Uzasadnienie
W piśmie z dnia 17 kwietnia 2016 r. (k. [...]) strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie z wpisu od skargi wniesionej w niniejszej sprawie.
Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2016 r. (k. [...]) Przewodniczący Wydziału zarządził przesłanie skarżącej urzędowego formularza PPF celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Odpis wezwania doręczono skarżącej w dniu 27 maja 2016 r. (zwrotne poświadczenie odbioru k. [...], wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej śledzenia przesyłek).
Termin do uzupełnienia braku formalnego upływał dla skarżącej w dniu 3 czerwca 2016 r. Tego właśnie dnia (data nadania przesyłki poleconej - koperta k. [...]) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przedmiotowy formularz wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Niezachowanie wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. poz. 718) - dalej określanej jako p.p.s.a. - który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08). Dlatego też skarżąca została wezwana do wypełnienia i odesłania formularza PPF w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o prawo pomocy.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast art. 88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie skarżąca uzupełniła braki formalne wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie, a zatem wniosek o przywrócenie terminu jest z mocy ustawy niedopuszczalny. Takie stanowisko jest już utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych. Na przykład w postanowieniu z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. II GZ 519/12 (LEX nr 1274392) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: "Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie przedmiotowego wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a.". Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. II FZ 960/12 (LEX nr 1240559): "Złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego".
Złożony do akt sprawy formularz PPF został wniesiony w zakreślonym przez Sąd terminie, a zatem nie zostanie pozostawiony bez rozpoznania z powodu przesłania go po upływie terminu, lecz będzie podlegał rozpoznaniu we właściwym trybie.
Skoro wniosek o przywrócenie terminu był niedopuszczalny, to należało go odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a.