Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 28 stycznia 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 3075/03

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Piotr Lechowski (spr.)
Rozpoznanie
w dniu 28 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi W.J. na wezwanie do zapłaty dokonane fakturą VAT Urzędu Miejskiego w B. z dnia [...] 11.2003 r. Nr [...] w przedmiocie należności za bezumowną dzierżawę placu pod kiosk handlowy p o s t a n a w i a - skargę odrzucić -

Uzasadnienie

W.J. dnia 15.12.2003 r. (data nadania), złożył skargę, na to, że zamiast zawiadomienia o zamknięciu placu F. w B. przez Burmistrza i wypowiedzenia umowy dzierżawy terenu placu pod kiosk handlowy, otrzymał fakturę VAT do zapłaty.

Zarządzeniem przewodniczącego doręczonym dnia 27.12.2003 r., skarżący wezwany został o uzupełnienie braków skargi przez złożenie jej odpisu oraz o wskazanie decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi.

Skarżący z zachowaniem terminu złożył odpis pisma traktowanego jako skarga, lecz nie wskazał decyzji, postanowienia albo innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi.

Z treści skargi wynika, iż jej przedmiot stanowi wezwanie do zapłaty zawarte w fakturze VAT z 14.11.2003 r. wystawionej przez Urząd Miejski w B. za bezumowną dzierżawę placu pod kiosk handlowy.

Skarga ulega odrzuceniu z powodu niedopuszczalności.

Stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), stanowi, że sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowo administracyjnych (art. 2), a sprawowana kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmują orzekanie w sprawach skarg (art. 3 § 2) na:

  1. 1) decyzje administracyjne,
  2. 2) postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
  4. 4) inne niż określono w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a także na określone pkt 5-7 akty prawa miejscowego; akty nadzoru, oraz (pkt 8) na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Skarżący wezwany o uzupełnienie braków skargi nie wskazał decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, mieszczącego się w kategorii spraw określonych art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przedmiot skargi stanowi w istocie czynność o charakterze cywilnoprawnym - wezwanie do zapłaty z tytułu bezumownego korzystania z części placu handlowego. Do rozpoznania spraw cywilnych, także wtedy gdy jedną ze stron stosunku cywilnoprawnego jest organ jednostki samorządu terytorialnego właściwe są sądy powszechne (art. 2 kodeksu postępowania cywilnego). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy o p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.