Uzasadnienie
W dniu [...] 2003r. E. K. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na uchwałę Rada Miasta Krakowa z dnia 22 października 2003r., nr XXVIII/244/03, w przedmiocie wyboru ławników.
W odpowiedzi na skargę podniesiono zarzut braku uprzedniego wezwania Rady Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia wnosząc o odrzucenie skargi z tego powodu.
W odpowiedzi na wezwanie sądu z dnia [...] 2004 r. skarżąca wyjaśniła, iż przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Sądu nie zwracała się do Rady Miasta Krakowa o zmianę skarżonej uchwały. Dodała jednocześnie, że w jej imieniu Rada Ławnicza Sądu Okręgowego w Krakowie zwróciła się do Wojewody Małopolskiego o stwierdzenie nieważności tej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga w mniejszej sprawie została złożona [...] 2003r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą.
Jak wynika z art. 52 § 1 cyt. powyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Podstawą do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na przedmiotową uchwałę Rady Miasta Krakowa, będącą aktem prawa miejscowego, jest art. 3 §2 pkt 5 cytowanej ustawy w związku z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia -zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia prawa umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia nie został spełniony. Skarżąca przyznaje, że nie poprzedziła skargi do sądu administracyjnego takim wezwaniem. Dodała wprawdzie, że w jej imieniu Rada Ławnicza Sądu Okręgowego w Krakowie zwróciła się do wojewody z wnioskiem o stwierdzenie nieważności spornej uchwały Rady Miasta Krakowa, należy jednak z całą mocą podkreślić, że ten wniosek o stwierdzenie nieważności uchwały skierowany został do organu nadzoru-wojewody, a nie do organu gminy.
Nie można go zatem potraktować jako wymaganego przez przepisy prawa wezwania organu, który wydał skarżoną uchwałę do usunięcia naruszenia.
Wobec zatem brzmienia cytowanych powyżej przepisów tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że skarżąca nie spełniła przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego jej środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.