Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 marca 2015 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącym M. i G. S. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 26 marca 2014 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżących pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata B. P..
Pełnomocnik z urzędu w dniu 29 kwietnia 2018 r. sporządziła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie z dnia 8 stycznia 2015 r.
W pkt 2 skargi pełnomocnik wniosła o zasądzenie na rzecz skarżących od Organu zwrotów kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W piśmie z dnia 7 czerwca 2017 r. skierowanym do NSA w Warszawie, pełnomocnik z urzędu wniosła o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów zastępstwa adwokackiego, które to koszty nie zostały opłacone ani w całości, ani w części w 6 – krotnej wysokości, podwyższonych od należny podatek od towarów i usług. Jak wynika z protokołu rozprawy, która odbyła się w dniu 13 czerwca 2017 r. przed NSA, pełnomocnik z urzędu nie brała w niej udziału.
W dniu 2 października 2018 r. do tut sądu wpłynął wniosek adwokat B. P. – pełnomocnika z urzędu M. i G. S. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu według norm przepisanych w 6 - krotnej wysokości wraz z oświadczeniem, iż koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
Orzekający nie znalazł podstaw do podwyższenia wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu, tym bardziej, iż wymienione w piśmie z dnia 7 czerwca 2017 czynności wskazujące zdaniem pełnomocnik na zwiększony nakład pracy mieszczą się w kanonach zachowania należytej staranności, do których zobowiązany jest każdy profesjonalny pełnomocnik.
W związku z powyższym działając na zasadzie art. 250 w zw. art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 18 ust.1 pkt 1 lit "c, § 18 ust.1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.