Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Kr [...]
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych oraz nieuiszczenie wpisu od skargi. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 11 maja 2018 r.
W dniu 15 maja 2018 r. (data nadania przesyłki poleconej) skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. We wniosku wskazał, że podany przez niego adres dla doręczeń jest adresem spółki, w której pracuje jako członek zarządu. Skarżący jest rezydentem [...]. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało odebrane przez innego pracownika spółki. Skarżący przebywał w tym okresie za granicą. Pismo to nie zostało mu przekazane. O obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi dowiedział się dopiero z doręczonego mu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi. Skarżący do pisma dołączył odpisy skargi oraz dowód uiszczenia wpisu sądowego.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. W myśl art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
Skarżący wywodzi, że przyczyną uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi był fakt, że nie otrzymał wezwania do ich usunięcia. Tego rodzaju przeszkoda ustała w dniu otrzymania przez niego odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, a zatem wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżący jednocześnie z wnioskiem dopełnił czynności, co do których wcześniej nie dochował terminu.
Jednakże nie zostały w niniejszej sprawie uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Zgodnie z art. 46 § 2 p.p.s.a. gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt.
Wezwanie o uzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi zostało przesłane na adres, który wcześniej skarżący podał w skardze. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje adnotacja, że przesyłka została doręczona "dorosłemu domownikowi". Nie było żadnych podstaw by kwestionować prawidłowość tego doręczenia.
Okoliczność, że skarżący jest rezydentem [...] oraz, że w czasie doręczenia przesyłki przebywał za granicą Polski nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu. Podobnie nie usprawiedliwia uchybienia terminu okoliczność, że osoba, która odebrała przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków, nie przekazała tego pisma skarżącemu. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. I OZ [...] (LEX nr 1628656): "Pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. Błędy i zaniedbania osoby, którą posłużył się skarżący obciążają jego samego, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu".
Uznając, że skarżący odpowiada również za błędy i zaniedbania osoby, która odebrała wezwanie do uzupełnienia braków – należało oddalić wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a.