Uzasadnienie
W dniu 16.08.2000 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wydał decyzje, nr [....], w której utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia 3.04.2000 r. o pozbawieniu uprawnień kombatanckich J.P., ur. [....]. W decyzji znalazło się pouczenie o prawie jesienią skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. Jak wynika z relacji poczty, decyzja została doręczona w dniu 24.08.2000 r. Wbrew pouczeniu J.P. przesłał jednak "oświadczenie" do Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu 12.09.2000 r. Po pouczeniu przez Urząd w dniu 10.11.2000 r. o niewłaściwym skierowaniu środka prawnego, J.P. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 17.11.2000 r. Skarżący zaznaczył, że skargę wysłał błędnie, przez pomyłkę, a po pouczeniu, przesłał j ą prawidłowo.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do § l rozporządzenia Prezydenta RP z 25.04.2003 r., w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U., Nr 72, poz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują.
W dniu wydania zaskarżonej decyzji obowiązywała ustawa z 11.05. 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zmianami). Według art. 35 ust. 1 tej ustawy skargę należało wnieść bezpośrednio do NSA w ciągu 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja z 16.08.2000 r. zawierała jasne i jednoznaczne pouczenie, wraz z podaniem adresu Sądu. J.P. wniósł jednak, wbrew pouczeniu, pismo do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący wniósł skargę po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Z powyższego względu Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.