Uzasadnienie
sygn. akt II SA/Kr 317/12 Kraków, dnia 28 lutego 2012r.
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie, które toczy się ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 listopada 2003r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, zostało zawieszone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2007r., sygn. akt II SA/Kr 305/04. Podstawą zawieszenia był art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm – oznaczana dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony. W myśl art. 12 p.p.s.a., ilekroć w ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania, zatem powyższe przepisy znajdą zastosowanie również w wypadku śmierci uczestnika. W niniejszej sprawie zawiadomienia o rozprawie, wyznaczonej na dzień 7 marca 2007r., zostały zwrócone z relacjami poczty o śmierci uczestników J. J., E. J., L. M., K. K., A. L., K. M., J. J., W. J. i J. K.. W toku sprawy, podczas doręczania dalszej korespondencji, poczta zwróciła również pisma skierowane do I. S., I. K., S. M., K. S., F. J. i A. J..
Z nadesłanych przez właściwe urzędy stanu cywilnego aktów zgonu wynika, że E. J., W. J., K. M., I. S., J. J., K. K., J. K., L. M. i J. J. zmarli przed wszczęciem postępowania sądowego, zatem nie byli jego uczestnikami. Spośród wymienionych wyżej zmarłych osób, uczestnikami postępowania sądowego byli zatem wyłącznie A. L., I. K., S. M., K. S., F. J. i A. J..
Pismem z dnia 13 lutego 2012r. (data wpływu) skarżący K. Z. poinformował, że nie jest zainteresowany kontynuacją postępowania i oświadczył, że cofa skargę.
Zgodnie z treścią art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. O ile śmierć uczestnika bez udziału jego następców prawnych stanowi przeszkodę do rozstrzygnięcia postępowania w sposób merytoryczny, a zatem uniemożliwia dokonanie oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, o tyle nie tamuje ona zakończenia postępowania sądowego w sposób formalny. Postępowanie sądowoadministracyjne toczy się bowiem wyłącznie w związku z wniesieniem skargi, zaś jego kontynuacja nie zależy od uczestników postępowania lub ich spadkobierców. Wobec treści oświadczenia skarżącego, który skargę cofnął, możliwe było zatem podjęcie zawieszonego postępowania. W przedmiocie podjęcia postępowania sądowego wydane zostało odrębne postanowienie.
Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd administracyjny, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w wypadku skutecznego cofnięcia skargi, sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne.
Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja nie jest dotknięte żadną z wad, które z mocy prawa powodowałyby jego nieważność, a zawarte w piśmie procesowym z dnia 10 lutego 2011 roku oświadczenie o cofnięciu skargi nie nosi charakteru czynności zmierzającej do obejścia prawa, orzeczono jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.