Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki z dnia 26 kwietnia 2016 r znak: [...] nakazującej rozbiórkę nadbudowanej części budynku zlokalizowanej na działce nr [...] obr. [...] to jest południowo wschodniej połaci dachu nad budynkiem głównym oraz ściany zewnętrznej poddasza od strony podwórka i ściany w kalenicy. Organ wskazał że dla oceny dopuszczalności przywrócenia terminu niezbędne jest zbadanie czterech przesłanek które łącznie warunkują przywrócenie terminu a mianowicie: uprawdopodobnienie braku winy, wniesienie prośby o przywrócenie terminu, zachowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie czynności dla której termin został uchybiony. Organ przyjął, że skarżąca dopełniła jedynie złożenia wniosku o przywrócenie terminu i wykonania czynności uchybionej. Zdaniem organu w pozostałym zakresie doszło do uchybień, które uzasadniają wydanie postanowienia.
Odwołanie W.D. działającej przez pełnomocnika M.D. datowane na dzień 19 maja 2016 r zostało złożone osobiście w siedzibie organu w dniu 20 maja 2016 r z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 kpa, dlatego postanowieniem nr [...] z dnia 13 lipca 2016 r znak. [...] wydanym na podstawie art. 134 kpa stwierdzono wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. Zdaniem organu postanowienie z dnia 13 lipca 2016 r o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania zostało skutecznie doręczone zgodnie z art. 44 § 2-4 kpa. w dniu 5 sierpnia 2016 r M.D. działającemu w imieniu skarżącej, w związku z tym to z tym dniem strona dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Sytuacja w której ustanowiony przez stronę pełnomocnik nie odbiera kierowanych do niego przesyłek (wskutek czego zostają doręczone w sposób wskazany w art. 44 kpa) ani nie informuje o tym fakcie mocodawcy nie może być uznana przez organ za zachowanie przez stronę należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, tym samym uzasadniony powód do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W ocenie organu nie został zachowany 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, liczony od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu uznać należy dzień 5 sierpnia 2016 r, kiedy to w trybie art. 44 § 2 kpa uznano za doręczoną przesyłkę skierowaną do pełnomocnika W.S.. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 19 sierpnia 2016 r tym samym nie został zachowany 7 dniowy termin.
Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła Pani W.S. działając przez pełnomocnika r. pr. T.R. zarzucając naruszenie art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej, bowiem przyjęto że wniosek o przywrócenie terminu wniesiony został po upływie terminu ustawowego, podczas gdy wcześniej organ wzywał stronę do udokumentowania wyłącznie braku możliwości wniesienia odwołania przez pełnomocnika, po czym za podstawę postanowienia o odmowie przywrócenia terminu przyjął ze skarżąca nie dokonała czynności w odpowiednim czasie, jednocześnie organ wywołał przekonanie że złożenie odwołania przez pełnomocnika skarżącej P.S. odniosło skutek z dniem 19 sierpnia 2016 r. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 77 § 1 kpa poprzez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych i przyjęcie, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu a przecież przedstawiła dowody, że pełnomocnik w dniach od 2 maja 2016 do 19 maja 2016 r z uwagi na ostre zapalenie oskrzeli był niezdolny do pracy oraz nieobecny w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej w konsekwencji tego błędne ustalenie, że do uchybienia terminu doszło z powodów zależnych od skarżącej.
Naruszenie art. 58 § 2 kpa polegające na przyjęciu, że siedmiodniowy termin na wniesienie prośby rozpoczął się w dniu 5 sierpnia 2016 r to jest w dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu, podczas gdy organ nie wyjaśnił, co uznał za przyczynę uchybienia terminu a w konsekwencji w sposób nieuprawniony uznał, że wniosek z dnia 19 sierpnia 2016 r złożony został po terminie. Jednocześnie zdaniem skarżącej organ błędnie przyjął że ze względu na rodzaj choroby to jest ostre zapalenie oskrzeli pełnomocnik skarżącej mógł skorzystać z pomocy innych osób, czyli wnieść odwołanie w należytym terminie. Skarżąca wskazała, że w dniu odebrania decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki nr [...] jej pełnomocnik M.D. był nieosiągalny a o decyzji został poinformowany dopiero w dniu 19 maja 2016 r. Ponadto w aktach sprawy znajduje się zaświadczenie lekarskie wskazujące, że w okresie od dnia 2 maja 2016 r do dnia 19 maja 2016 r Pan M.D. był niezdolny do pracy z powodu ostrego zapalenia oskrzeli.
