Uzasadnienie
Zgodnie z dyspozycją art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a – każde pismo strony powinno zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Z kolei art.
49. § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast przepis art. 49 § 2 p.p.s.a. przesądza, iż jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania sądu, skarżący M.H. w dniu [....] lipca 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu uzasadniając to tym, iż przebywał ostatnio na urlopie poza granicami kraju a wezwanie o wpis zostało omyłkowo odebrane przez pracownika nieupoważnionego do odbioru jego prywatnej korespondencji. Pismo zawierające ten wiosek nie było opatrzone podpisem skarżącego. W związku z tym przewodniczący zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2009 r. wezwał go do uzupełnienia braków formalnych wniosku z [....] lipca 2008 r. poprzez podpisanie pisma w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to skarżący odebrał w dniu 8 lipca 2009 r. i pomimo upływu zakreślonego przez sąd terminu, do wezwania się nie zastosował – nie podpisał pisma zawierającego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Ponieważ zatem braki formalne pisma nie zostały uzupełnione, pismo to nie podlega rozpoznaniu tj. pozostawia się je bez rozpoznania.
Zważywszy na uwadze powyższe okoliczności, na mocy wyżej przytoczonych przepisów sąd orzekł jak w sentencji.