancji stwierdził, że zasiłek rodzinny i dodatki na córkę M. nie mogą być przyznane w trybie art.6 ust.1 pkt 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych, albowiem Kolegium.......... w B. nie jest ani szkołą (w rozumieniu art.3 pkt 18 ustawy o świadczeniach rodzinnych), ani szkołą wyższą (w rozumieniu art.3 pkt 19 ustawy o świadczeniach rodzinnych).
W odwołaniu strona podała, że według jej wiedzy nauka w Kolegium....... w B. kończy się państwowym egzaminem licencjackim, co uzasadnia uznanie Kolegium za szkołę wyższą i co za tym idzie pozytywne załatwienie wniosku strony o świadczenia rodzinne.
W zaskarżonej decyzji z dnia [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawna wskazano art.2 pkt 1, art.4, art.5, art.6, art.20 ust.3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. 2006, nr 139, poz. 992 ze zm.), §§ 1, 2, 15, 17 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. nr 105, poz.881 ze zm.) oraz art.138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Powody odmowy były identyczne jak w I instancji, tj. uznanie, że Kolegium......... w B. utworzone w trybie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 sierpnia 1997 r. w sprawie zakładów kształcenia nauczycieli. (Dz.U. nr 104, poz.664 ze zm.) nie jest ani szkołą (w rozumieniu art.3 pkt 18 ustawy o świadczeniach rodzinnych), ani szkołą wyższą (w rozumieniu art.3 pkt 19 ustawy o świadczeniach rodzinnych).
W skardze i odpowiedzi na nią strony podtrzymały swe wcześniejsze argumentacje. W czasie rozprawy J.Z. oświadczył, że córka ma orzeczoną niepełnosprawność na stałe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sąd stwierdza, że decyzje w niniejszej sprawie zostały wydane bez zgromadzenia przez organy administracyjne adekwatnego materiały dowodowego, czym naruszono art.7 i art.77 K.p.a.
Zasiłek rodzinny przysługuje do ukończenia przez dziecko 24. roku życia, jeżeli kontynuuje naukę w szkole lub w szkole wyższej i legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności (art.6 ust.1 pkt 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych). Spośród powyższych trzech przesłanek nie został wyjaśniony w sposób wystarczający charakter prawny Kolegium...........w B. Słuchacz kolegium może uzyskiwać tytuł zawodowy licencjata oraz odbywać uzupełniające studia magisterskie na zasadach określonych w porozumieniu o opiece naukowo-dydaktycznej. (§ 46 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 sierpnia 1997 r. w sprawie zakładów kształcenia nauczycieli). Bez uzyskania statutu Kolegium oraz tekstu porozumienia o opiece naukowo-dydaktycznej nad Kolegium nie jest możliwe udzielenie miarodajnej odpowiedzi na pytanie czy Kolegium jest szkołą wyższą w rozumieniu art.3 pkt 19 ustawy o świadczeniach rodzinnych w związku z art. 2 ust.1 pkt 7 Prawa o szkolnictwie wyższym.
W tym zakresie organy nie poczyniły żadnych ustaleń, tj. brak dokumentacji i brak dostrzeżenia tego obowiązku w decyzjach obu instancji. Organy obu instancji stwierdziły, że Kolegium nie jest ani szkoła, ani szkołą wyższą nie podając jednak precyzyjnie przesłanek tego ustalenia, pomimo że był to zasadniczy powód negatywnego załatwienia wniosku strony.
Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm.: Dz.U. 2004, nr 162, poz.1692 oraz 2005, nr 94, poz.788 i nr 169, poz. 1417 i nr 250, poz. 2118 oraz 2006, nr 38, poz. 268 i nr 208, poz.1536 i nr 217, poz. 1590 oraz 2007, nr 120, poz. 818 oraz 2007, nr 121, poz.831).
O kosztach nie orzekano z uwagi na treść art. 239 pkt 1 lit. a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.