Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania J. P., decyzją z dnia 6 listopada 2000 r. Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 2000 r. znak. [...], którą wprowadzono zmiany w części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów dla obrębu P. gm. [...] przez zmianę oznaczenia i powierzchni działek stanowiących nieruchomość własności na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej J. i S. małż. P.. Jako podstawę decyzji powołano art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. art. 7 "b" ust. 2 pkt 2, 20,21,23 i 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 z późn. zm.).
W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego przyjęto następujące ustalenia faktyczne i motywy prawne rozstrzygnięcia.
Decyzją z dnia [...] 2000 r. Burmistrz Miasta [...] powołując się na umocowanie wynikające ze stosownego porozumienia orzekł o wprowadzeniu zmiany w części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów dla obrębu [...] gm. [...], polegającej na tym, że objęte pozycją Nr [...] jednostki rejestrowej prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej na zasadach współwłasności majątkowej małżeńskiej własność J. P. i S. P. działki, zmieniły oznaczenie i powierzchnię, w ten sposób, że: dz. ewid. Nr [...] o pow. 0.0681 ha zmieniła oznaczenie na dz. ewid. Nr [...] i pow. na [...] ha, dz. ewid. Nr [...] o pow. 0.0432 ha, zmieniła oznaczenie na Nr [...] i pow. na 0.0451 ha, a działka [...] o pow. 0.0027 ha zmieniła oznaczenie na Nr [...] i pow. na. 0.0017 ha.
W uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazano, że podstawę ujawnienia zmian stanowi oparat pomiarowy wykonany przez geodetę uprawnionego(KERG [...]), w trakcie rozgraniczania nieruchomości, a powierzchnie działek ujawnione w nowym stanie zostały obliczone metodą analityczną na podstawie współrzędnych ustalonych punktów granicznych.
W odwołaniu od tej decyzji J. P. zarzucała, że zmian dokonano w oparciu o wnioski i dokumenty uprawnionego geodety inż. Ż., a nie w oparciu o dokumenty i mapki hipoteczne, oraz kwestionowała granicę ustaloną w postępowaniu rozgraniczeniowym.
Rozpatrując odwołanie Wojewódzki [...] Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego dokonał ustaleń dalszych. Stwierdzono, że w sprawie Sądu Rejonowego w [...] wszczętej z wniosku S. i J. mał. P. o rozgraniczenie ich nieruchomości obejmującej działki [...], [...] i [...] z sąsiednimi nieruchomościami, biegły geodeta inż. H. Ż. opracował opinię i dokumentację geodezyjne prawną rozgraniczenia nieruchomości.
Sąd Rejonowy w [...] postanowieniem z dnia [...] 1998 r. sygn. akt [...] w sprawie wniosku J. i S małż. P. rozgraniczył ich nieruchomość stanowiącą działki [...], [...] i [...] z sąsiednimi (opisanymi w sentencji) nieruchomościami, w sposób oznaczony linią na mapie biegłego geodety inż. H. Ż. z dnia [...] 1998 r. oraz punktem II-gim zobowiązał wnioskodawców do wydania uczestnikom pasa gruntu oznaczonego na tej mapie punktami 1,2,4,14. Rozpatrując apelację J. P., Sąd Okręgowy w [...] postanowieniem z dnia [...] 1999 r. sygn. akt [...], uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w punkcie II-gim, orzekającym o zobowiązaniu do wydania pasa gruntu, a w pozostałej części apelację oddalił.
W oparciu o współrzędne ustalonych postanowieniem o rozgraniczeniu punktów granicznych, geodeta dokonał analitycznego obliczenia powierzchni działek rozgraniczanej nieruchomości J. i S. P.. W następstwie pomiaru analitycznego działek w ustalonych rozgraniczeniem granicach, ich powierzchnia uprzednio liczona metodą graficzną z mapy uległa zmianie. Wyniki pomiaru uzasadniające takie zmiany oznaczenia działek przyjęto do Powiatowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego za Nr KERG [...], co uzasadniało zdaniem organu odwoławczego - utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji.
Wskazano, że podnoszone zarzuty co do sposobu ustalenia i stabilizacji granicy w sądowym postępowaniu rozgraniczeniowym, nie mogą być przedmiotem postępowania ewidencyjnego o wprowadzenie zmian.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, na powyższą decyzję wnieśli S. i J. małż. P.. Nie wskazując naruszonego przepisu prawa, skarżący kwestionowali metodę pomiarów działek i ustalenia przebiegu granic w postępowaniu sądowym, a w szczególności bez ich stabilizacji na gruncie. Wad decyzji organu administracji upatruje skarga w akceptacji granic ustalonych w postępowaniu sądowym w oparciu o dokumentację tego samego geodety.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie i podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyjaśnił w nawiązaniu do zarzutów skargi, że przepisy regulujące metody pomiaru granic i powierzchni nie pozwalają na ich liczenie metodą graficzną (z mapy); oraz że zapisy w ewidencji odzwierciedlają stan wynikający z orzeczenia o rozgraniczeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie w sprawie przed tą datą nie zostało zakończone. Zgodnie zatem z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Powyższa kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a Sąd rozstrzyga stosownie do przepisu art. art. 134 § 1 powyższej ustawy w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonana w świetle powyższych zasad kontrola zaskarżonej decyzji pozwala na ustalenie, że jest ona zgodna z prawem, co skargę czyni bezzasadną.
