Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 6.06.2000r. Nr [....], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U z 1997r., Nr 142, póz. 950 ze zm.) pozbawiono M.K. uprawnień kombatanckich przyznanych przez Z W ZBOWiD w K. decyzją z dnia 10.05.1989r. z tytułu "walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej" w okresie od [....].06.1948r. do [....].08.1948r. (łącznie 2 miesiące).
Jak ustalono na podstawie akt b.ZBOWiDu M.K. w okresie zaliczonym jako działalność kombatancka pełnił służbę w Wojsku Polskim i nie brał udziału w walkach z UPA lub Wehrwolfem. Wobec tego Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdził, że M.K. uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej" i wykonując dyspozycję art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach... pozbawił go tych uprawnień. Powołano się na stanowisko Sądu Najwyższego, iż organ nie jest obowiązany do wyjaśnienia, czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. l ust. 2, art. 2 i 4 cytowanej ustawy.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy M.K. podnosi, iż wadliwie przyjęto, że jego tytuł do kombatanctwa jest oparty na uczestnictwie w "utrwalaniu władzy ludowej", gdyż był żołnierzem z poboru, który służył od [....].06.1948r. do [....].06.1950r. w [....] Pułku KB W w S., walcząc z Wehrwolfem.
Walczył też z UPA (pismo z......2000r.). Wnosi zatem o uchylenie dotychczasowej decyzji oraz o przedłużenie terminu wydania decyzji ostatecznej, gdyż z uwagi na operację nie może dostarczyć stosownych dokumentów potwierdzających jego udział w tych walkach. Uważa, że podstawą jego kombatanctwa jest art. l ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach.... Zarzuca również naruszenie art. 7-9, 11-12, 75, 77, 80 i 107§3 kpa. Uważa, że organ powinien przeprowadzić stosowne postępowanie dowodowe, a nie powoływać się na bliżej nieokreślone orzecznictwo SN. Dodaje, że decyzja pozbawiająca go słusznie nabytych praw jest sprzeczna z Konstytucją RP.
Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z 8.11.2000r, Nr [....], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, póz. 950 ze zm.) oraz art. 138§ l pkt l w zw. z art. 127§ 3 kpa utrzymano w mocy decyzję własną z 6.06.2000r. Organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i powołał się na wykaz CAW z 22.08.1995r. stwierdzając, iż [....] Pułk KB W w okresie od [....].06.1948r. do [....] 08.1948r., tj. w okresie, za który posiadał M.K. uprawnienia kombatanckie, nie uczestniczył w walkach z UPA lub Wehrwolfem.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M.K. wnosi o uchylenie decyzji zarzucając, że Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych naruszył zarówno art. 7-9, 11-12, 75, 77, 80 i 107§3 kpa, jak i art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach....Bez przeprowadzenia wnikliwego postępowania dowodowego przyjęto, że jest tzw. "utrwalaczem władzy ludowej", gdy tymczasem jako żołnierz z poboru odbywał służbę wojskową od [....].06.1948r. do [....].06.1950r. w [....] pułku KB W w S. W trakcie służby brał udział w walkach z UPA, Wehrwolfem i innymi bandami zbrojnego podziemia. Powołuje się na póz. 162 wykazu MON. Uważa, że może pretendować do tytułu kombatanta w oparciu o art. l ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach.....
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których była mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 3§l ustawy z 30.08.2002r. (Dz. U. Nr 153 póz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.o.p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone (co ma miejsce w niniejszym przypadku) podlegaj ą rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy (art. 97§ l ustawy z 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.).
Sądowa kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wbrew bowiem treści art. 7 kpa Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając m.in. na względzie słuszny interes obywatela oraz wbrew treści art. 77 kpa nie zebrał w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego.
Jak wynika z wykazu dołączonego do pisma CAW z [....].08.1995r., Nr [....] (karta 16-17 akt administracyjnych) [....] Pułk KB W S. w [....] 1949r. (a zatem w okresie, w którym służył w nim M.K.) walczył m. in. z UPA. Wobec faktu, iż skarżący w tej sprawie składa sprzeczne wyjaśnienia, a nadto twierdzi, że wielu faktów już nie pamięta Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych powinien zbadać akta personalne skarżącego, celem ustalenia przebiegu całej jego służby wojskowej (a nie tylko okresu, za który miał przyznane uprawnienia kombatanckie) pod kątem widzenia ugrupowań, z którymi w trakcie tej służby walczył.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z 30.08.2002r. p. o. p. p. s. a. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002r. - przepisy wprowadzające ustawę p. o. u. s. a. oraz ustawę p. o. p. p. s. a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1271).
O kosztach orzeczono na podstawie art.. 55 ust. 1 ustawy z 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w zw. z art. 97 § 2 cytowanych powyżej przepisów wprowadzających.