Uzasadnienie
Decyzją Dyrektora MOPS w O. z [...].IX.2003 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 kpa, art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 4, art. 2a ust. 1 pkt 1,2 i 4, art. 3, art. 4, art. 27 ust. 1-3a i art. 43 ustawy o pomocy społecznej z dnia 29 XI. 1990 r. (Dz. U. 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.) odmówiono G. J. przyznania pomocy w formie zasiłku stałego z tytułu sprawowania opieki nad dzieckiem wymagającym stałej pielęgnacji. Stwierdzono, że G. J. spełnia wszelkie przesłanki do przyznania takiego zasiłku za wyjątkiem zdolności do pracy. Zdaniem organu orzeczenie o niepełnosprawności w stanie umiarkowanym jakie posiada oznacza tym samym, iż jest osobą całkowicie niezdolną do pracy.
W odwołaniu G. J. podniosła, że jest samotną matką i wyłącznie zajmuje się córką niepełnosprawna od urodzenia. Pracując w banku w O. musiała przerwać pracę i zająć się córką. Była na urlopie wychowawczym. Jest co prawda osoba niepełnosprawną, ale lekką pracę może podjąć, jest także zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako bezrobotna. Martwi się, co będzie gdy dostanie ofertę pracy. Podnosi, że wywiad przeprowadzony przez pracowników MOPS - u jest nierzetelny, nie oddaje bowiem jej złożonej sytuacji życiowej.
Decyzją SKO z 25.XI. 2003 r., [...] wydaną na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z 29.XI.1990 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. Organ podtrzymał stanowisko organu l instancji uważając, że G. J. jest osobą niezdolną do pracy, a zatem nie przysługuje jej zasiłek stały. Ponadto SKO miało wątpliwości co do interpretacji orzeczenia o niepełnosprawności córki K. Zdaniem SKO zasiłek stały może być ewentualnie przyznany G. J. po [...].IV.2005 r., czyli po ustaniu orzeczonej niepełnosprawności.
W skardze do NSA G. J. podnosi argumenty, o których mowa w odwołaniu. Skoro odmówiono jej renty mimo II grupy inwalidzkiej, to znaczy że jest osobą zdolną do pracy. Samotnie wychowuje 5 - ro dzieci, w tym córkę chorą od urodzenia. Jest zarejestrowana w Urzędzie Pracy. Powołuje się na orzeczenie ZUS, który uznał za zdolną do pracy.
W odpowiedzi na skargę SKO wnosi o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w ostatecznej decyzji oraz nawiązując do przepisów ustawy o rehabilitacji decyzji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych z 27.VIII 1997 r (Dz. U. Nr 123, poz. 776).
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Sądowa kontrola wykazała zarówno naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, jak i prawa procesowego.
Organy błędnie zinterpretowały przesłankę zdolności do pracy, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29.XI. 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.), a przez to przyjęły, że skarżącej nie należy się zasiłek stały. Art. 2 a ust. 1 pkt 4 ustawy przez "całkowitą niezdolność do pracy" rozumie "całkowitą niezdolność do pracy w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin oraz stopień znaczny lub umiarkowany niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych".
Skarżąca jest osobą zarejestrowaną w Urzędzie Pracy, posiada też orzeczenie ZUS z [...]. XI. 2002 r. (k. 91 akt administracyjnych), iż jest zdolna do pracy l dlatego odmówiono jej prawa do renty. Z punktu widzenia zatem ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z [...]. XII. 1998 r. (Dz. U. Nr 162, poz. 118 ze zm.) jest osobą zdolną do pracy.
Natomiast ustawa z 27 VII. 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zm.) przez " niepełnosprawność" (art. 2 pkt 10) rozumie " trwałą lub okresową niezdolność do wypełniania ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodując niezdolność do pracy". W art. 4 tejże ustawy zarówno przy znacznym (ust.
1) jak i umiarkowanym (ust. 2) stopniu niepełnosprawności mowa jest zarówno o osobach niezdolnych do pracy, jak i zdolnych do pracy. Oznacza to, że samo orzeczenie znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nie jest równoznaczne z orzeczeniem o niezdolności do pracy (możliwe jest przecież, co wynika już z tytułu ustawy, zatrudnianie osób niepełnosprawnych).
Sięgając do orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, którym legitymuje się G. J. z dnia [...]. IV. 2003 r. Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w O. (k. 80 akt administracyjnych) można dostrzec, iż jego treść nie pozbawia skarżącej zdolności do pracy.
W pkt 1 wskazań stwierdzono" przeciwwskazania praca ciężka, wskazana praca bez dźwigania". W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono wyraźnie, że G. J. jest " zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą w celu pełnienia ról społecznych częściowej pomocy innych osób". Nie przesądzono zatem w tym orzeczeniu, że G. J. nie może sprawować opieki nad swoją niepełnosprawna córką.
Art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej z 29.XI. 1990 r. przyznanie zasiłku stałego uzależnianie nie jedynie od zdolności do pracy opiekuna dziecka, ale również stwierdzenia, iż konieczność stałej opieki nad dzieckiem uniemożliwia pozostawanie w zatrudnieniu, innymi słowy organy winny ustalić szczegółowo warunki domowe, aby stwierdzić co jest rzeczywistym powodem niepozostawania w zatrudnieniu. Skarżąca twierdzi, że zrezygnowała z pracy z uwagi na chorobę córki, organy jednak tej okoliczności nie badały, ograniczając się do ogólnikowego stwierdzenia, że skarżąca spełnia pozostałe przesłanki (za wyjątkiem zdolności do pracy) do otrzymania zasiłku stałego. W toku dalszego postępowania zachodzi konieczność przeprowadzenia wnikliwego wywiadu środowiskowego dotyczącego wspomnianej wyżej kwestii.
Należy zbadać motywy niepozostawania w zatrudnieniu G. J., czas jaki musi ona poświęcić codziennie niepełnosprawnej córce oraz to, czy i w jakim zakresie pozostali domownicy mogą ją w tych obowiązkach wyręczać.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z 30 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi z 30.VIII.2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11.V. 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 75 poz. 364 ze zm.) oraz art. 97 § 2 cytowanej wyżej ustawy z 30.VIII.2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30.VIII.2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).