Zaskarżoną decyzją dokonano zmian w operacie ewidencji gruntów w jednostce rejestrowej Nr [...] prowadzonej dla nieruchomości stanowiącej własność skarżących J. i S. małż. P.. Zmiana polegała na zmianie w części opisowej (t.j. rejestrach) i kartograficznej (t.j. na mapach) oznaczenia i powierzchni działek skarżących przy czym wprowadzona do ewidencji powierzchnia działki Nr [...], przy zmianie jej oznaczenia na dz. [...] wzrosła o 3 m-, powierzchnia działki [...], przy zmianie jej oznaczenia na działkę Nr [...] wzrosła o 19 m-, a pow. działki [...], przy zmianie jej oznaczenia na Nr [...] zmalała w ewidencji o 10 m-.
Zaskarżona decyzja oparta zastała na przepisach ustawy z dnia [...] 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086). W myśl art. 2 pkt 8 tej ustawy przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) - rozumie się jednolity dla kraju systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicieli oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Powyższe informacje, zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy zawarte są w operacie ewidencyjnym który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów.
Ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie, z tym, że wójt, (burmistrz, prezydent miasta), może prowadzić powierzone mu w tym zakresie sprawy i wydawać decyzje na podstawie stosownego porozumienia (art. 22 ust. 1 w zw. z art. 6a ustawy).
Ewidencja gruntów i budynków obejmuje w odniesieniu do gruntów informacje dotyczące m. in. ich położenia, granic i powierzchni (art. 20 ust. 1 pkt 1). Przepis art. 23 ustawy nakłada na właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne obowiązek przesyłania organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków, odpisów prawomocnych decyzji, orzeczeń oraz aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego. W odniesieniu do decyzji i orzeczeń rozgraniczeniowych wymóg ten powtarza art. 37 pkt 2 ustawy.
Jak z tego wynika ewidencja gruntów i budynków, pełni rolę zbioru informacji, systematycznie aktualizowanego, na podstawie wydanych poza postępowaniem ewidencyjnym, decyzji, orzeczeń i aktów notarialnych, z których wynikaj ą zmiany danych ewidencyjnych.
Taka sytuacja ma miejsce w sprawie, gdyż w następstwie prawomocnego orzeczenia Sądu Powiatowego w [...] z dnia [...] 1998 r. sygn. [...], rozgraniczono stanowiące własność skarżących działki [...], [...] i [...] z nieruchomościami sąsiednimi, opisanymi w sentencji, wedle linii rozgraniczenia oznaczonej na stanowiącej załącznik do tego postanowienia mapę biegłego inż. geodety H. Ż. z dnia [...] 1998 r.
Ustalonym w drodze prawomocnego orzeczenia przebiegiem granicy, są związane zgodnie z art. 365 § 1 kodeksu postępowania cywilnego, nie tylko strony postępowania rozgraniczeniowego i Sąd, który je wydał, ale także inne Sądy i organy państwowe - w tym organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków. Bezpodstawne są zatem kierowane pod adresem zaskarżonej decyzji zarzuty, kwestionujące sposób i przebieg linii rozgraniczenia, gdyż te kwestie w ogóle nie mogły być przedmiotem postępowania przed organem prowadzącym ewidencję, gdyż stosownie do przepisu art. 37 ust 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, organy obowiązane były do ujawnienia w ewidencji gruntów przebiegu granicy ustalonej prawomocnym orzeczeniem Sądu. Kwestia stabilizacji punktów granicznych akcentowana w skardze w świetle obowiązującego w dacie rozstrzygnięcia Sądu o rozgraniczeniu Zarządzenia Ministerstwa Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 5 sierpnia 1996 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Mon. rol.
Nr 50, poz. 469) należała do elementów postępowania rozgraniczeniowego, a nie ewidencyjnego. W świetle § 25 ust.2 pkt 6 powyższego rozporządzenia w skład dokumentacji technicznej rozgraniczenia m. in. wchodził wykaz zmian gruntowych oraz inne dokumenty uzasadniające wprowadzenie zmiany do operatu ewidencji gruntów i budynków.
Z akt sprawy wynika, że następstwem rozgraniczenia, było opracowanie dnia [...].2000 r. przez geodetę uprawnionego wykazu zmian gruntowych uwzględniającego ustalony orzeczeniem Sądu przebieg granicy, prowadzący do zmiany powierzchni działek skarżących. Konsekwencją zmiany powierzchni działek, była zmiana ich oznaczenia.
Obowiązujący w czasie podjęcia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji przepis § 24 pkt 6 Rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453), które zastąpiło poprzednie Zarządzenie z dnia 5 sierpnia 1996 r., nadal wskazywał na wykaz zmian gruntowych jako element dokumentacji technicznej rozgraniczenia, w postaci dokumentu stanowiącego podstawę wprowadzenia zmian do aparatu ewidencji gruntów. Sposób i metody natomiast obliczania powierzchni m. in. przy wykonywaniu opracowań geodezyjnych dla celów prawnych oraz przy wykonywaniu i prowadzeniu ewidencji gruntów, regulowały standardy techniczne wskazane w załączniku do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 r. w sprawie standardów technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie (Dz. U. Nr 30, poz. 297).
Poza przedmiotem postępowania zaskarżoną skargą, pozostawały także kwestie ewentualnego naruszania przez sąsiadów ustalonej rozgraniczeniem granicy.
Zaskarżona decyzja jest zatem zgodna z prawem, co uzasadniło oddalenie skargi, w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).