Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] maja 2001 r., znak: [...], na podstawie art. 50 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm., zwanej dalej Prawo budowlane) Powiatowy Inspektor Nadzoru budowlanego w K. - Powiat Grodzki wstrzymał roboty budowlane obejmujące rozbudowę istniejącego budynku przy ul. N. [...], na działce nr [...] w K..
Zażalenie na to postanowienie złożył W. J..
W wyniku jego rozpoznania decyzją z dnia 15 października 2002 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § l pkt 3 i 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie zażaleniowe.
W uzasadnieniu tej decyzji wskazał, że zgodnie z art. 50 ust. 4 Prawa budowlanego postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, jeżeli w tym terminie nie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 51 ust. l Prawa budowlanego. Z akt sprawy wynika, że postanowienie z dnia [...] maja 2001 r., znak: [...] zostało skutecznie doręczone składającemu zażalenie w dniu [...] maja 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki nie wydał decyzji z art. 51 ust. l Prawa budowlanego. Postanowienie zatem o wstrzymaniu robót budowlanych wygasło po upływie 2 miesięcy od dnia jego doręczenia stronie zobowiązanej. W konsekwencji postępowanie zażaleniowe jest bezprzedmiotowe, należało więc go, zgodnie z art. 105 k.p.a. umorzyć.
Z decyzją tą nie zgodził się W. J. wnosząc skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 5 lipca 2006 r skarżący W. J. oświadczył, iż cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem l stycznia 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie.
Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd.
Skarżący W. J. na rozprawie w dniu 5 lipca 2006 r. cofnął skargę na decyzję z dnia 15 października 2002 r., znak: [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania zażaleniowego.
Przeprowadzona kontrola w zakresie dopuszczalności tej czynności wykazała, że nie zmierza ona do obejścia prawa. Nie spowoduje to także utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Istotnie utrata bowiem ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych z art. 50 Prawa budowlanego powoduje bezprzedmiotowość postępowania zażaleniowego, czego konsekwencją jest jego umorzenie. W takim stanie rzeczy cofnięcie skargi jest skuteczne.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § l pkt l i § 2 oraz art.60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oraz art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271), należało orzec jak w sentencji.