Miejscem przyjęcia korespondencji przez M.D. była siedziba jego przedsiębiorstwa a osoba odbierająca korespondencję nie jest zobowiązana do jej dostarczenia także do domu M.D.. Z oświadczenia Pani A.F. wynika, że korespondencja została dostarczona M.D. niezwłocznie po pojawieniu się pełnomocnika w miejscu pracy to jest w dniu 19 maja 2016 r. W okresie choroby pełnomocnik nie mógł podjął czynności umożliwiających wykonanie zastępstwa. Zarówno pełnomocnik skarżącej oraz sama skarżąca do czasu zapoznania się przez Pana P.S. (kolejnego pełnomocnika skarżącej) z aktami sprawy nie mieli wiedzy o tym, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca wskazuje, że datą od której można było liczyć termin 7 dniowy do dokonania czynności było przystąpienie Pana P.S. do sprawy.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumenty wynikające z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Zdaniem organu nie zachodzą wszystkie przesłanki określone w art. 58 kpa do przywrócenia terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu należało zgłosić w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny w tym wypadku w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia o uchybieniu terminu, które zgodnie z art. 44 kpa uznano za doręczone w dniu 5 sierpnia 2017 r. Termin ten nie został dochowany a powołana okoliczność choroby pełnomocnika w dniach od 2 do 19 maja 2016 r nie jest wystarczającym powodem do uznania że pełnomocnik nie miał możliwości działania w sprawie.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.
Kontrola sądowa obejmuje tylko prawidłowość wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, a więc zbadanie, czy postanowienie to nie narusza przepisów postępowania w sposób, który powoduje konieczność jego uchylenia. Ponieważ zaskarżone postanowienie dotyczy wyłącznie kwestii incydentalnej związanej z przepisami o charakterze proceduralnym, to ze swej istoty nie może naruszać przepisów prawa materialnego.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. szczegółowo wyjaśnił motywy swojego rozstrzygnięcia, a Sąd całkowicie je podziela.
Przesłanki do przywrócenia terminu z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. nie są spełnione. Może to nastąpić wyłącznie, na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 2). Skarżąca nie uprawdopodobniła tej okoliczności. Nie wskazała skutecznie i dostatecznie na obiektywnie uzasadnione przeszkody, które uniemożliwiły jej zachowanie terminu do wniesienia odwołania.
W ocenie Sądu skarżąca mogła wnieść wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem wymogów ustawy. Skarżąca uchybiła terminowi, nie dbając należycie o swoje interesy, co ma charakter zawiniony. Stosownie do art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Skarga do Sądu została złożona przez skarżącą W.S. działającą przez pełnomocnika r pr. T.R. ustanowionego w dniu 26 stycznia 2017 r. (k - [...]) Wcześniej w postępowaniu administracyjnym reprezentowało skarżącą dwóch pełnomocników: M.D. na podstawie pełnomocnictwa z dnia 13 stycznia 2016 r i oświadczenia (k – [...]) odwołanego w dniu 19 sierpnia 2016 r oraz P.S. na podstawie pełnomocnictwa z dnia 10 czerwca 2016 r, które zostało okazane w oryginale pracownikowi organu w dniu 16 sierpnia 2016 r (k – [...].)
