Uzasadnienie
W.P. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] odmawiającą mu przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego, przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej.
W dniu 23 lutego 2004 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] wydał decyzję, nr [...], w której uchylił własną decyzję z [...] września 2002 r. i przyznał W. P. uprawnienie do świadczenia pieniężnego w maksymalnym wymiarze określonym w ustawie z 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, (Dz.U., Nr 87, poz. 395 z późn. zm.).
Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 161 § l pkt 3/ w związku z art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U., Nr 153, poz. 1270) postanowił jak w sentencji.