Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 8.12.1999r. Nr [....] wydaną na podstawie art. 22 ust. l ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r. Nr 142, poz. 950 ze zm.) odmówiono A.M. przyznania uprawnień kombatanckich z uwagi na niespełnienie warunków, o których mowa w art. 21 wyżej wymienionej ustawy. Organ stwierdził, że A.M. wystąpił do Urzędu z wnioskiem o przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności w A.K. w trakcie okupacji niemieckiej. Jako dowody w sprawie przedłożył oświadczenia świadków A.T. i S.M. oraz własną relację zawartą w życiorysie. Złożony wniosek nie uzyskał rekomendacji ZW ZKRP i b.WP w K. (pismo z.....01.1997r.). Powołując się na zasadę wyrażoną w art. 80 kpa i na wnikliwą ocenę materiału dowodowego Urząd stwierdził, że wnioskodawca nie przedstawił dokumentów, które w sposób nie budujący wątpliwości potwierdzałyby jego działalność w strukturach organizacji konspiracyjnej.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy A.M. zwraca się z prośbą o uchylenie decyzji i powołuje się na to, że prezes terenowego koła kombatantów nie dopełnił wszystkich obowiązków na nim ciążących z uwagi na podeszły wiek i dlatego przesłał jego wniosek o przyznanie uprawnień bez rekomendacji. Dodaje, ze od kilku lat Urząd nie informował go o toczącym się postępowaniu. Uzupełnia ponadto informacje dotyczące swojej działalności w Ruchu Oporu. Twierdzi, że w związku z działalnością w AK był po wojnie represjonowany przez UB.
Postanowieniem Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z 25.10.2000r. Nr [....], wydanym na podstawie art. 134 kpa stwierdzono uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzję bowiem doręczono w dniu 13.12.1999r., a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu 30.12.1999r., a zatem z uchybieniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 129§2 kpa.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A.M. wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przyznaje, że uchybił termin, ale przyczyną było zdarzenie losowe. Nie był w domu, gdy przyszła decyzja, ale przebywał w B. woj. [....] i zajmował się swoim ciężko chorym bratem. Brat zmarł a on musiał zająć się pogrzebem. Skarżący dodaje, że Urząd nie przestrzegał terminów w postępowaniu, gdyż postanowienie wydał w rok po złożeniu wniosku.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w zaskarżonym postanowieniu. Organ podnosi, że prawidłowo pouczył skarżącego o możliwości i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący nie dochował terminu i nie uprawdopodobnił we wniosku, że zaistniałe uchybienie nastąpiło bez jego winy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3§1 ustawy z 30.08.2002r. (Dz. U. Nr. 153, póz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.o. p. p. s. a.) sądy administracyjne sprawuj ą kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone (co ma miejsce w niniejszym przypadku) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy (art. 97§1 ustawy z 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1271 ze zm.).
Sądowa kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarżący podniósł, że nie otrzymał decyzji, gdyż był poza miejscem zamieszkania. Podał ponadto w skardze powody, dla których uchybił terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (ciężka choroba i śmierć brata). Uchybienie terminu wynosi 2 dni, gdyż termin do złożenia wniosku upłynął 28.12.1999r., a wniosek został wysłany listem poleconym 30.12.1999r. Zdaniem sądu istnieją okoliczności pozwalające przypuszczać, że mogło nie dojść do skutecznego doręczenia decyzji. Zgodnie z art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się m. in. dorosłemu domownikowi, jeżeli osoba ta podjęła się oddania pisma adresatowi. Na zwrotnym poświadczeniu odbioru decyzji widnieje podpis "[....] ". Nie wiadomo, czy syn skarżącego, który odebrał przesyłkę jest osobą dorosłą czy mieszka wraz z ojcem (domownik), ani też czy podjął się oddania jej ojcu (tym bardziej, że skarżący, jak twierdzi, przebywał daleko od domu).
Mając na uwadze powyższe wątpliwości orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt l lit. "c" p. o. p. p. s. a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 przepisów wprowadzających ustawę - p. o. u. s. a. i ustawę)-p. o. p. p. s. a. z 30.08.2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271). O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. l ustawy z 11.05.1995r..p Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.) w zw. z art. 97§2 cytowanych wyżej przepisów wprowadzających.