Decyzja nr [...] z dnia 26 kwietnia 2016 r [...] o nakazie rozbiórki została prawidłowo ekspediowana pełnomocnikowi skarżącej – M.D. na wskazany przez niego adres do korespondencji przy ul [...] a odebrana przez dorosłego domownika A.F. w dniu 4 maja 2016 r. (k – [...].) Postanowienie nr [...] z dnia 13 lipca 2016 r stwierdzające że odwołanie W.S. od decyzji z dnia 26 kwietnia 2016 r zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jej wniesienia zostało prawidłowo ekspediowane na adres pełnomocnika skarżącej M.D. (pełnomocnictwo nie zostało skutecznie odwołane), lecz nie zostało przez niego odebrane i po dwukrotnym awizowaniu powróciło z adnotacją poczty z dnia 5 sierpnia 2016 r " zwrot nie podjęto w terminie " (k – [...]). W dniu 16 sierpnia 2016 r stawił się w siedzibie organu P.S. (syn skarżącej), który okazując oryginał pełnomocnictwa od W.S. z dnia 10 czerwca 2016 r zapoznał się z aktami administracyjnymi i wyjaśnił ze pismo z dnia 28 czerwca 2016 r złożone osobiście w dniu 1 lipca 2016 r wniósł w imieniu W.S. oraz zwrócił się z wnioskiem o przesyłanie wszelkiej korespondencji na jego adres z pominięciem dotychczasowego pełnomocnika M.D. (k – [...].).
Oświadczenie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez W.S. dotychczasowemu pełnomocnikowi M.D. z dniem 22 sierpnia 2016 r zostało sporządzone na piśmie w dniu 19 sierpnia 2016 r a złożone w siedzibie organu w dniu 22 sierpnia 2016 r. (k – [...].)
W dniu 22 sierpnia 2016 r skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania powołując się na to, że kolejny pełnomocnik w dniu 16 sierpnia 2016 r dowiedział się przypadkowo, że odwołanie poprzedniego pełnomocnika M.D. złożone zostało z uchybieniem terminu, co skłoniło skarżącą do wypowiedzenia pełnomocnictwa M.D. z którego pracy mocodawczyni "nie była zadowolona"
Wbrew twierdzeniom skarżącej stwierdzić należy, że okoliczność ustanowienia przez skarżąca kolejnych pełnomocników nie tworzy dla niej nowych korzystnych terminów do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu i kolejnej możliwości zaskarżenia w terminie decyzji rozbiórkowej z dnia 26 kwietnia 2016 r. Skarżąca powinna należycie zadbać o swoje interesy udzielając pełnomocnictw osobom, które prawidłowo te obowiązki wobec niej spełnią. Skarżąca ponosi wobec siebie winę w wyborze pełnomocnika, który działał niesolidnie a okoliczność ta nie ma znaczenia dla spełnienia przesłanek przywrócenia terminu. Jako przyczynę niezachowania terminu do złożenia w terminie odwołania od decyzji rozbiórkowej skarżąca wskazuje chorobę pełnomocnika M.D. w dniach od 2 do 19 maja 2016 r, co potwierdzono zaświadczeniem o niezdolności do pracy. Wbrew twierdzeniom skargi przyczyna ta ustała w dniu 20 maja 2016 r a racjonalny pełnomocnik działający w imieniu skarżącej świadomy, że uchybił terminowi wniesienia odwołania, dowiedziawszy się o doręczeniu decyzji rozbiórkowej po przebytej chorobie winien wraz z odwołaniem złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Skoro choroba pełnomocnika ustała w dniu 20 maja 2016 r a termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg w dniu 5 maja 2016 r a upłynął w dniu 18 maja 2016 r to 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania liczony od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu jaką była choroba pełnomocnika upłynął już w dniu 26 maja 2016 r. Przyjmując natomiast najkorzystniejszą dla skarżącej interpretację zgodnie z wyliczeniem organu skoro w dniu 5 sierpnia 2016 r strona dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania (art. 44 kpa) to termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w dniu 6 sierpnia 2016 r a upłynął w dniu 13 sierpnia 2016 r. i nie został dochowany.
Jak wynika z powyższych rozważań zaskarżone postanowienie było prawidłowe, a zatem skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.