Uzasadnienie
II SA/KR 3083/00
Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...]VI. 2000r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust.2 pkt 2 ustawy z 24 I 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r, Nr 142 poz. 950 ze zm.) pozbawiono J.G. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBOWiD w B. decyzją z dnia [...] 1980r z tytułu " walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej " w okresie od [...] VII 1947r do [...] XII 1947r" (łącznie 6 miesięcy).
J.G. w okresie zaliczonym przez b. ZBOWiD jako działalność kombatancka pełnił służbę w Wojsku Polskim. Jak wynika z akt sprawy podczas tej służby nie brał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w art. l ust. 2 pkt 6 cytowanej ustawy.
Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych przyjął, iż J.G. uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w " charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej ", co skutkuje obecnie pozbawieniem go uprawnień,. Organ powołał się na stanowisko SN, iż nie jest obowiązany do wyjaśnienia czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. l ust. 2, art.2 i art. 4 cytowanej ustawy.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J.G. twierdzi, że akta ZBOWiD są niepełne, a więcej informacji znajduje się w archiwach jednostki wojskowej w której służył. Dodaje, że służył w " legalnym Wojsku polskim " i brał udział w walkach broniąc w Wojskach Ochrony Pogranicza " legalnej Ojczyzny".
Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...]XI. 2000r, Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § l pkt l, art. 127§3 i art. 129 kpa oraz art. 25 ust.2 pkt 2 ustawy z 24 I 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r, Nr 142, poz. 950 ze zm.) utrzymano w mocy decyzję z [...]VI. 2000r..Organ stwierdził, że J.G. otrzymał uprawnienia kombatanckie na podstawie zaświadczenia WKU O. z [...] 1980r potwierdzającego pełnienie przez niego służby w LWP od [...] VII 1947r do [...] IX 1949r w jednostce, która prowadziła walki z reakcyjnym podziemiem od [...] VII 1947r do [...] XII 1947r. Organ wyjaśnił treść przepisów ustawy o kombatantach... i dodał, że strona nie może zachować uprawnień kombatanckich, gdyż pełniła służbę wojskową po 30 VI 1947r. Powołano się również na wyrok SN z 9 IV 1999r sygn. akt III RN 168/98).
W skardze do NSA J.G. wnosi o uchylenie decyzji, bronił bowiem granic swojego kraju. Wystąpił do ZBOWiD-u z tytułu " utrwalania władzy ludowej ", gdyż nie było wówczas innej możliwości ich uzyskania. Musiał wykonywać rozkazy, nikt go nie informował z kim będzie walczył. Uważa, że został skrzywdzony, gdyż pozbawiono go uprawnień kombatanckich mimo, iż narażał swoje życie.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 3 § l ustawy z 30.
08. 2002r. / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 / prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / p. o p. p. s. a. / sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1.1. 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone / co ma miejsce w niniejszym przypadku / podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy / art. 97 § l ustawy z 30. VIII. 2002r. przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm. /. Sądowa kontrola nie wykazała naruszenia prawa.
Jak wynika z akt sprawy J.G. służył w WOP w okresie od [...] 1947 r. do [...] 1949r (zaśw. WKU O. z [...] 1980r, k.[...] akt administracyjnych). Z zaświadczenia tego nie wynika, aby skarżący walczył z ugrupowaniami wymienionymi w art. l ust. 2 pkt 6 ustawy z 24 I 1991 r. o kombatantach oraz niektórych będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r, Nr 142 poz. 950, t. jedn.). Prawidłowo zatem Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych przyjął, iż skarżący jest osobą, o której mowa w art. 25 ust. 2 pkt 2 wspomnianej ustawy tzn., iż na mocy dotychczasowych przepisów uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze " uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej " i wykonując dyspozycję zawartą w tym przepisie pozbawił J.G. uprawnień kombatanckich.
Skarżący nie może zachować uprawnień kombatanckich w oparciu o art. 25 ust. 2 pkt 2 in fine, gdyż nie spełnia przesłanek, o których mowa w tym przepisie. W szczególności służył w Wojsku Polskim po 30 VI 1947r (w okresie od [...] VII 1947r do [...] IX 1949r).
W tym stanie rzeczy skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z 30 VIII 2002r. p.o.p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).