Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 października 2019 r. ([...]), na podstawie art. 219 kpa Prezydent Miasta K. odmówił J. P. wydania zaświadczenia o przekształceniu z dniem 1 stycznia 2019 r. prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej, oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] obr. [...], jedn. ewid. [...] objętej księgą wieczystą nr [...]
Organ wyjaśnił, że zgodnie z ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz. U. z 2019 r. poz. 916 ze zm. - dalej: ustawa z dnia 20 lipca 2018 r.) z dniem 1 stycznia 2019 r. prawo użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe (budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi lub mieszkalnymi wielorodzinnymi, w których co najmniej połowę liczby lokali stanowią lokale mieszkalne) przekształca się w prawo własności tych gruntów. Skutek przekształcenia na dzień 1 stycznia 2019 r., może wystąpić w stosunku do tych nieruchomości, które zabudowane są wyłącznie budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi lub wielorodzinnymi i na których nie znajdują się poza garażami lub budynkami gospodarczymi, inne budynki, obiekty lub urządzenia budowlane, które nie służą do prawidłowego i racjonalnego korzystania z budynków mieszkalnych (ust 2).
Ustalono, że przedmiotem sprawy jest nieruchomości gruntowa położona w K. przy ul. [...], oznaczona jako działka ewidencyjna nr [...], obr. [...], jedn. ewid. [...], która stanowi użytek Tr - tereny różne. Nieruchomość nie jest zabudowana budynkiem mieszkalnym, a potwierdzeniem tego stanu jest treść księgi wieczystej nr [...] poświadczająca, że budynek na działce nr [...] ma przeznaczenie "garaż".
Ww. działka nie spełnia kryteriów zawartych w art 1 ust 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r., a zatem nie doszło z dniem 1 stycznia 2019 r. do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
J. P. złożył zażalenie, wnosząc o uchylenie postanowienia i przekształcenie posiadanego przez niego prawa użytkowania wieczystego ww. nieruchomości w prawo własności.
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2020 r. ([...]), na podstawie na podstawie art. 4a ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz. U. z 2019 r., poz. 916 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 i art. 219 kpa Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Organ odwoławczy powtórzył ustalenia organu I instancji, przytoczył treść przepisu art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów i podał, co następuje:
Skoro nieruchomość nie jest w ogóle zabudowana budynkiem mieszkalnym, to nie mogła podlegać przekształceniu na mocy ustawy przekształceniowej. Zgodnie z treścią art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy przekształceniowej, przekształceniu mogą wprawdzie podlegać gruntu zabudowane budynkami gospodarczymi, garażami, innymi obiektami budowlanymi lub urządzeniami budowlanymi, umożliwiającymi prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych, jednakże tylko wówczas, gdy następuje to "wraz" z przekształceniem nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi lub wielorodzinnymi, w których co najmniej połowę liczby lokali stanowią lokale mieszkalne. Nieruchomość zabudowana wyłącznie garażem - nawet jeśli znajduje się w otoczeniu innych nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi - jedno- czy wielorodzinnymi - to nie może podlegać samodzielnemu przekształceniu.
Na powyższe postanowienie J. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wyrażając niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu.
W wyniku przeprowadzonej według powyższych reguł kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził brak podstaw do jego uchylenia.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz.U.2019.916 ze zm.) z dniem 1 stycznia 2019 r. prawo użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe przekształca się w prawo własności tych gruntów, przy czym przez grunty zabudowane na cele mieszkaniowe należy rozumieć nieruchomości zabudowane wyłącznie budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi lub mieszkalnymi wielorodzinnymi, w których co najmniej połowę liczby lokali stanowią lokale mieszkalne - wraz z budynkami gospodarczymi, garażami, innymi obiektami budowlanymi lub urządzeniami budowlanymi, umożliwiającymi prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych.
Ustawa nie przewiduje przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości niezabudowanej budynkiem mieszkalnym. Skarżący zaś nie przeczy ustaleniom organów, że wskazana przez niego nieruchomość zabudowana jest jedynie budynkiem garażowym.
Słusznie organ ocenił, jako pozbawiona znaczenia okoliczność, że w najbliższym sąsiedztwie przedmiotowej nieruchomości znajdują się inne, zabudowane budynkami mieszkalnymi. Bez względu na przyczyny, dla których działka zabudowana budynkiem garażowym została wyodrębniona geodezyjnie, prawo do jej wieczystego użytkowania nie przekształciło się w prawo własności. Działka ta bowiem stanowi odrębna nieruchomość, dla której prowadzona jest księga wieczysta o wskazanym przez organ numerze.
Zaznaczyć należy, że zaskarżonym postanowieniem organ odmówił potwierdzenia przekształcenia prawa tylko w trybie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, odnosząc się w ten sposób do wniosku zadartego w piśmie skarżącego z dnia 27 czerwca 2019 r. nazwanego "sprzeciwem".
Skoro zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, skargę, jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ppsa należało oddalić.